Televisie★★½☆☆

Als 10-jarig jochie hadden we vast erg genoten van 'The Mandalorian' op Disney+

‘Lower your blaster!’ Werner Herzog, de befaamde Duitse regisseur van de meesterwerken ‘Aguirre, der Zorn Gottes’, ‘Fitzcarraldo’ en ‘Grizzly Man’, die met dat onnavolgbare accent van hem een premiejager aanmaant om zijn wapen te laten zakken terwijl we twee zwaarbewapende Stormtroopers aan zijn zijde zien staan: nooit gedacht dat we dát nog eens zouden meemaken! Maar heeft ‘The Mandalorian’, het vlaggenruimteschip van Disney +, de nagelnieuwe streamingdienst die vanaf deze week ook bij ons verkrijgbaar is, behalve dit nu al legendarische tafereel, nog méér fun in de aanbieding?

Opgelet: de nu volgende review bevat intergalactische spoilers!

‘Ik weet niet of je het hebt gehoord, maar het Keizerrijk bestaat niet meer,’ horen we bovenvermelde premiejager zeggen wanneer iemand hem wil uitbetalen in Imperial credits. Dat ene zinnetje maakt meteen duidelijk waar we ons op de ‘Star Wars’-tijdlijn bevinden: ná de ineenstorting van het Keizerrijk en de overwinning van de rebellen in ‘The Return of the Jedi’, maar vóór de machtsgreep van de First Order in ‘The Force Awakens’. In een sfeer van anarchie zoeken de bewoners van het heelal hun weg tussen de ruïnes van het Keizerrijk: de Keizerlijke munteenheid is niets meer waard; brandstof is onbetaalbaar; het is een tijd van grootse avonturen, roof en zwendel; van heldendaden en van wreedheid. Tegen die turbulente achtergrond volgen we de omzwervingen van de Mandalorian, een op Boba Fett lijkende premiejager die in opdracht van schimmige figuren het heelal doorkruist in zijn Razor Crest-ruimteschip, jagend op zijn prooi.

Eerste opvallend feit: de opmerkelijk korte speelduur van de episodes. Aflevering twee klokt, zonder de eindgeneriek mee te tellen, af op nauwelijks 27 minuten! Een slimme zet van de makers: doordat je je nauwelijks voldaan voelt, is de honger naar de volgende episode onmiddellijk erg groot. Tweede vaststelling: voor de eerste keer sinds de overname van de ‘Star Wars’-franchise door Disney, wijken we echt af van de centrale verhaallijn over Luke Skywalker en de strijd tussen het Keizerrijk en de rebellen (niet vergeten dat de spin-offs ‘Rogue One’ en ‘Solo: A Star Wars Story’ zich nog dicht tegen die verhaallijn aanschurkten).

‘The Mandalorian’ bevat evenwel genoeg knipoogjes, easter eggs en stroomstootjes van herkenning om de ‘Star Wars’-fans van het eerste uur in een staat van nostalgie te brengen. In het ruim van het schip van de Mandalorian zien we – als karkassen aan vleeshaken – enkele vrieskisten hangen zoals die van Han Solo nadat hij in ‘The Empire Strikes Back’ tijdens een experimentele procedure (Darth Vader: ‘We will test it... on Captain Solo’) in carboniet was gegoten. Zomaar een observatie van de ‘Star Wars’-nerd in ons: snél dat dat invriezen tegenwoordig gaat! Er zijn nog wel meer locaties, voertuigen en gedaantes uit de oude trilogie die in ‘The Mandalorian’ opnieuw hun opwachting maken, maar eerlijk gezegd: de meest opvallende narratieve ingreep, met name de intrede van het personage dat The Child wordt genoemd, bezorgde ons (in tegenstelling tot de meeste fans, die blijkbaar smélten voor dat figuurtje) op z’n minst een stekend ‘Was dit nu écht nodig?!’-gevoel.

En wij hoorden en zagen nog wel meer elementen die wat ons betreft duidelijk maken dat ‘The Mandalorian’ vooralsnog niet de epische allure bezit van de langspeelfilms, zoals de irritante muziek en de afzichtelijke flashbackflitsen die ons diets moeten maken dat The Mandalorian een moeilijke kindertijd achter de rug heeft. We durven zelfs te stellen dat de negatieve gevolgen van de overname van ‘Star Wars’ door Disney voor het eerst zichtbaar zijn: na het uitstekende ‘Rogue One’ en het amusante ‘Solo: A Star Wars Story’ presenteert Disney ons met het minder mythische en meer actiegedreven ‘The Mandalorian’ immers een spin-off die echt aanvoelt als een ietwat minderwaardig aftreksel van de oorspronkelijk saga.

Maar goed, wie maalt daarom, behalve die nostalgische ouwe paaien die nog steeds hitsig worden van die koperen bikini van prinses Leia? ‘The Mandalorian’ is niet bedoeld voor de fans van het eerste uur, maar voor de miljoenen tieners out there die op hun smartphones en laptops hun eigen mythologieën willen ontdekken – en ook zij hebben recht op hun eigen gestreamde ‘Star Wars’-ervaring. En toegegeven, mochten wij op 10-jarige leeftijd ‘The Mandalorian’ hebben gezien, dan zouden wij op dit moment niet in een schrijfhok zitten maar met een zelfgemaakte helm en een plastieken blaster joelend door het huis rennen. Dat we ons vaagweg met ‘The Mandalorian’ hebben geamuseerd toont aan dat het jochie in ons nog niet helemaal dood is.

Lees ook: onze top 10 van Star Wars-films: van de lamlendigste tot de beste.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234