'The Watcher' Beeld Netflix
'The Watcher'Beeld Netflix

Televisie★★1/2☆☆

Als u nieuwsgierig bent naar ‘The Watcher’, kunt u beter het artikel lezen waarop de Netflix-reeks is gebaseerd

‘Dahmer’ is onttroond. Ryan Murphy’s minireeks over seriemoordenaar Jeffrey Dahmer stond ondanks, of net dankzij, de controverse drie weken lang op één in de top tien meest bekeken titels op Netflix. De nieuwe nummer één: ‘The Watcher’, een waargebeurde minireeks over een sinistere stalker, gemaakt door, jawel, Ryan Murphy. Netflix heeft vier jaar moeten wachten, maar de deal van 300 miljoen dollar met Murphy levert eindelijk op.

Joshua Migneau

Meet de Brannocks, een typisch, bijna stereotiep welvarend gezin in Amerika: een vader (Bobby Cannavale) in een maatpak, een moeder (Naomi Watts) in een witte tennisoutfit, een tienerdochter met de gsm in de hand en een jongere zoon met een – euh? – fret als huisdier. De pater familias staat op het punt om bedrijfspartner te worden en wil dat zijn woonst zijn prestigieuze status weerspiegelt. Wég met dat kleine appartement in de vieze, vuile grootstad en óp naar die miljoenenvilla in de veilige suburbs. Het leven lacht hen toe, tot de Brannocks een vreemde brief op hun nieuwe adres ontvangen. ‘Wat doen jullie hier?,’ schrijft de mysterieuze afzender, ‘Ik zal het ontdekken.’ Waarna de brief werkelijk verontrustend wordt: ‘Je hebt twee kinderen, ik heb ze gezien. Eenmaal ik hun namen ken, lok ik hen naar mij toe.’ Getekend: de Watcher.

De Brannocks zijn gemodelleerd naar het Broaddus-gezin, dat in 2014 inderdaad een handvol dreigbrieven ontving. Maar Ryan Murphy gunt zichzelf opvallend veel vrijheden bij de verfilming van hun perikelen. De dode fret, de verdachte bouwinspecteur, het virale TikTok-filmpje, de gelekte slaapkamerbeelden, de mysterieuze muziek op de zolder, het bewogen verleden van vorige bewoners, de bloedsekte: u neemt het allemaal best met een flinke korrel zout. Weet: het echte gezin heeft niet eens in dat vervloekte huis gewóónd. Zij gingen pas na de renovatiewerken hun intrek nemen, door de brieven hebben ze die stap nooit genomen.

Ryan Murphy laat zijn fantasie de vrije loop en steekt een whodunnit met cartooneske verdachten in elkaar. Richard Kind en character actress Margo Martindale zijn bemoeizieke buren die op het gazon met een verrekijker de overige bewoners in de gaten houden. Wonen aan de overkant: een zwakzinnige goedzak à la Boo Radley (Terry Kinney) en een knettergekke boomknuffelaar in salopette (Mia Farrow). Jennifer Coolidge, sinds ‘The White Lotus’ met een heuse comeback bezig, schittert als een geldbeluste en manipulatieve vastgoedmakelaar. Noma Dumezweni helpt dit mysterie uit te klaren als een jazz-zangeres slash privédetective met kanker.

Het entertainende acteerwerk verdoezelt het feit dat Ryan Murphy zeven afleveringen wijdt aan de zoektocht naar een persoon die – bibber en beef! – brieven schrijft. Na de derde brief begint het de kijker wel te dagen: actie zal deze Watcher niet ondernemen. Wat mij tijdens het kijken van deze zogenaamde horrorserie nog het meest angst aanjoeg, was het gemak waarmee de Brannocks geld spenderen dat ze niet hebben. Het koppel denkt dat het geluk in een zwembad en een marmeren aanrecht zit, en dat zij daar – ondanks de rode cijfers op hun rekeninguittreksels – recht toe hebben. Op zeldzame momenten deed ‘The Watcher’ aan ‘Desperate Housewives’ of ‘Big Little Lies’ denken: series over de kleine doden die een mens sterft om bij de upper class te behoren.

Ryan Murphy maakte met ‘American Crime Story: The People vs. O.J. Simpson’ een van de beste true crime-reeksen van de afgelopen jaren, door dicht bij de feiten te blijven en zodoende grote thema’s zoals raciale spanningen en roem te belichten. Zijn ‘American Horror Story’ is een uitstekende anthologiereeks, omdat de horror net gortig, campy en over the top is. ‘The Watcher’ is mossel noch vis. Waargebeurd en verzonnen, diepgaand en bij het haar gegrepen, dreigend en nooit gevaarlijk. De doodsteek: het frustrerende, verwarrende einde. Wie nieuwsgierig is naar de Watcher en diens brieven, leest het artikel in The Cut dat het verhaal in 2018 wereldwijd heeft gemaakt: meeslepend, en in een kwartier bent u ermee klaar.

Lees ook

Onze recensie van ‘Dahmer’ (★★☆☆☆): Na ‘Conversations with a Killer’ hopen we dat Jeffrey Dahmer voorgoed in de asbak van de geschiedenis verdwijnt

U heeft de buik nog niet vol van bloederige wreedheden? De vijf series die u moet bekijken ná ‘Dahmer’

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234