Annemie StruyfBeeld VRT

TELEVISIE★★★☆☆

Annemie Struyf knipte haar onderwerpen nog niet open in de eerste aflevering van ‘Het hoge noorden’

‘Maar hoe kom je erbij, Marijke, om in Noorwegen iets met alpaca’s te beginnen?’ Ik had even m’n ogen gesloten, en schrok: had Annemie Struyf net een Marijke plompweg betrapt terwijl ze zo’n Zuid-Amerikaanse evenhoevige rigoureus naar een hoogtepunt melkte? En dat meervoud: alsof een romance met één alpaca al niet vermoeiend genoeg is? Veel te veel mensen zijn ergerlijk vitaal.

Maar neen, dus, Struyf was gewoon op bezoek bij iemand die beroepshalve iets met alpaca’s begonnen was - een boerderij. In Noorwegen, dat om veel bekendstaat, maar niet om z’n Andes. Nu, de journaliste was niet toevallig in Hornindal aanbeland: net als in ‘La vie en rose’ en ‘Eviva España’ loopt Struyf in ‘Het hoge noorden’ Belgen na die, de kolieken van het lintbebouwde thuisland zat, over de grens een smeer geluk zoeken. In deze reeks laat ze zich door Google Maps dus naar Noorwegen helpen, dat op de wereldkaart een dun lijfje met een ambitieuze balzak is, en in de tastbare werkelijkheid ansichtkaartmooi. Mensen schijnen er ook behoorlijk gelukkig te zijn, en werkzekerheid is er geen probleem - de thermisch ondergoed-fabrieken draaien dag en nacht. Want het is er ook koud, natuurlijk, en er dwarrelt al eens een heerlijk meningloze sneeuwvlok. Mogelijk vormt die doortastende koude net een argument pro voor de Belgen die het verhuisbusje richting poolcirkel sturen, ook al zal hun neuspuntje het hen eeuwig kwalijk nemen: België is een land waar een strookje rijp op de beuken algauw tot euforisch Instagrammen leidt.

Struyf heeft een aantal Belgen gevonden die het wel héél afgelegen zijn gaan zoeken - op kleine eilandjes, of in slechts door alpaca’s bewoonde streken. Als je naaste buren een flinke ferrytocht ver wonen, ben je allicht goed ingevet tegen corona, maar wordt even een ei lenen wel een klus. De Noren zelf bleken veelal de omgekeerde beweging te maken, en de fjord-fabriek te ruilen voor de stad. Dat doet vermoeden dat de Struyf-Belgen in de volgende afleveringen nog financiële zorgen zullen moeten verbijten. Vakantiewoningen bouwen en verhuren, een boerderij bestieren of geheel zelfvoorzienend leven: tussen droom en daad staat niet zelden een Bancontactterminal in de weg die ‘Saldo ontoereikend!’ gilt.

Deze eerste aflevering was een introductie. We zagen een gezin de verhuis van Zutendaal naar Mindlandet voorbereiden, een landbouwingenieur die een academische carrière had weggeswipet ten voordele van een bestaan als schapenboer, en Marijke, die alpaca’s tot voortplanting aanzette. Struyf - ik heb een zwak voor haar, een gevolg van de intuïtieve aanname dat het goed borrelen is met haar - liep nieuwsgierig door beeld, maar knipte haar onderwerpen nog niet open. Ach, je kunt niet altijd en overal een oestermes meezeulen.

Ik moet ook bekennen dat ik wat onbewogen bleef onder de eerste kennismaking met de Nieuwe Noren, en een enkele keer iets van ergernis voelde - in de volgende afleveringen worden overigens nog andere mensen geïntroduceerd. Maar bij de stoïcijnse zekerheid dat isolement hen lekkerder zou zitten dan het eeuwige jabbedabbedoe in België kon ik me wél makkelijk iets voorstellen. Zeker nu ik zelf een optie genomen heb op een boerderijtje in het buitenland, alwaar ik geduldig zal wachten tot Annemie Struyf opduikt en me vraagt hoe ik er toch bij kom om in het hoogland van Nagorno-Karabach iets te beginnen met emoes. Ik zal haar een vaasje eigenhandig gestookte alcohol in de handen duwen, en samen zullen we een pittig dialoogje opzetten over een citaat dat ik uit ‘Het hoge noorden’ leen: ‘Als je in een diepvries woont, word je zo rap niet rot.’ 

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234