TV-TIP'The Queen's Gambit'

Anya Taylor-Joy zet u schaakmat. 'In de geschiedenis is zowat alles ooit een mannenclubje geweest'

Het afgelopen jaar had al geen tekort aan verrassingen, maar dat een miniserie over schaken één van de beste en populairste reeksen op Netflix zou worden, dat zagen toch ook weinig mensen aankomen. Het zevendelige 'The Queen's Gambit' - de titel verwijst naar een mogelijke openingszet van een schaakpartij - stapelt de laaiend enthousiaste recensies op en wordt sinds enkele weken druk bekeken op de streamingdienst. 

Terecht, want de miniserie over het jonge weesmeisje Beth, dat in een tehuis ontdekt dat ze een schaakwonder is en daarna de schaakwereld op zijn kop zet, is een meeslepende brok televisie, zelfs voor mensen die nog geen pion van een toren kunnen onderscheiden. Anya Taylor-Joy, erg indrukwekkend in de hoofdrol, was tot voor kort trouwens één van die mensen.

ANYA TAYLOR-JOY «Veel meer dan een handvol keren had ik nog niet geschaakt. Gelukkig heb ik in de maanden vóór de opnames een spoedcursus gekregen van een paar echte schaakgoden, die me ook op de set hebben bijgestaan. Bruce Pandolfini bijvoorbeeld, een Amerikaanse kampioen die veertig jaar geleden het boek waarop de serie gebaseerd is (uit 1983, van Walter Tevis, red.) ook al op fouten heeft nagelezen vóór het uitkwam. Zijn liefde voor schaken is echt besmettelijk. Ik heb ook heel veel respect gekregen voor grootmeesters.» 

- En hoe is je schaakspel vandaag?

TAYLOR-JOY «Redelijk, zo wordt mij gezegd. Ik ben een agressieve speelster, net als Beth. Maar ik snap nu vooral beter de aantrekkingskracht van schaken: bij de eerste partij die ik won tegen een betere schaker, stond ik er zelf van te kijken hoeveel vreugde ik voelde. Toen dacht ik: oké, ik ben helemaal klaar voor de opnames (lacht).» 

- 'The Queen's Gambit' is ook een verhaal over hoe de schaakwereld in de jaren 60 een echt mannenclubje was, en hoe Beth daarin haar weg naar de top zoekt. Vond je die feministische ondertoon belangrijk?

TAYLOR-JOY «Absoluut, maar als je naar de geschiedenis kijkt, dan is zowat alles een mannenclubje geweest, niet alleen de schaakwereld. Wat ik zo interessant vind aan Beth, is dat ze op een bepaalde manier buiten de samenleving staat: ze is niet per se een feministische, vrijgevochten vrouw, ze is gewoon zó geniaal dat ze niet begrijpt waarom haar geslacht een verschil zou moeten maken. Daarom is ze oprecht verbaasd wanneer blijkt dat er bij toernooien een aparte categorie voor vrouwen is. Het is alsof ze de les gemist heeft over wat vrouwen in Amerika in de jaren 60 wel of niet mochten doen. En net daardoor maakt ze de mensen rond haar duidelijk hoe belachelijk veel van die regeltjes zijn. Dat is een mooie boodschap: dat je ongeacht je geslacht, of hoe je jezelf identificeert, gewoon je dromen moet kunnen najagen en je talenten ontwikkelen.» 

The Queen's Gambit staat nu op Netflix

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234