ares Beeld Netflix
aresBeeld Netflix

Televisie★★☆☆☆

'Ares' op Netflix: de eerste Nederlandse Netflix Original heeft wel héél veel 'geheimzinnige shit'

Ares, de eerste compleet Nederlandse Netflixserie, gaat voortvarend van start, met een vlotte montage waarin we zien hoe een meisje in het Amsterdamse studentenleven wordt opgenomen, valt voor de charmes van Minne Koole en dan – let op, spoiler! – gruwelijk zelfmoord pleegt door zichzelf met een schaar te verminken. En dit alles op de wijs van Zing, vecht, huil, bid, lach, werk en bewonder van Ramses Shaffy, een vermetele keuze voor een serie die op een wereldwijd platform wordt gelanceerd.

mark moorman

Met de deur in huis vallen, dat doen de makers van Ares goed, want ze zijn zich ervan bewust dat ze opereren voor een kijkerspubliek dat vaak in die eerste paar minuten bedenkt of het blijft kijken of verder in het eindeloze menu van Netflix flaneert.

Ares, van producent Pieter Kuijpers, het regieduo Giancarlo Sanchez (Mocro Maffia) en Michiel ten Horn (Aanmodderfakker) en schrijfcollectief Winchester McFly, probeert met een combinatie van universele horrorelementen en unieke Amsterdamse grachtengordelsfeer een serie te maken die naar eigen zeggen is geïnspireerd door de moderne horror van Jordan ‘Get Out’ Peele. Maar ook de geest van Dan Brown is niet ver, met het Rijksmuseum en de Nachtwacht als plaatsvervangers van het Louvre en de Mona Lisa.

Op basis van de eerste vier afleveringen (van de acht) die de pers van te voren te zien kreeg, kunnen we voorzichtig concluderen dat Ares (nog) niet uit de verf komt. Verhaallijnen worden gebrekkig ontwikkeld, personages gaan per scène karaktertechnisch alle kanten op, of vertonen geen enkele ontwikkeling − we zien een van de personages ongeveer vier afleveringen lang panisch door donkere gangen lopen. En hoewel de afleveringen met dertig minuten kort en krachtig moeten zijn, ontkomt Ares niet aan een zekere langdradigheid, juist omdat de geheimzinnigheid vooral wordt gezocht in krakende vloeren, donkere gangen en het type dialoog dat het verhaal ook niet echt vooruit helpt.

Af en toe vormt zich een gedachte in het hoofd van de kijker die ook door een van de personages wordt uitgesproken. We noteren: ‘Kap met deze geheimzinnige shit!’ En: ‘Wat doen we precies?’ Precies!

Het basisgegeven is klassiek genoeg: Rosa (Jade Olieberg) krijgt een uitnodiging om zich aan te sluiten bij het geheimzinnige studentengenootschap Ares, dat teruggaat tot de Nederlandse Gouden Eeuw en leden heeft die hun voorouders op de Nachtwacht kunnen aanwijzen. ‘Heb jij je wel eens afgevraagd hoe zo’n klein landje als Nederland uitgroeit tot een van de machtigste landen in de wereld?’ vraagt een van bestuursleden aan ‘noviet’ Rosa, op een manier waardoor de kijker zal denken ‘hier hebben we het laatste nog niet over gehoord’.

Rosa (de jonge actrice Jade Olieberg redt zich prima, zonder dat haar personage haar veel houvast biedt) is een buitenstaander in het regenteske milieu van Ares. De leden hebben kennelijk de huissleutels van het Rijksmuseum en brengen hun avonden door in de Eregalerij, waar ze, krijgen we de indruk, de historische bevoorrechte positie die ze sinds de Gouden Eeuw bezitten, verdedigen.

Er is een geheim, dat schuilt in de kelders van het sociëteitsgebouw en dat leden tot zelfmoord drijft – of zijn dat de offers die moeten worden gebracht? Zware kettingen spelen een rol in de rituelen, er is sprake van een aandoening die lijdt tot rottend vlees en gitzwart projectielkotsen. Wellicht is dat het historisch schuldbewustzijn dat zich een weg naar buiten baant?

Maar na vier afleveringen moet je jezelf dan ook afvragen: ben ik hier nog wel nieuwsgierig naar?

Ⓒ de Volkskrant

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234