televisie★★½☆☆

‘Battlecat’ was vooral een alomvattend dagverslag van de negen levens van Cindy, tot de dreigbrief in de bus viel

‘Ik kon niet anders’, zei Luk Wyns. ‘Ik moést wel.’ Het klonk als een geval van onweerstaanbare dwang waar Jef Vermassen iets mee had gekunnen. ‘Battlecat’, de documentairereeks waarvan Wyns in de inleiding beweerde dat hij ze moést maken, willen of niet, hadden we blijkbaar te danken aan zijn vrouw: die had zich op een zekere dag aan dezelfde schoolpoort bevonden als ene Cindy Dandois, een vrouw die Wyns zo interessant achtte dat hij prompt een hele documentairereeks bewerkstelligde rond haar persoon. Niet dat hij daar zelf iets over te zeggen had.

Tom Raes

Volgens Wyns, zelf acteur, regisseur, en patroonheilige der doe-het-zelfzaken, was Dandois ‘een vrouw met negen levens’. Niet alleen was ze kooivechter, ze was ook nog lerares, hoeder van een eigen gymclub, stichtster van een eigen schoonheidssalon, én - want raak anders nog maar eens op televisie - naaktmodel op het pornografisch getinte OnlyFans. Alleenstaande moeder van zes was ze ook al, wat inderdaad de kans aanzienlijk verhoogt dat je ‘r tegen het lijf loopt aan een schoolpoort. Ik moest niet veel moeite doen om de dadendrang die Wyns had voelen opwellen na zijn ontmoeting met Dandois ook waar te nemen. ‘Battlecat’, de titel is een verwijzing naar de ringnaam waaronder Dandois andere vrouwen naar het leven staat, oogde me als documentairereeks immers meer als een alomvattend dagverslag dan als een geduldige en gedegen karakterschets. Ik was daardoor ook niet meteen zeker wat Wyns precies hoopte te weten te komen over Dandois. Ik ontbrak al snel een invalshoek, kun je zeggen. Noem het desnoods een handvat.

Lees ook

‘House of the Dragon’ heeft alles om een waardige erfgenaam van ‘Game of Thrones’ te zijn, maar het vuur laait nooit echt op ★★½☆☆

‘I Just Killed My Dad’ op Netflix: sommige dingen horen thuis in de privésfeer ★★☆☆☆

Volledigheid mag dan een deugd zijn bij waarheidsgetrouw portretteren, bij zulk blakend overaanbod qua materiaal kan selecteren ook geen kwaad, teneinde als uitkomst de grootste gemene deler te bekomen van al die verschillende Cindy’s die we gepresenteerd kregen. Je moet weten: negen Cindy’s zijn er al negen meer dan ik gewend ben. De commentaar van Wyns zelf kwam me herhaaldelijk een tikkeltje geaffecteerd over: alsof hij het register van Paul Jambers niet alleen onvermijdelijk vond bij portretten als dit, maar zelfs wenselijk. Van Dandois zelf, merkte ik gaandeweg, hoopte ik ook al snel op meer dan soundbites als ‘We zijn niet allemaal hetzelfde, maar we zijn wel hetzelfde waard’, of korter, ‘Ik heb schijt aan wat mensen van mij vinden.’

Hoe druk je het ook hebt met je negen levens: op zondag moet een mens ook iets te doen hebben, want ledigheid is des duivels oorkussen. Dandois was daarom ook fervent gelovig. Maar toen Wyns op de dag des heren filmde hoe zijn onderwerp naar de kerk vertrok, nam de aflevering plots een bizarre wending. Dandois’ wagen had een lekke band: de tweede die week, wat kwade wil aannemelijk maakte. Ze was al even slachtoffer van aanhoudende pesterijen, meldde ze droogweg. Het werd nog benarder: later zat er een heuse dreigbrief in de bus. Plots zat ik alsnog op het puntje van mijn stoel, gebrand om vanuit die verdekte positie méér te vernemen aangaande de vete waarin Dandois en haar gezin werden meegetrokken, alsook over de anonymi die haar de duvel aandeden, en die ze duidelijk leek te kennen. Maar net die informatie werd ons onthouden.

Tijdgebrek misschien, want de Cindy die naaktmodel was op OnlyFans moest ook nog aan bod komen. Wat dat betreft: nee, dank u, ik heb al gegeven. Aan ‘OnlyFans: De naakte Vlaamse waarheid’, meer bepaald. En recenter nog aan ‘Personal Trainers’, dat ook al zelden ver weg was. Na het eerste deel van deze ongetwijfeld goedbedoelde maar warrige portretreeks had ik dan ook het gevoel te veel gezien te hebben, en tegelijk niet genoeg.

Ook op Humo

Professor gynaecologie Hendrik Cammu maakt u een betere minnaar: ‘Hoe vaker een vrouw het doet, hoe minder last ze heeft van vaginale droogte. Ook voor de vagina geldt: rust roest’

Arno The Kid onderzoekt het seksleven op de camping van Pukkelpop: ‘We waren al aan het ontbijten toen zij nog bezig was’

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234