Beat VTMBeeld VTM

Televisie★★☆☆☆

‘Beat VTM': we hopen op een lucratief contract voor Julie Van den Steen

Onlangs zette de fruitige Julie Van den Steen - ze lijkt, ook al krimpt ze ineen bij iedere blik in haar richting, tot de spotlight veroordeeld; een arend met het zelfvertrouwen van een meesje - een krabbel onder een al dan niet lucratief VTM-contract. Een beslissing die ze zich in haar eerste programma voor de zender al meteen vrolijk leek te beklagen.

In ‘Beat VTM’ kreeg ze de opdracht om te gaan apneuduiken, een zwemdiscipline waarbij je te water gaat zonder zuurstofflessen, om terstond richting zeebodem af te dalen - of zoals Luc Caals dat al jaren noemt: gewoon zwemmen. Van de film ‘Le grand bleu’ heb ik onthouden dat apneuduiken een poëtische vlucht van de wereld kan zijn, een wanhopige gooi naar de vrijheid die boven de zeespiegel aldoor buiten bereik blijft. Maar binnen de VTM-kantoren werd de opdracht vooral als een zwartepiet doorgeschoven: Olga Leyers werd eerst nog van haar plicht ontheven door Nathalie Meskens, die van de weeromstuit hartstikke zwanger besloot te worden, waarop Julie de uitdaging aangreep als een lustig smeulend bompakket.

Ze nam het op tegen de 26-jarige kinesitherapeute Sara uit Deinze. Een makkie, zou je denken: een zender die om den brode programma’s uitzendt zoals ‘Holland - België’ en ‘Gina & Chantal’ moet een proef ‘om ter diepst zakken’ met de vingers in de neus kunnen winnen. Maar Julie bleek het spelconcept - het stond per slot van rekening al 2-0 voor de BV’s - welgezind en kreeg het terstond doodsbenauwd van zo ongeveer alles dat niet naar vasteland rook: water, vissen, koude, diepte - zelfs voor het lot van haar safety divers (‘wat als die door haaien worden opgegeten?’) waren schietgebedjes op hun plaats.

Beat VTMBeeld VTM

Met een dreigend synthdeuntje dat overijverige regisseurs in de jaren 90 weleens gebruikten als de personages aan het hacken sloegen - de computer-, niet de Sam Gooris-variant - doken Julie en Sara de dieptetank in, op zoek naar een goed excuus om daar rond te hangen. Jammer genoeg is kijken hoe mensen hun adem inhouden al even spannend als kijken hoe mensen in het water dobberen. Ergens tijdens de montage moet dat zijn opgevallen, en dus speelde meer dan de helft van de aflevering zich af in de wachtkamers van dokters en - zonder aanhalingstekens krijg ik ‘t niet uit mijn klavier - ‘hypnosetherapeuten’, of in de gangen van het tehuis voor dementerende ouderen waar Sara werkt. De epische spanningsboog die de makers voor ogen hadden, knapte als een dun elastiekje - net als de zenuwen van de stilletjes verder in het eindeloze zwart afglijdende Julie.

 Uiteindelijk slaagde ze erin om twaalf meter diep te gaan: een goede vijftien meter tekort om van een overwinning te kunnen gewagen, maar wel twaalf meter dieper dan ze zichzelf van tevoren had toegewenst. Ik hoop op een lucratief contract. 

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234