null Beeld HBO Max
Beeld HBO Max

Televisie★★★★☆

Bij momenten stapte ‘House of the Dragon’ zelfs voorzichtig uit de schaduw van ‘Game of Thrones’

Prinsessen en draken, bastaarden en incestueuze seks, bloederige huwelijken, brute onthoofdingen en dode koningen: prequel ‘House of the Dragon’ neemt de succesformule van zijn moederreeks ‘Game of Thrones’ bijna klakkeloos over – zelfs de theme song klinkt hetzelfde. Hebben de succesvolle fantasyreeksen van HBO óók met elkaar gemeen: ze komen pas op het einde van het eerste seizoen werkelijk op dreef.

Redactie

OPGELET: SPOILERS

Prinses Rhaenyra Targaryen (Emma D’Arcy) is in de finale van ‘House of the Dragon’ op een kruispunt in haar bewogen leven als troonopvolger terechtgekomen. Ze krijgt in Drakensteen bericht van de dood van haar vader, koning Viserys (Paddy Considine), en de daaropvolgende staatsgreep van haar stiefmoeder, koningin Alicent (Olivia Cooke). Rhaenyra moet nu, hoogzwanger en in een kamer vol mannen, beslissen hoe zij als rechtmatige koningin zal reageren. De bedienden ontsteken een vlam en de tafel licht op, waardoor de kaart van Westeros verschijnt. Op wiens steun kunnen ze rekenen? Welk huis zal zijn eed nakomen? Horen ze wel ten strijde te trekken?

‘House of the Dragon’ heeft láng, minstens zes afleveringen van een uur, nodig gehad om voor het eerst een dergelijk gevoel van urgentie te bereiken. De schrijvers gingen in de eerste helft van het seizoen te methodisch te werk. Elke koning, koningin, ridder en pion moest zo efficiënt mogelijk op de juiste plaats op het schaakbord komen te staan. Veel ruimte voor sterke personages, alledaagse en dus levensechte gesprekken, verscheidene locaties of – simpelweg – humor was er niet. De grote tijdsprongen – er ging 6 tot zelfs 10 jaar tussen sommige afleveringen voorbij – en de vele castwissels werkten de immersie verder tegen.

De prequel wekte bovendien te vaak een déjà-vu-gevoel op. Het lijk van de koning is nog niet koud, of de koningin grijpt de macht en zet haar perverse en onbekwame blonde zoontje op de IJzeren Troon: het is een belangrijke verhaallijn uit het eerste seizoen van ‘Game of Thrones’ én ‘House of the Dragon’. Zelfs de personages zijn vaak kopieën van spraakmakende figuren uit de oorspronkelijke reeks. Heer Larys is de nieuwe Pinkje. De zogenoemde White Worm onderhoudt een web van spionnen à la Varys. En prins – pardon: koning – Aegon is een Joffrey Baratheon in wording.

Maar er waren ook momenten waarop ‘House of the Dragon’ voorzichtig uit de schaduw van ‘Game of Thrones’ stapte. De kinderen van Rhaenyra en Alicent die de vete tussen hun moeders onder elkaar uitvochten, met een verloren oog als gevolg. Daemon (een charismatische Matt Smith) die korte metten maakte met Vaemond Velaryon. Prinses Rhaenys Targaryen (Eve Best) die Alicent vroeg waarom ze de kroon niet zelf opzet: ‘Jij droomt niet van vrijheid, jij hunkert alleen maar naar een raampje in jouw gevangenis.’ En bovenal: de doodzieke en bedlegerige koning Viserys – Paddy Considine kon prompt meedoen als een figurant in de zombiereeks ‘The Walking Dead’ – die de kracht vond om nog een laatste keer op de IJzeren Troon te zitten in de straffe achtste aflevering.

‘Dragon’ spaarde zijn spannendste scènes voor de seizoensfinale. De kersverse koningin Rhaenyra stuurt haar tienerzoon Lucerys en diens draak Arrax naar Stormeinde, zodat zij Huis Baratheon aan hun kant kunnen krijgen. Wanneer Lucerys in noodweer het kasteel bereikt, bemerkt hij de schim van de ontzagwekkende draak Vhagar – denk: Godzilla met vleugels. De knul vergaart al zijn moed en vraagt toch een audiëntie met Heer Baratheon, maar zijn wraakzuchtige oudere neef Aemond – de ruiter van het monster buiten – jaagt hem weg. Het daaropvolgende drakengevecht is uitmuntend, de afloop – hap! – is onverbiddelijk. In de laatste seconden van ‘House of the Dragon’ licht men Rhaenyra over de dood van haar zoon in, waarna de koningin met één blik van tomeloze wraaklust en onwezenlijk verdriet een burgeroorlog aankondigt.

Het eerste seizoen van ‘House of the Dragon’ heeft zijn gebreken, maar bewijst wel – en zeker tijdens de finale – dat er nog leven in de franchise zit. De spin-off weet minstens 30 miljoen kijkers per aflevering aan te trekken, een tweede seizoen is reeds in de maak. De Targaryens en hun draken gaan voorlopig nergens heen.

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234