FILM★★★★☆

Birdman (★★★★☆)

Een Oscar voor Keaton, nú!

Het belooft straks dan toch weer een interessante Oscaruitreiking te worden: wij zijn in ieder geval van plan om in de nacht van 22 februari weer met tonnen bier en stapels pizza’s voor het scherm te gaan zitten.

Tussen de acht genomineerden voor beste film vinden we zoals verwacht ‘The Imitation Game’ en ‘The Theory of Everything’ terug: twee doodbrave, oerconventionele, ultrafatsoenlijke biopics. Als tegengewicht staan er gelukkig ook enkele frisse, wonderlijke, eigenzinnige parels tussen die (toch naar Hollywoodnormen) zelfs als licht experimenteel mogen worden bestempeld: ‘Boyhood’, ‘The Grand Budapest Hotel’, ‘Whiplash’ en ‘Birdman’ met name (‘Under the Skin’ en ‘Nightcrawler’ werden dan weer schandelijk over het hoofd gezien, wellicht vanwege té vreemdslachtig).

Kiezen de eerbiedwaardige dames en heren van de Academy of Motion Picture Arts and Sciences straks voor het vertrouwde, of voor het avontuurlijke? That’s the question! Ons eigen hart klopt volop voor ‘Boyhood’, maar de bons die ons hart overslaat is voor ‘Birdman’. Ooit was Riggan (Michael Keaton) een wereldberoemde vedette die gestalte gaf aan de superheld Birdman, vandaag is hij een op oude roem terende has-been die met een ‘serieuze’ theatervoorstelling op Broadway een ultieme gooi doet naar artistieke erkenning.

Dwalen eveneens rond in de doolhofachtige gangen en kleedkamers van het reusachtige theatergebouw: zijn dochter Sam (Emma Stone), zijn co-ster Lesley (Naomi Watts), zijn manager Jake (Zach Galifianakis), zijn ex Laura (Andrea Riseborough) en zijn tegenspeler Mike Shiner (Edward Norton), een hoogborstige acteur die prompt de dialogen begint te herschrijven, aan de scharrel gaat met Sam, en tijdens een hilarische bedscène nét iets te intens opgaat in zijn methodacting. Maar wees gerust: ‘Birdman’ is geen film over het theater, het is een film over het Leven; een verrassend meeslepend en uiterst genietbaar portret van een man die in een dubbele knoop ligt met zichzelf én met zijn alter ego, de gevederde Birdman. Die laatste duikt trouwens af en toe in vol ornaat (vogelhelm, gigantische vleugels, een knalrode riem met een blinkende B in het midden) op teneinde de getergde Riggan nog wat meer op te hitsen: ‘Shave off that pathetic goatee! Get some surgery! Sixty’s the new thirty, motherfucker!’

En ook al speelt praktisch de hele film zich binnen de muren van het theatergebouw af, regisseur Alejandro González Iñárittu (‘Amores perros’, ‘21 Grams’, ‘Babel’, ‘Biutiful’) heeft er een spectaculair filmfeest van gemaakt, met betoverende tracking shots die soms langer dan een kwartier duren. En wat is het heerlijk meedeinen met die zwevende camera; het voelt bijna alsof je twee uur lang over de magische rivier tussen droom en realiteit vaart. De soundtrack van de Mexicaanse jazzmuzikant Antonio Sanchez, die uitsluitend uit drumroffels en cimbaalslagen bestaat, zorgt voor een extra bevreemdende touch. En hoe fijn is het om Michael Keaton, na jaren onder de radar te hebben gevlogen, eindelijk nog eens te zien schitteren. Keaton is een acteur naar ons hart: geen showman die zich geroepen voelt om een indrukwekkende ‘Geef mij die Oscar, nu!’-krachttoer neer te zetten, maar een geweldige vakman die het moet hebben van een soort onopvallend meesterschap.

Beetje raar wel dat Keaton twee weken geleden de Golden Globe kreeg voor de beste acteur in de categorie komedie. Het mankeert ‘Birdman’ zeker niet aan komische scènes (schaterlachmoment: Riggan die in z’n onderbroek over Times Square stapt en het prompt tot YouTube-fenomeen schopt), en de huidige superheldenfixatie van Hollywood wordt stevig door de modder gehaald (Riggan: ‘Hebben ze Jeremy Renner nu ook al een cape omgegord?’), maar over het geheel genomen bevinden we ons toch meer in het genre van de donkere tragedie. Iñárittu toont gelukkig ook veel zelfspot: ‘People, they love blood,’ laat hij Birdman grommen. ‘They love action. Not this talky, depressing, philosophical bullshit.’ De ironie is natuurlijk dat wanneer de film heel even in een echte actieprent verandert (ineens verschijnen er explosies, helikopters en een robotmonster boven de skyline), je een rilling van opwinding door je lichaam voelt trekken: ‘Yes, actie!’ Wat ons betreft mag Iñárittu nú aan die superheldenfilm beginnen.


Bekijk de trailer van 'Birdman'

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234