null Beeld rv
Beeld rv

film★★★½☆

‘Bones and All’ is een smakelijk botje om op te peuzelen

Van Luca Guadagnino, met Taylor Russell, Timothée Chalamet, Mark Rylance en André Holland

Erik Stockman

Alsof de camera snuffelt en speurt naar iets of iemand, opent de nieuwe zonderlinge film van de maker van het onvergetelijke ‘Call Me by Your Name’ met enkele shots van scholieren die door schoolgangen en over speelterreinen slenteren. En dan, alsof de lens geróken heeft wie de hoofdfiguur moet worden, blijven we hangen bij Maren (Taylor Russell), een meisje dat in een verlaten auditorium dromerig op de piano zit te tokkelen. En nu: spoilers! Tijdens een thuisfeestje neemt Maren teder de middelvinger van een vriendin tussen haar lippen, om vervolgens het vlees van de knokkels te knauwen met dezelfde gretigheid waarmee wij een kippenvleugeltje afkluiven. Haar wanhopige vader laat haar prompt aan haar lot over, waarop Maren op een Greyhoundbus stapt en in het kolossale Amerikaanse land op zoek gaat naar de moeder die ze nooit heeft gekend.

Aldus begint een vreemde roadmovie waarin, zoals in álle geslaagde roadmovies, de ontmoetingen zwaarder wegen dan de bestemming. De met een handig vissersvestje en een scherpe reukzin uitgeruste Sully (de sinistere Mark Rylance), een soortgenoot die een beetje doet denken aan de vampier Lestat uit ‘Interview With the Vampire’, leert Maren in enkele bloederige scènes hoe ze het best haar neus kan volgen. Begrijpelijkerwijs verkiest Maren on the road het minder macabere gezelschap van Lee (Timothée Chalamet), een bohemienachtige menseneter die behalve voedsel ook tederheid verschaft.

Wanneer ook Michael Stuhlbarg – hij die in ‘Call Me by Your Name’ de magnifieke ‘I’ll say one more thing’-monoloog mocht afleveren – opduikt in de rol van een dreigende redneck-kannibaal, lijkt het ineens alsof we naar een reünie zitten te kijken van de cast en de crew van Luca Guadagnino’s meesterwerkje uit 2017. De enige die ontbreekt is Armie Hammer, die in 2021 werd beschuldigd van verkrachting en van – toeval smaakt soms naar mensenvlees – kannibalistische neigingen.

Het bijzondere is dat Guadagnino zijn jonge hoofdpersonages niet afschildert als nietsontziende smakmuilen, maar als twee verliefde tieners die in het Amerika van de jaren 80 – dromerig luisteren de kannibalen naar ‘Hungry Like the Wolf’ van Duran Duran – op zoek zijn naar een thuis. Veel meer dan de horrorscènes (en die krijgt u!), zijn het de kleine, maar heerlijk onbevangen aanvoelende details die van ‘Bones and All’ een waar kijkplezier maken. Marens dolblije gezicht wanneer Lee opbiecht dat ook zíjn eerste keer met een babysitter was; Chalamet die een plaat van Kiss oplegt en lachend poseert naast de affiche van de ‘Lick It Up’-concerttour: knipper met uw ogen en u hebt het gemist.

Maar wat nu te denken van ‘Bones and All’? Tja, misschien wil de film ons laten zien dat niet alle kannibalen even vraatzuchtig zijn als Hannibal Lecter, maar dat sommigen onder hen ook morele twijfels en romantische verlangens hebben. ‘De weg is lang en zwaar, maar hoeft daarom nog niet eenzaam te zijn,’ zegt iemand. Kannibaal of geen kannibaal: geldt dat niet voor ons allemaal?

Vanaf 23 november in de bioscoop.

BEKIJK HIER DE TRAILER

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234