Borat Subsequent MoviefilmBeeld Azhamat Productions

FILM★★★☆☆

‘Borat Subsequent Moviefilm’ bezorgde ons ei zo na een trombose van het gieren

De wereld is veranderd sinds de Kazachse journalist Borat Sagdiyev (Sacha Baron Cohen) in 2006 naar de U.S. of A. afzakte, alwaar hij, in een reeks scènes die tot de grappigste behoren die we ooit hebben gezien, poedelnaakt door hotelgangen sprintte en aan een groep feministen doodleuk ging vertellen dat het brein van een vrouw niet groter is dan dat van een eekhoorn. 

De extreemrechtse, racistische, paranoïde, en homofobe ventjes die Borat in ‘Borat: Cultural Learnings of America’ te kijk zette, zijn sindsdien van onder het plaveisel tevoorschijn gekropen en krioelen vandaag overal rond – tot in het Witte Huis toe. En ook in Kazakhstan, zo leren we uit de eerste vijf minuten van ‘Borat Subsequent Moviefilm’, gaat het slecht: sinds de afschaffing van het Rennen van de Jood, een feestdag waarop joodse karikaturen door de straten worden getrokken, houden de inwoners van Kazakhstan alleen nog maar de Holocaust-gedenkdag over, een dag waarop de dappere soldaten worden gevierd die de concentratiekampen runden. Vijf minuten ver, en wij rolden al over de vloer van het lachen. 

En Borat zelf? Die wordt vanuit een Kazachse goelag teruggestuurd naar de VS ten einde een geschenk af te leveren aan Amerika’s beroemdste vrouwenverslinder: vice-president Michael Pence. Wat níet is veranderd, is Borats werkwijze: hij klampt opnieuw allerlei Amerikanen aan die totaal niet in de gaten lijken te hebben dat ze door die besnorde nar feestelijk in de zeik worden gezet. In één van de geinigste taferelen legt Borat in een boerderijwinkel aan de uitbater uit dat hij zijn 15-jarige meegereisde dochter Tutar op de markt wil verkopen, en dat hij op zoek is naar een geschikte dierenkooi voor haar. Cohen speelt het naar goede gewoonte perfect, maar het is de daaropvolgende ‘Oké’ van de uitbater, die bij Borats eigenaardige verzoek geen enkel vraagteken lijkt te zetten, die voor de schaterlach zorgt. 

Nog meer lachstuipen: tijdens een debutantenbal in Georgia, bijgewoond door een schare van poepchic uitgedoste rijkeluisdochters, palmen Borat en zijn dochter de dansvloer in voor een demonstratie van een Kazachse vruchtbaarheidsdans. De rijkeluispoppetjes en hun mama’s en papa’s klappen vrolijk mee – tot Tutar in een spectaculaire cancan-dansmove haar jurk omhoogtrekt en een indrukwekkende menstruatiebloedvlek tussen haar swingende dijen onthult. De collectieve ‘Ooooooohhhhhh!’ die vervolgens door de balzaal galmt, bezorgde ons ei zo na een trombose van het gieren. 

Het niveau van de scherts is in ‘Borat Subsequent Moviefilm’ jammer genoeg nogal wisselvallig: de scène waarin Borat vermomd als Trump de Republikeinse Conventie binnenstormt en een toespraak van vice-president Pence tracht te onderbreken, had duidelijk één van de hoogtepunten moeten worden, maar eindigt als een onkomische misser van formaat. 

Hét klapstuk van de vertoning vangt natuurlijk aan wanneer Tutar zich vermomt als een journaliste van Patriot’s Report en in een hotelsuite plaatsneemt tegenover Rudy Giuliani, de voormalige burgemeester van New York en één van Trumps trouwste trawanten. Een klapstuk waar wij, eerlijk gezegd, gemengde gevoelens bij hebben. Toegegeven: het is werkelijk gênant om te zien hoe de akelig grijnzende Giuliani Tutar na afloop van het interview als een likkebaardend schoothondje naar de slaapkamer volgt. Maar wat we óók moeten toegeven, is dat het Tutar is die, in een situatie die van héél veraf toch een béétje op een soort uitlokking begint te lijken, heel uitdrukkelijk aan Giuliani vraagt of hij iets op de slaapkamer wil drinken. In die slaapkamer zijn we vervolgens getuige van het meest omstreden moment uit de hele film: Tutar die Giuliani’s draadmicrofoontje verwijdert, waarna de oude man achterover op het bed gaat liggen en zijn hand in zijn pantalon laat verdwijnen. Stopt Giuliani zijn hemd in zijn broek, of legt hij in het bijzijn van Tutar zijn pretpaal in een betere plooi? Wij stonden net op het punt om ‘Viespeuk!’ naar het scherm te roepen, toen de Sherlock Holmes in ons iets vreemds bemerkte. De makers hebben het cruciale broekslangmoment gefilmd vanuit drie verschillende verborgen camerahoeken, waarna ze de drie shots achter elkaar hebben geplakt. En het is hier dat die makers toch een beetje valsspelen. Want doordat ze dezelfde handeling, het vermeende tasten in het kruis, drie keer na elkaar laten zien, lijkt het voor de argeloze toeschouwer alsof Giuliani langer aan zijn willy lijkt te krabben dan dat hij in werkelijkheid doet. Kijk, die Giuliani blijft een door-en-door griezelige figuur – check hoe hij Tutar enkele tikjes op de onderrug geeft terwijl hij naar haar adres en telefoonnummer vraagt. Maar dat de regisseurs van ‘Borat Subsequent Movie’ op het moment suprême hun toevlucht nemen tot een slinkse montagetruc, confronteert ons ook met een oude wetmatigheid, en dat is dat de makers van een film ons alleen maar laten zien wat ze ons wíllen laten zien. 

Nu, het voornaamste is misschien wel dat we – waar is onze kinesist? – tijdens ‘Subsequent Movie’ een paar keer flink de lachkramp hebben gehad. Tegen alle mensen van goede wil zeggen wij dan ook: geniet ervan! En tegen alle anderen: moge al je poep geweien hebben!

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234