null Beeld

FILM★★★★☆

Bridge of Spies

Een grootse Spielberg.

Wie heeft er coke, opium of alcohol nodig wanneer je je kunt laven aan Steven Spielberg? Wij bevonden ons na ‘Bridge of Spies’ in ieder geval in een heerlijke roes, diep beneveld door zijn onverwoestbare virtuositeit, zijn onovertroffen klasse, zijn schijnbaar moeiteloze cinematografische zwierigheid. Beneveld ook door de wonderlijke reis die we net hadden meegemaakt: je stapt door bruisend New York anno 1960, je raakt verstrikt in een web van spionnen, complotten en valstrikken, je vlamt mee met een U2-spionagevliegtuig, en je staat te stampvoeten in het ijskoude Oost-Berlijn, waar je met je eigen ogen kunt zien hoe honderden arbeiders met troffels tussen twee huizenblokken pardoes de legendarische Muur neerplanten. Uw koudeoorlogsgids: James Donovan (Tom Hanks), een spitsvondige verzekeringsagent die in het kader van een propagandastunt van de Amerikaanse overheid het bevel krijgt om een opgepakte Russische spion (Mark Rylance) te verdedigen – een opdracht die hem naar het absolute, door haat en paranoïa omgeven vriespunt van de koude oorlog tussen de Verenigde Staten en de Sovjet-Unie katapulteert.

Wat volgt is een fascinerend, meeslepend en hartstikke waargebeurd verhaal, maar het beste nieuws is dat Spielberg, die eeuwig jonge knar, van ‘Bridge of Spies’ eindelijk nog eens een schitterende demonstratie van zijn onvergelijkbare filmische flair heeft gemaakt. Flitsen van puur talent, schichten van visueel raffinement, ratelslagen van kunstvaardigheid: je ziet het zó zelden in de cinema tegenwoordig, maar ‘Bridge of Spies’ heeft het in overvloed. Als een kind in een speelgoedwinkel speelt Spielberg met overvloeiers, filmrijmpjes, tracking shots, licht, kleur, geluid, beeldcomposities en – u zult het zien – paraplu’s. U ziet Spielbergs meesterhand het best aan het werk in de eerste tien geniale minuten: dat magnifieke openingsshot! Die razend spannende, adembenemend knap in beeld gezette achtervolging door de straten en de metrostations van Brooklyn! Spielberg doet het in die eerste tien minuten zonder ook maar één letter dialoog en zonder ook maar één noot muziek, maar wie goed luistert, hoort zijn filmbrein gonzen en knetteren van plezier. Knap ook hoe Spielberg door diverse genres heen zweeft: je zit te kijken naar een rechtbankdrama, een spionagefilm en een koudeoorlogsthriller in de stijl van ‘Tinker Tailor Soldier Spy’, maar wie de naden kan aanwijzen is een crack. Oké, je kunt stellen dat het in sommige scènes riekt naar ranzig Amerikaans patriottisme (hoewel: je kunt ‘Bridge of Spies’ evengoed interpreteren als een snoeiharde kritiek óp dat patriottisme), maar dat weegt wat ons betreft niet op tegen het immense kijkplezier dat Spielberg ons bezorgt; de bijna 70-jarige cineast herinnert er ons met ‘Bridge of Spies’ nog eens aan wat échte cinema is, en daarnaast laat hij al die jonge gezichtsloze cineasten met hun gelikte stijltjes, gladde slowmotionmomentjes en kleffe verhaaltjes een stevig poepje ruiken. De Meester stond er uiteraard niet alleen voor: de swingende dialogen en de zalige verbale pingpongspelletjes tussen de personages (‘We have to have the conversations our governments can’t’) mogen allicht op rekening worden geschreven van de gebroeders Coen, die meeschreven aan het script. Tom Hanks toont als Donovan zijn gekende betrouwbare klasse, maar dé acteerrevelatie is Mark Rylance, die als de Sovjetspion Rudolf Abel een masterclass in beheerst acteren geeft: check de ‘Stoikiy muzhik’-monoloog! En voorts zult u merken dat ‘Bridge of Spies’, ook al draagt vandaag niemand nog zulke fraaie vilten hoeden en stijlvolle fiftiesmantels, anno 2015 precies de juiste film in precies de juiste tijd is. Bovendien hebben wij dankzij ‘Bridge of Spies’ zelfs twee woorden Russisch geleerd: vanaf nu noemen wij Steven Spielberg stoikiy muzhik.


Bekijk de trailer:

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234