null Beeld

FILM★★★★☆

Bumblebee

Auobots, verzamel jullie tranen!

Wacht even: vier fonkelende sterren voor een ‘Transformers’-film? Jawel: deze in 1987 spelende prequel is wel degelijk een ongelooflijk entertainende, van pure charme uiteenspattende en bij vlagen zelfs een diep ontroerende brok actiecinema. De belangrijkste verklaring hiervoor is wellicht dat Michael Bay de regiestoel doorschoof naar Travis Knight, die drie jaar geleden debuteerde met een film die ironisch genoeg niet verder kan afstaan van het overdonderende ‘Transformers’-universum, met name de poëtische animatieprent ‘Kubo en het Magische Harnas’.

‘Bumblebee’ begint nochtans in onvervalste Michael Bay-stijl, met een migraineverwekkend gevecht op de planeet Cybertron tussen de Autobots en de Decepticons: ‘Vernietig het lanceerplatform! Autobots, verzamel!’ Optimus Prime, deze keer slechts in enkele scènes te zien, voelt de nederlaag hangen en geeft aan Bumblebee de opdracht om naar de aarde te verkassen, alwaar hij een nieuwe basis uit de grond dient te stampen.

En zie: zodra Charlie (Hailee Steinfeld), de 18-jarige aardbewoonster die de verzwakte Bumblebee onder haar hoede neemt (een beetje zoals Elliott E.T. in huis opnam!), in haar bed de playknop van haar walkman induwt en we de rinkelende gitaren van ‘Bigmouth Strikes Again’ van The Smiths horen oplaaien, begint de film zich open te vouwen tot een wel héél speciale episode uit de ‘Transformers’-franchise.

Overigens: het moment waarop Charlie voor de badkamerspiegel staat mee te drummen met ‘Bigmouth Strikes Again’ deed ons in één klap beseffen dat er helemaal niks mis is met het zo verguisde hokjesdenken. Nieuwsflash: The Smiths en Justin Bieber zijn níet allebei even megafantastisch. The Smiths zijn fucking béter! Maar het is niet alleen de geweldige eighties-soundtrack (aaaahhhh wat is ‘Things Can Only Get Better’ van Howard Jones toch een prachtig nummer!) die ‘Bumblebee’ naar een hoger niveau stuwt.

In het verhaal valt zoals reeds gezegd nu en dan het flonkerlicht van ‘E.T.’ naar binnen, en wanneer de om haar vader rouwende Charlie het laken over haar hoofd trekt waan je je zelfs even in een rond droefnis en verlies draaiende coming of age-film van John Hughes. Maar de prachtig ontluikende vriendschap tussen die Autobot die klinkt als een kleine hommel en dat meisje dat luistert naar The Smiths doet misschien nog het meest denken aan de ontmoeting tussen de 9-jarige Hoghart en die grote robot uit ‘The Iron Giant’.

O ja: wanneer Bumblebee niet staat te vechten tegen de twee Decepticons die hem naar de aarde zijn gevolgd, zit hij meestal in Charlies garage naar de VHS-tape van ‘The Breakfast Club’ te kijken. En – spoileralarm! - wat deze film echt áf maakt, is dat Bumblebee in één van de allerlaatste scènes net zoals Bender (Judd Nelson) in het allerlaatste shot van ‘The Breakfast Club’ een triomfantelijk zegegebaar maakt.

Ja, beste vrienden en vriendinnen, het kan zijn dat de tijd van het jaar ons wat softer maakt dan gewoonlijk. Maar toch zijn wij niet te beroerd om toe te geven dat het ons tijdens die laatste omhelzing tussen Charlie en Bumblebee heel even te machtig werd.

Kom hier zodat we je aan de borst kunnen drukken, jij verdomde Autobot.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234