null Beeld

FILM★★★1/2☆

Captain Fantastic

Viggo de Verrukkelijke.

Een nieuwe superheldenfilm uit de Marvel-stal, met Viggo Mortensen als een intergalactische superheld die met vlammende cape en glanzende helm ten strijde trekt tegen de boosaardige Kolonel Vex? Niet helemaal: Viggo vertolkt in ‘Captain Fantastic’ een bebaarde vader die zijn zes kinderen diep in de bossen in de Pacific Northwest grootbrengt, ver weg van de sociale media, de televisie, de shoppingmalls, en de – we citeren de papa – ‘onderontwikkelde Amerikanen’. Als een echte allround leermeester leert hij zijn kinderen niet alleen herten villen en steile rotsen beklimmen, hij laat hen ook Dostojevski en George Eliot lezen, onderwijst hen in de kwantumtheorie en waarschuwt hen voor de gevaren van het kapitalisme én het communisme. Zelfs zijn 6-jarige zoontje kan, tot zichtbare tevredenheid van de vader, perfect uitleggen wat een fascist is. Wanneer – geen spoiler – hen het nieuws bereikt dat de moeder, die in de bewoonde wereld in een instelling verbleef, een einde aan haar leven heeft gemaakt, stappen ze allemaal in de gezinsbus, Steve genaamd, en tuffen ze de door de vader zo verafschuwde samenleving weer binnen, ook al heeft de opa (Frank Langella) hun ten strengste verboden om op de begrafenis te verschijnen. Onderweg verschijnen er steeds grotere barsten in het aparte wereldbeeld dat de vader zijn kinderen manu militari heeft opgedrongen: vooral de oudste zoon – die tot zijn schande ontdekt dat hij de skills mist om een meisje het hof te maken – begint te vermoeden dat hij en zijn broertjes en zusjes weleens wereldvreemde weirdo’s zouden kunnen zijn.

Hou wel voor ogen dat regisseur Matt Ross – in een vorig leven acteur in onder meer ‘The Aviator’ en ‘Good Night, and Good Luck’ – u geen realistisch drama serveert, maar een amusant fantasietje dat er net zoals het al even cartooneske ‘Little Miss Sunshine’ vooral op uit is om u twee uurtjes lekker te entertainen. Meestentijds met succes: wij zaten vooral te gniffelen met de antigodsdienstige tirade in de kerk, waarbij Viggo de doodskist van zijn bloedeigen echtgenote tot verbijstering van de kerkgangers plotseling een stevige antiklerikale mep verkoopt, en met de scène waarin Viggo zijn 11-jarige dochter vraagt om Nabokovs schandaalroman ‘Lolita’ te analyseren. En diegenen onder u die er al sinds ‘Lord of the Rings: The Fellowship of the Ring’ van dromen om eens een blik te werpen op de roede van Aragorn, mogen nu al reikhalzend uitkijken naar het hilarische ‘Iedereen heeft er één!’-moment.

Aan u om op het eind te beslissen wie de vader eigenlijk is, een sympathieke hippie of een autoritaire mallerd, maar volgens ons heeft de man overschot van gelijk wanneer hij zijn kinderen inpepert dat je af en toe ‘Well, fuck that!’ moet kunnen zeggen tegen al die lamzakken die je leven proberen te controleren.

In de tweede helft sijpelt er via het vloerluik van de bus heel wat klefheid naar binnen – vooral die ‘Sweet Child O’ Mine’-samenzang op het eind duwde onze tenen in een vervaarlijke krulstand. Maar Viggo, een acteur die nu eens werkelijk nooit ontgoochelt, stuurt de film uiteindelijk naar een prachtige eindshot. En zo blijkt de titel dan toch te kloppen: Viggo is echt Kapitein Fantastisch.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234