film★★★½☆

‘Catch Me If You Can’: Een elegante, maar nogal tamme, film

Slécht kun je 'Catch Me If You Can' zeker niet noemen, maar na het wonderlijke tweeluik 'A.I'/'Minority Report', zet Steven Spielberg met deze film toch duidelijk een ferme stap terug. 'Catch Me If You Can' is een elegante, vaagweg charmante, maar nogal tamme film die je achterlaat met een gevoel van 'Is het dit maar?' - iets wat je absoluut niet wil voelen als je net de nieuwe Spielberg hebt gezien. 

'Catch Me If You Can' - de film heeft de glamoureuze look van een Chevy uit de jaren vijftig - is gebaseerd op de jeugdjaren van Frank W. Abagnale jr., een befaamde oplichter die zich in de jaren zestig - hij was toen nog geen eenentwintig - zonder schroom uitgaf voor co-piloot van Pan Am (en zo meermaals de wereld rondreisde), voor dokter (hij stond een tijdje aan het hoofd van een E.R.) en advocaat. De juiste uniformen, een stapeltje vervalste documenten, een flinke dosis aangeboren lef en een ontwapenende glimlach: meer had Frank daarvoor niet nodig. 

In het begin is het leuk om Abignale opgewekt door Amerika te zien swingen, maar de fun gaat er verrassend snel uit. Spielberg, hij kon het weer niet laten, heeft Frank immers een typisch Spielbergiaans trekje meegegeven: Abagnale, suggereert de cineast, deed wat hij deed ten einde zijn gescheiden ouders weer bij mekaar te brengen. Kan best zijn, maar die overnadrukkelijke 'Ik wil een mammie en een pappie!'-psychologie perst zowat alle champagnebubbels uit de film. De vertolkingen mogen er nochtans best wezen: Leonardo DiCaprio voelt zich in zijn glossy piloten- en doktersjassen zichtbaar beter in zijn sas dan in de vechtersoutfits van Amsterdam Vallon, en Tom Hanks is, als de FBI-agent die Frank op de huid zit, gewoon zijn eigen sympathieke Hanksige zelf. 

Op de beste momenten neemt het kat-en-muisspel tussen beide heren de allure aan van een absurde komedie - zoals in die scène waarin de FBI-agent met getrokken pistool Franks motelkamer binnenvalt, en Abagnale zich zonder ook maar één seconde uit zijn rol te vallen voordoet als collega-geheim agent - maar voor de rest doet Spielberg íets te hard zijn best om de eindeloze eenzaamheid van zijn twee protagonisten in de verf te zetten - en dat drukt de pret wel een beetje.

 'Catch Me If You Can' duurt, zoals álle films van Spielberg de laatste jaren, ook véél te lang, en sommige scènes, zoals die met het hoertje, hadden er absoluut uitgemoeten vanwege veel te flauw. Nee, 't is geen miskleun, gewoon een middelmatige zaterdagavondfilm.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234