null Beeld SBS
Beeld SBS

televisie★★★½☆

Comfortabel was anders, maar we hebben toch geboeid naar ‘Patiënt Pedro’ op Play 4 gekeken

‘Praat erover, want praten hélpt.’ Pedro Elias had advies voor eventuele lotgenoten die net als ik de eerste aflevering van ‘Patiënt Pedro’ hadden gezien, en die daar, anders dan ik, misschien iets aan overgehouden hadden.

Tom Raes

Naast het resultaat van een Spaans-Belgische entente, voormalig winnaar van de Ha! Van Humo, en dus een niet onaardig programmamaker, was de Pedro waarvan sprake immers ook volbloed hypochonder. De myriade aan ingebeelde ziektes die naar eigen schatting in hem huisden, hadden zich doorheen de jaren samengebald tot één reële kwaal: een angststoornis, en wel één die het leven ook voor zijn naasten mondjesmaat onhoudbaar had gemaakt, en dus niet langer onder behandeling uit kon.

Aan de keukentafel kregen we een impressie van het leven ten huize Elias. De patiënt des huizes speculeerde tegenover zijn vrouw over de uitkomst van zijn volgende doktersbezoek, want hij de pijn die hij al geruime tijd onder en in de leden had, moést volgens hem wel kanker zijn. ‘Kanker’: toen mevrouw Elias doodgemoedereerd het woord in de mond nam, gebaarde ze er de aanhalingstekens bij. ‘Hypochonders kunnen òòk kanker krijgen’, zei haar potentieel terminale gemaal daarop. Ik moest lachen, maar ik ben dan ook niet met ‘m getrouwd. Pedro Elias zijn was geen pretje, had ik dan al door, maar je ophouden in zijn nabije omgeving leek me ook allerminst een vrijblijvende tijdsbesteding.

Datzelfde lot was ook Wesley Sonck beschoren, die zich voor het gelauwerde ‘De Container Cup’ telkens weer in een commentaarhok met Elias laat prangen. Elias noemde Sonck onomwonden één van zijn persoonlijke helden, want zoals het een tot analist omgetimmerde profvoetballer betaamt, kende Sonck angst noch onzekerheden. Hij was ook niet te beroerd om Elias op tijd en stond in het gezicht uit te lachen als die weer een malafide uitstulping ontdekt had aan de eigen anatomie. Uitgelachen worden door Wesley Sonck is mogelijk al therapie op zich. Vanuit zijn bevoorrechte positie was het Sonck opgevallen dat zijn collega tijdens de werkuren regelmatig ten prooi viel aan dwanghandelingen. De mens Pedro Elias bleek dan ook een samengaan van tics en routineuze onhebbelijkheden, waarvan de bizarste zich had gevormd rond het het automodel Skoda Yeti. Het had sluikreclame kunnen zijn, maar ik vrees ervoor. Zag Elias zo’n wagen, dan diende hij namelijk ogenblikkelijk hardop ‘yeti’ te zeggen, anders stierven zijn ouders. Dat zijn vader intussen dood was, en zijn ritueel dus niet bepaald onsterfelijkheid in de hand werkte, besefte hij wel. Maar zolang zijn moeder nog leefde, volhardde hij.

Het viel op hoe Elias dikwijls wel de humor leek in te zien van zijn penibele omstandigheden, maar dat zulk besef hem toch niet behoedde om er heelhuids slaaf van te zijn. Het was allicht tekenend dat wijlen Pedro Elias senior bij leven ook al gefascineerd was door kwalen, zo bleek, en zelfs een eigen medisch archief gesticht had. Hypochondrie zelf bleek zowaar een genetische aandoening. Ook van tel qua oorzaak leek me de oneerlijke lotsbeschikking die het zoontje van Elias te beurt was gevallen: leukemie, een ploertige bloedvloek die de jongen inmiddels gelukkig van zich afgeschud had, maar die zijn vader mogelijk wél onherstelbaar had aangetast. ‘Het probleem zit in mijn hoofd’, gaf Elias uiteindelijk toe, waarop hij zich ten langen leste aanmeldde bij een psychiatrisch centrum in Amsterdam. ‘Het voelt nu al als de stad van mijn redding’: er klonk een enthousiasme in door dat misschien weleens deel van het probleem was.

Tijdens ‘Patiënt Pedro’ zat ik aldoor af te wegen of ik nu te maken had met een medische privacyinbreuk op vrijwillige basis, of een waarschuwing voor algemeen gebruik, waarbij het individuele mocht gelezen worden als deel van een onzichtbaarder geheel. Comfortabel was anders, maar ik heb toch geboeid toegekeken. Tenzij ik tegen dan de sleutels gevonden heb, ben ik geneigd dat volgende week opnieuw te doen.

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234