Bill Monroe and His Blue Grass Boys, Lester Flatt and Earl Scruggs (center), c.1946.Beeld vrt

televisie★★★★½

‘Country Music’ op VRTnu: zijn uw traanklieren ertegen bestand?

Geen muziekgenre waarover de meningen meer uiteenlopen dan country. Ook al omdat country zélf zo uiteenlopend is. De beelden van coverbandjes met stetsons die barbecues in plaatselijke manèges opvrolijken met veel ‘yihaa’s’, zitten zelfs vrienden van me in de weg om toch maar eens de traanklieren uit te testen op iets van Patsy Cline, George Jones of Merle Haggard. Zonde. Of slechte wil, kan altijd. ‘The Broken Circle Breakdown’ heeft hier ten lande véél gedaan voor country - bluegrass voorop - maar daar kan nog méér bij, dachten ze bij Canvas.

De Amerikaanse regisseur Ken Burns werkte acht jaar aan de documentairereeks ‘Country Music’: dat komt ervan als je het plan opvat om een kleine honderd jaar Amerikaanse muziekgeschiedenis in kaart te brengen.

Canvas zendt daarvan twee afleveringen uit, wellicht gekozen om hun relatieve toegankelijkheid: aflevering drie over Hank Williams, die deze week te zien was en - volgende donderdag - aflevering vijf over Dolly Parton. De hele reeks is wel te bekijken op VRTnu, al valt die ‘hele’ ook te relativeren. De oorspronkelijke, voor de Amerikaanse markt bedoelde serie telt acht afleveringen van telkens twee uur: op VRTnu vallen negen afleveringen van vijftig minuten te streamen. Dat betekent dat er van de oorspronkelijke zestien uur zowat de helft is weggeknipt.

De die hards zullen dan ook hier en daar diepgang missen en weinig nieuwe feiten vernemen over zijn/haar muzikale helden Dolly Parton of Johnny Cash. De alt.country-fan zal betreuren dat er in de laatste aflevering zo goed als géén aandacht wordt geschonken aan die moderne, alternatieve afsplitsing. De keuze voor voice over Luc Janssen is ook grappig: de snerende stem die je gewend bent namen als Throbbing Gristle te horen uitspreken, heeft het hier in alle ernst over ‘Lousiana’ en ‘Kentucky’. Maar daar tegenover staan de vele archiefbeelden uit het Nashville van de vorige eeuw, de getuigenissen van hooggeëerde talking heads uit Music City, USA met al even hoog getoupeerd haar (zélfs de mannen!), en de vaak tragikomische levensverhalen van de countrysterren, door Janssen treffend samengevat als ‘dronken, gedrogeerd en gescheiden’. En er is natuurlijk de muziek. Mijn traanklieren zijn niét en zullen nooit bestand zijn tegen ‘I Fall to Pieces’ van Patsy Cline, ‘She Thinks I Still Care’ van George Jones of ‘Sing Me Back Home’ van Merle Haggard, die even na de opnames van ‘Country Music’ overleed.

Zoals Emmylou Harris het zegt in de aflevering die volgende donderdag op Canvas komt: ‘Wat is country? Laat de naald van je platendraaier op gelijk welke plaat van Merle Haggard vallen, in gelijk welke groef. Dat zal je al een idee geven. Begin daar, en zie waar je uitkomt.’ De docu ‘Country Music’ is evenmin een slecht begin. 

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234