null Beeld VRT
Beeld VRT

Televisie★★★☆☆

Dankzij ‘Vrede op aarde’ op Eén is Kerstmis niet langer compleet zonder het verontrustende beeld van Jan Peumans als kerstelf

Tom Raes

De overlevering was stellig: voor de vijfde keer al zat Jan Peumans het gelegenheidsheidscomité voor dat binnen de schoot van ‘Vrede op aarde’, in een niet nader gesitueerde Ardense chalet, het voorafgaande jaar bevattelijk maakt. Middels dat bescheiden jubileum, een kwintet aan winters, heeft dit programma er mede voor gezorgd dat ik Peumans’ verschijning vanzelf met de kerstperiode ben gaan associëren. Een uiterst merkwaardige pavloviaanse stuiptrekking, vind ik zelf. Ik had me namelijk wel iets anders voorgesteld bij een kerstelf.

Vijf jaar is lang genoeg om je aan een terugblik te wagen: ik ben al een tijdje meer verknocht aan het deel van dit programma dat op locatie wordt gedraaid dan aan het studiogedeelte, dat het iets te vaak moet hebben van creatief knip- en plakwerk dan van gedegen vondsten. Er schuiven naar mijn smaak ook iets te graag politici in aan, wat doorgaans betekent dat er of niet diep genoeg gesneden wordt, of dat de gastheer over compromitterend materiaal beschikt over de volksvertegenwoordiger in kwestie. In de eerste aflevering schoof Alexander De Croo aan: afgaand op wat er dit jaar over hem zoal te vernemen viel in niet geheel verlichte kringen, kon allebei. Maar als zo’n zittend premier binnen je blikveld dan iets begint te zwijmelen over hoe de essentie van politiek zijns inziens nog altijd neerkomt op in de parochiezaal op een bak bier staan speechen, dan heb je volgens mij als schalks ingestelde presentator, zoals ik er één lees in Sven De Leijer, nog altijd de plicht om op z’n minst hardop te lachen. De vraag wat een liberaal vandaag de dag überhaupt te zoeken heeft in een parochiezaal, mag ook.

De Croo kreeg door De Leijer een handig overzicht gepresenteerd van zijn verbale tics zoals hij die in 2021 in het openbaar beleden had: een vastgeroeste ‘euh’ hier, een retorisch handigheidje daar, dat louter opviel door het aantal persconferenties waarvoor een premier van een land in gezondheidscrisis dit jaar moest aanschuiven. In de studio sneeuwde het ondertussen onophoudelijk, maar tot een sneeuwballengevecht kwam het nooit.

Cath Luyten werd op haar beurt gewezen op haar drankgebruik binnen het kader van ‘Buurman wat doet u nu?’ Zelf zou ik haar daarom nooit scheef bekijken, want proefondervindelijk weet ik ook dat zo’n programma een stuk vermakelijker wordt met een neut op. Naast haar zette Michel Wuyts de veronderstelling dat zijn wielercommentaar niet bepaald het product was van geheelonthouding dan weer uit eigen beweging kracht bij. Een ererondje van de hand van Luc Haekens werd zijn deel, die tijdens het WK Wielrennen blijkbaar aan het goedaardig saboteren was geslagen te zijner eer.

Wuyts’ afscheid werd in de Ardense chalet verkozen tot afscheid van het jaar, boven dat van Angela Merkel. ‘Wat is de bekendste slogan van Michel Wuyts?’, vroeg Pedro Elias als advocaat van de duivel tijdens het bijbehorende jurydebat. ‘Wir schaffen das’, nam Philippe Geubels met uitgestreken gezicht de verdediging van Wuyts op. ‘Wat? Zei hij dat écht?’, vroeg Micha Marah. Op slag begreep ik waarom ze uitgenodigd was.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234