Dr. Nasrs Wunderkammer - Ramsey Nasr Beeld NTR
Dr. Nasrs Wunderkammer - Ramsey NasrBeeld NTR

televisie★★★★½

Dat we even naar binnen kunnen kijken bij ‘Dr. Nasrs Wunderkammer’ is een groot genoegen

Een gelauwerd acteur, een veelgeprezen dichter, een gedreven essayist – waarom zou Ramsey Nasr zijn grenzen nog moeten verleggen? In ‘Dr. Nasrs Wunderkammer’ brengt Nasr het droombeeld van de homo universalis in de praktijk door een ode te brengen aan de eeuwigdurende nieuwsgierigheid.

Job Kramer

‘Een soort kleine gnomen’, zo omschrijft Ramsey Nasr zijn broer en zichzelf. Op vakantie liepen zij met kleine hamertjes achter hun vader aan en verbrijzelden iedere kei die ze zagen. Die vader was geoloog, en de kleine Nasrtjes leerden al vroeg dat in elke steen iets wonderbaarlijks verborgen kon zitten. Nu, decennia later, komt het gnoompje in Ramsey Nasr weer naar boven, wanneer hij het ene na het andere kleinood in zijn knuistjes koestert. De verzamelwoede begon toen hij zijn eerste eigen appartement kocht en resulteerde in een heuse Wunderkammer, zoals die in de Verlichting zijn bloeiperiode kende. In ‘Dr. Nasrs Wunderkammer’ leidt Nasr ons rond door zijn Amsterdamse bovenwoning, onderwijl zinnen prevelend als ‘Ik ben gek op kwallen,’ en ‘Dit is de gele korstmos, kom maar even mee.’

Het is waarschijnlijk verstandig dat Nasr in zijn televisieprogramma de regie enigszins uit handen heeft gegeven. Het risico op oreren ligt bij dichters en acteurs nu eenmaal altijd op de loer, en de obligate voice-over doet het ergste vrezen. In zijn eigen domein wordt Nasr echter vakkundig bevraagd door een anonieme stem achter de camera. Die biedt de conservator precies genoeg ruimte om te freewheelen en in de improvisatie is Nasr op zijn best: stuiterend door zijn eigen museum laat hij het ene na het andere wereldwonder zien: een opgezette vlinder, een oude landkaart, het korstmos op zijn vensterbank... De aanstekelijke en onstilbare honger naar kennis, het genoegen om altijd maar meer, meer, meer te willen weten, de verwondering over alles wat de schepping heeft voortgebracht – het brengt onvermijdelijk Boudewijn Büch op zijn beste dagen in herinnering, die andere geniale gek die een plekje op de Nederlandse beeldbuis wist te veroveren.

In het begin van de eerste aflevering omschrijft Nasr zijn verzameling als een manier om te kunnen reizen zonder zijn kamer te verlaten en inderdaad is het voorstelbaar dat je met een huis als het zijne nauwelijks nog de behoefte voelt om de straat op te gaan. Toch is het goed dat ‘Dr. Nasrs Wunderkammer’ dat wel doet: met de cameraploeg in zijn kielzog bezoekt de gastheer allerhande experts om zijn wervelwind van enige duiding en context te voorzien. Zo wordt het aanvankelijke enthousiasme over de expansiedrift van de menselijke geest al voor het einde van aflevering één de kop in gedrukt door ‘beeldverstorend kunstenares’ Patricia Kaersenhout, die betoogt dat dat verlichtingsideaal onlosmakelijk verbonden was met kolonialisme en onderdrukking.

In een stoffig rariteitenkabinet is wel zo prettig als af en toe de luiken worden opgezet, hoe onaangenaam fris de binnenwaaiende wind ook kan zijn. Bijkomend voordeel is dat voorbijgangers daardoor even naar binnen kunnen kijken. In het geval van ‘Dr. Nasrs Wunderkammer’ is dat een groot genoegen.

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234