Joël De Ceulaer en Lieven AnnemansBeeld VRT

televisie★★☆☆☆

‘De Afspraak’ op Canvas: twee boomers met een ego dat te lang heeft mogen garen

Drie kwartier lang bleef het donderdagavond stil op het Twitteraccount van Joël De Ceulaer, een journalist bij de krant De Morgen. Dat kon twee dingen betekenen. Hij was naar de plaatselijke nachtwinkel voor de aanschaf van een pallet Cola Zero en een terloops toezicht op de correcte naleving van de coronamaatregelen aldaar. Of: hij was de wereld van Covid-19 aan het redden in ‘De afspraak’ op Canvas.

De tweede optie bleek de juiste. Moderator Bart Schols opende z’n tent met een flinke primeur: Joël De Ceulaer had een stuk van tien pagina’s geschreven. Daar had niemand van terug: vriend en vijand zullen het er wel over eens zijn dat een mens na zo’n huzarenstukje al eens drie kwartier lang innig tevreden met zichzelf in ‘De afspraak’ mag zitten glimmen.

‘Ik merk dat de laatste tijd mijn innerlijke Greta Thunberg aan het wakker worden is,’ verwees De Ceulaer naar een andere denker met mondiale impact. Maar hij zou zijn boosheid ‘op elegante wijze’ verwoorden, voegde hij eraan toe. Ik moest gniffelen, en dat was toch ook alweer een poosje geleden. De Ceulaer wordt om véél dingen geroemd - laatst hoorde ik een intimus van ‘m nog hoog opgeven over zijn perfect geklopte bearnaise - maar elegantie is daar zelden bij. Ik acht de kans miniem dat zijn totem bij de scouts Kwansuis Trippelend Spitsmuisje was zeg maar. Als hij al bij de scouts heeft gezeten, want zo’n heer van stand houdt zich vast zo ver mogelijk weg van elke vorm van plebejisch vermaak.

Tegenover De Ceulaer zat ene Lieven Annemans, een gezondheidseconoom die zijn kapper voor het knippen klaarblijkelijk een foto had voorgelegd van een Albanese buitenwipper in een nachtclub waar het steevast vijf voor twaalf is op de avondklok. Over Albanese buitenwippers gesproken: Rik Van Cauwelaert zat er ook bij, maar dat was omdat er tijdens de regeringsvorming blijkbaar iemand een windje gelaten had. Dan kom je als redacteur bij een duidingsmagazine natuurlijk als vanzelf uit bij Van Cauwelaert, in dit land de enige burger die nog een flying fuck geeft om die operette van matig begaafden.

Neen, ‘De afspraak’ zou vooral gaan over het duel tussen De Ceulaer en Annemans, waarbij de ene niet zal rusten voor hij een huurmoordenaar gevonden heeft voor de curve, en de andere een liefde voor soepelheid vertoont die voorheen alleen in jury’s van gymnastiekwedstrijden gangbaar was. In de woorden van Annemans hoorde ik voortdurend ‘Laat de zon in je hart’ galmen, een evergreen van Willy Sommers waar Wouter Beke afgelopen week nog een kek dansje op uitvoerde. ‘Geniet van het leven / Stem niet voor de tsjeven.’

Het gesprek kreeg een toxische lading toen Bart Schols plots naar z’n oor wees. Dat gebeurt wel vaker: ingewijden weten dat het codetaal betreft, het subtiele signaal aan z’n partner dat hij geen zin heeft in wijnen-na-de-uitzending met z’n gasten, over een halfuurtje thuis zal zijn, en dat de Gratin Florentin dus de oven in mag. Maar deze keer was er iets anders aan de hand. In het aangewezen oor zat namelijk een oortje, en daarin had een eindredacteur iets gebromd: De Morgen had net een stuk online gegooid waarin collega’s anoniem een vleesbroodje maakten van Annemans. De gezondheidseconoom verkruimelde ter plaatse, als een rechts van de houdbaarheidsdatum vallend koekje van eigen deeg, en De Ceulaer, het dédain in de ogen vastgeschroefd, draaide nog wat lampen in z’n innerlijke zonnebank.

Dat dat stuk van De Morgen gelanceerd werd net op het moment dat een journalist van die krant in de studio zat, was toeval - De Ceulaer waste z’n handen in onschuld en alcoholgel. Gelukkig is argwaan niet mijn basishouding, en geloofde ik de man gewoon.

Dat ene incident was bedenkelijk, en eigenlijk exemplarisch voor de hele uitzending. Zeker, er werd niet geroepen of gescholden. Zulke eminente lui zul je niet snel betrappen op gedrag dat gelinkt wordt aan bevolkingsgroepen met minder dan drie universitaire diploma’s. Maar het regende weer ‘Met permissie maar’s, slappe retorische buitenspelgevallen en venijnige pitsnageltjes in de liesstreek. En het zal wel, dat ‘algemeen belang’ waar rederijkers als De Ceulaer, Annemans e tutti quanti zich telkens weer op beroepen. Maar ik kan het niet helpen: ik zie boomers met een ego dat te lang heeft mogen garen, ik hoor mensen die me willen besmetten met hun protserig sérieux.

Na drie kwartier ‘De afspraak’ was ik ook niet veel meer te weten gekomen dan dat er zaterdagochtend een stuk van tien pagina’s van Joël De Ceulaer in mijn weekendkrant staat. Al wil ik niet meewarig doen over die informatie: sinds ze mij meegedeeld werd, ben ik met hartstocht en urgentie op zoek naar een leuke bezigheid op zaterdag. Misschien stap ik dan wel de door corona gelittekende wereld in, de mondmaskermaatschappij die me ondanks alle ellende onlangs even vrolijk maakte: toen ik me bedacht dat het me tevoren nooit was opgevallen dat zóveel mensen mooie ogen hebben.

Bekijk hier een deel van het gesprek met Lieven Annemans terug:

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234