Ella Leyers, Delphine Lecompte en Catherine van EylenBeeld VIER

TELEVISIE★★★½☆

De grootste verdienste van ‘De slimste mens’ dit jaar was de blootstelling van Delphine Lecompte

Wie postvat voor ‘De slimste mens’ in de hoop er een glimp van vertedering, zelfs mededogen te zien - uierzalf op de eksterogen van de moegekeken mens - komt wel vaker bedrogen uit, maar als ik me niet vergis werd ik in de laatste aflevering toch zo’n zeldzaam moment van gratie gewaar. 

Catherine van Eylen, het soort sportanker dat ook iets afweet van wat zich zoal manifesteert buiten stadion en sporthal, had zich net gekwalificeerd voor de finale, waarin ze de eerste vrouwelijke winnaar sinds erg lang zou worden: een kort, verguld moment, waarin er naast triomf ook nog plaats was voor compassie, die vervat zat in een rouwige blik naar de dichteres Delphine Lecompte, die haar zitje in de eindstrijd ternauwernood moest laten aan Ella Leyers. Mijn kijkerschap van ‘De slimste mens’ vertoont al langer hiaten, maar ik had moeite om me een soortgelijk tafereel te herinneren. In de plaats kon ik me enkel Tom Waes voor de geest halen, die, toen al duidelijk werd dat de eindzege hem niet meer kon ontglippen, de toen nog grotendeels onbelicht gebleven Danira Boukhriss-Terkessidis in de laatste rechte lijn jende met een als competitiviteit vermomde knipoog. Ik maak er liefst geen gewoonte meer van om nog al te veel vertrouwen verloren te leggen in de menselijke soort en haar aangeboren non-talent voor weldaden, maar als ik me toch nog eens in de luren laat leggen, is de kans volgens mij procentueel groter dat het gebeurt bij vertegenwoordigers van de vrouwelijke kunne. Hoe het ook zij, de eindfase van ‘De slimste mens ter wereld’ was dit jaar een uitsluitend vrouwelijke aangelegenheid, en ik voelde me niet geneigd dat te betreuren. Voor verdere publieke stellingname in het genderdebat bedank ik feestelijk.

Deze jaargang van ‘De slimste mens’ liet zich in de eerste plaats kenmerken door een gebrek aan zichtbaar publiek, wat toch amper afbreuk deed aan de vermakelijkheid. Om dat manco goed te maken, werd namelijk in een verlicht moment besloten om alle afwezige toeschouwers op te vangen door de in velerlei opzichten enigmatische Robert, die met zijn vrouw in de tribune werd neergepoot om op eigen kracht het gesundenes volksempfinden ten gehore te brengen. Daartoe bediende Robert zich met opzienbarend gemak van een bulderlach zonder weerga, die mettertijd vanzelf het doel werd van presentator en jury: een welkome afwisseling, want tot dan vreesde ik dat het vertrouwde concept van de jurytandem weleens stilaan opgebruikt kon zijn. Concepten die bijdragen tot een overmatige zichtbaarheid van James Cooke of Margriet Hermans dien je volgens mij altijd in vraag te stellen. Robert werd in de laatste aflevering, bijgewoond door een breder publiek, voor zijn inzet bedankt met een taart, die natuurlijk voor overhandiging al onverrichter zake tegen de grond ging. Dat zulke slapstick voet aan grond heeft gekregen in ‘De slimste mens’ mag eigenlijk niemand verbazen.

Van Eylen won de finale van recordhouder Ella Leyers, maar de grootste verdienste dit jaar was de blootstelling van Delphine Lecompte aan het ruime publiek. Lecompte, wier amoureuze escapades in het Vlaamse transportwezen druk bediscussieerd dienden deze jaargang, beschikt dan ook over een naturel dat, wanneer opgesteld voor een camera, niet anders kan dan in het oog springen. In haar laatste aflevering deed ze kond van ene juffrouw Marieke, die ooit voor Lecomptes kinderogen in tweeën gezaagd werd in het intussen al eeuwen ter ziele gegane Meli-park. ‘Een traumatische ervaring.’ De man van juffrouw Marieke kweekte luidens haar zwarte tulpen, en hield zich onledig met taxidermie. Hij was ook nog eens turnleraar. Hem wil ik misschien wel ooit ontmoeten, zij het nooit zonder plexiglas. In een kort moment van vertedering hoopte ik dat Delphine Lecompte nooit BV zou hoeven te worden.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234