‘Prostituees die veranderen in superhelden en alles platbranden: leuk toch?’ Beeld tamara arranz
‘Prostituees die veranderen in superhelden en alles platbranden: leuk toch?’Beeld tamara arranz

'Sky Rojo'Alex Pina

De maker van ‘La casa de papel’ over zijn nieuwe serie: ‘We erkennen de harde realiteit, ook al zien de seksscènes er zo goed uit’

Het einde is nabij voor de Netflix-hit ‘La casa de papel’, de populairste Spaanstalige serie aller tijden, maar bedenker Álex Pina heeft al een opvolger klaar: ‘Sky Rojo’, een komische thriller over enkele prostituees die op de vlucht slaan voor hun pooier en zijn handlangers. Tarantino meets Rodriguez op de Canarische Eilanden: ‘Wij wilden één grote opstoot van adrenaline maken.’

In de zomer van 2018 tekende Álex Pina een deal met Netflix en werd hij zo de eerste niet-Engelstalige tv-maker die exclusief voor het streamingbedrijf ging werken. Een paar maanden daarvoor was ‘La casa de papel’ op Netflix verschenen, en toen Pina zijn handtekening zette, was de reeks uitgegroeid tot één van de meestbekeken in de catalogus. Zelfs al had de man in de jaren die volgden alleen maar extra seizoenen van zijn hit gemaakt, dan was Netflix waarschijnlijk meer dan tevreden geweest, maar Pina bleek even onvermoeibaar in het bedenken van reeksen als ‘El Profesor’ in het plannen van een bankoverval. Vorig jaar leverde hij een vierde seizoen van ‘Casa’ af en het misdaaddrama ‘White Lines’, nu werkt hij aan de vijfde en laatste jaargang van zijn hit, die één van de volgende maanden moet uitkomen, en komt hij tegelijk met ‘Sky Rojo’ op de proppen.

In ‘Sky Rojo’ gaat het niet om bankovervallers, maar om prostituees: drie vrouwen ontsnappen uit de klauwen van de pooier die hen uitbuit en proberen voorgoed uit het milieu weg te raken. Coral, Wendy en Gina banen zich een weg door Tenerife en daarna Spanje, terwijl ze worden achternagezeten door twee handlangers van de pooier. Het resultaat is een acht hectische afleveringen lange achtervolging door zonovergoten locaties, met waanzinnige plotwendingen, veel seks en geweld en het soort excentrieke personages waar Pina een patent op heeft. Netflix heeft er in ieder geval vertrouwen in, want nog voor seizoen één is verschenen, kreeg de maker al groen licht voor een tweede.

HUMO Een paar jaar geleden omschreef je de serie van je dromen als ‘een reeks met veel actie, waarin constant iets gebeurt en de emoties van de personages heel heftig zijn.’ Dat lijkt me alvast een goede samenvatting van ‘Sky Rojo’.

ÁLEX PINA (lacht) «Het komt in de buurt, ja. ‘Sky Rojo’ is een ambitieuze serie, een roadmovie met invloeden van Quentin Tarantino en Robert Rodriguez, maar dan op de Canarische Eilanden en het Spaanse vasteland. Zeker op de Spaanse televisie is dit nog nooit geprobeerd. Het is een gok, dat geef ik eerlijk toe, maar als je ziet hoeveel reeksen mensen vandaag kunnen bekijken, dan moet je in ieder geval proberen om eruit te springen.»

Sky Rojo - stills Beeld TAMARA ARRANZ
Sky Rojo - stillsBeeld TAMARA ARRANZ

HUMO Opvallend: de afleveringen duren nauwelijks 25 minuten, terwijl dat bij ‘La casa de papel’ of ‘White Lines’ toch makkelijk het dubbele was.

PINA «Die lengte paste het best bij de energie van de reeks, hoe de drie vrouwen voortdurend moeten ontsnappen aan hun achtervolgers, hoe ze moeten racen om te overleven. Elke film heeft een ‘derde act’, het moment waarop alle verhaallijnen samenkomen en alle conflicten uitbarsten: wij wilden van ‘Sky Rojo’ een constante derde act maken, één grote opstoot van adrenaline. Alleen hadden we dat nog nooit gedaan: afleveringen maken van 25 minuten. Eigenlijk ging ik ervan uit dat het makkelijker zou zijn, maar tijdens de opnames hebben we beseft dat het tegendeel waar is: de dagen waren gruwelijk lang en de kostprijs per aflevering was bijna even hoog.»

HUMO Heb je veel research gedaan naar de wereld van de prostitutie?

PINA «Ja, omdat we ook de donkere kant van de sector willen laten zien. We zijn gaan praten met prostituees en ex-prostituees die in opvanghuizen wonen, met aanklagers en rechercheurs die onderzoek naar vrouwenhandel voeren… Hun verhalen waren vaak triestig, maar ook verrassend. Ik stond ervan te kijken hoeveel geld er in die wereld omgaat en ik wist ook niet dat Spanje wat betreft prostitutiebezoek helemaal bovenaan staat in Europa. Dat soort cijfers geven we zijdelings ook mee in de serie.

»Maar ik herinner me het best de verhalen van ex-prostituees, over hoe ze zich een soort tweede persoonlijkheid moesten aanmeten om zich staande te houden, om dat werk te kunnen doen. Als je in een paar jaar tijd met duizenden mannen seks moet hebben en met zoveel pijn, angst en walging te maken krijgt, kun je alleen overeind blijven als je jezelf psychologisch in twee splitst.»

Alex Pina Beeld tamara arranz
Alex PinaBeeld tamara arranz

HUMO Vandaar dat je het gevoel krijgt dat Coral, Wendy en Gina in de reeks niet alleen proberen te ontsnappen aan hun pooier, maar ook aan alles wat ze meegemaakt hebben.

PINA «Zeker, de eerste stap voor hen was om zichzelf te bevrijden uit de gevangenis waarin ze vastzaten. Maar daarna komt de emotionele klap, en die heeft nog meer impact. Zelfs nadat ze weggeraakt zijn uit de club, zitten ze nog steeds gevangen: dat thema keert steeds terug. De research voor ‘Sky Rojo’ was emotioneel uitputtend. Natuurlijk is de serie vaak grappig en speels, maar het was moeilijk om door die donkere realiteit te waden.»

HUMO ‘Sky Rojo’ zit vol seksscènes. Alles ziet er ook heel flitsend en glossy uit. Waren jullie niet bang om een te glamoureus beeld van de prostitutie te schilderen?

PINA «Onze eerste zorg was de esthetiek: het moest er goed uitzien, of het nu ging om de feestjes in de stripclub, de achtervolgingen door de woestijn of de seksscènes. Maar we wilden ook duidelijk meegeven hoe gruwelijk de omstandigheden zijn waarin vrouwen als Coral, Wendy en Gina zich bevinden, we wilden die realiteit niet uit de weg gaan.

»De reeks is mee geschreven door een vrouw (Esther Martínez Lobato, ook co-scenariste van ‘La casa de papel’ en ‘White Lines’; red.), en de helft van de crewleden op de set waren vrouwen. Als zij of de actrices hun twijfels uitten bij wat er gebeurde, probeerden we daar rekening mee te houden. Maar ‘Sky Rojo’ is fictie en geen documentaire, het blijft entertainment. Eigenlijk beschouwden we de reeks als een soort Trojaans paard, dat een heel zwaar thema binnenbrengt bij mensen in de woonkamer.»

Het succes van ‘La casa de papel’ is niet te geloven. Er waren zelfs fans die de gezichten van de personages op hun lichaam lieten tatoeëren. Beeld RV
Het succes van ‘La casa de papel’ is niet te geloven. Er waren zelfs fans die de gezichten van de personages op hun lichaam lieten tatoeëren.Beeld RV

DALI-MASKERS

HUMO Terwijl de cast van ‘La casa de papel’ vooral uit Spanje kwam, heb je nu acteurs en actrices uit Cuba, Argentinië en elders in de Spaanstalige wereld geronseld.

PINA «In de eerste plaats is dat gewoon hoe de prostitutiewereld in Spanje eruitziet: die zit vol met mensen uit andere landen en culturen, soms uit Oost-Europa maar vooral uit Latijns-Amerika. Dus was het logisch dat we mensen met verschillende achtergronden en accenten in de cast zouden stoppen.»

HUMO Net zoals bij ‘La casa de papel’ speelt muziek een prominente rol, van ‘Rocks’ van Primal Scream’ waarmee de reeks opent tot de Cubaanse volksliedjes verderop. Schrijf jij scènes met bepaalde songs in je achterhoofd of ga je daar naar op zoek als het script er ligt?

PINA «We denken daar al over na nog vóór we beginnen te schrijven (lacht). Muziek is zo essentieel, het is bijna een personage op zich: met liedjes kun je emoties overbrengen die je niet in beelden of woorden kunt gieten. Dat betekent daarom niet dat we de songs die we willen ook altijd kunnen gebruiken: soms lukt het niet om de rechten te krijgen omdat de componist niet wil dat een song in een tv-serie te horen is, of omdat het doelpubliek van de reeks niet klopt. Of omdat een song te duur is, dat komt natuurlijk het vaakst voor (lacht)

HUMO Is er een song die je al je hele carrière wilt gebruiken, maar waar je tot nu toe tevergeefs op gejaagd hebt?

PINA «Een heel oeuvre zelfs: alles van AC/DC. Ik zou heel graag één van hun nummers op een soundtrack krijgen, maar voorlopig blijft dat een onbereikbare droom.»

HUMO Hoe verwacht je dat het publiek op ‘Sky Rojo’ zal reageren? De serie is wel spannend, maar de vele listige plannetjes zoals in ‘La casa de papel’ ontbreken hier.

PINA «Ik vind het moeilijk om te voorspellen, omdat ‘Sky Rojo’ zo’n amalgaam is: de reeks is hectisch, gewelddadig, schokkend maar ook plezierig en spannend, en daarbovenop zit ze vol zwarte humor. Ik hoop dat we een goed evenwicht hebben gevonden tussen spanning en emoties, en tussen entertainment en aandacht voor de zware thematiek. Ik weet niet wat er zal gebeuren, maar ik was me daar tijdens de opnames al van bewust: we wilden experimenteren en dan weet je dat je op je bek kunt gaan.»

HUMO In het zog van ‘La casa de papel’ is een heel peloton Spaanstalige series wereldwijd een hit geworden. Zorgt dat voor extra druk als je zelf met een nieuwe reeks op de proppen moet komen?

PINA «Vanuit Netflix alvast niet. Er heeft ons niemand gezegd dat we ‘de volgende ‘Casa’’ moesten maken, of dat we zoveel miljoenen kijkers moesten hebben. Gelukkig maar, want het laatste wat we bij Vancouver (het productiebedrijf van Pina, red.) willen doen is ‘Casa’ herhalen. We willen telkens iets anders proberen: ‘Casa’, ‘El Embarcadero’ (of ‘The Pier’, een serie die bij ons op VRT.NU te zien is, red.), ‘White Lines’ of ‘Sky Rojo’, je kunt wel zien dat die reeksen door dezelfde mensen zijn geschreven, maar qua onderwerp of genre liggen ze ver uit elkaar. Bij ‘Sky Rojo’ hebben we ook van bij het begin gezegd: dit is een volwassen serie die bedoeld is voor een ouder publiek en veel minder breed gaat. We hebben zelf de verwachtingen wat getemperd, zodat we meer vrijheid hadden.»

HUMO Later dit jaar moet ook het vijfde en laatste seizoen van ‘Casa’ verschijnen. Ik snap dat je niets kunt zeggen over hoe het verhaal eindigt, maar hoe kijk je terug op het succes van die reeks, van halve flop op de Spaanse zender Antena 3 tot één van de meestbekeken series op Netflix?

PINA «Ik heb er eigenlijk nooit echt aan kunnen wennen, omdat het allemaal zo onverwacht was. Toen de reeks werd gelanceerd op Netflix, gebeurde dat zonder echte reclamecampagne of hoge verwachtingen. Na een paar weken kwam dan het bericht dat ‘Casa’ de reeks was die het meest gebingewatcht werd, en dat was al geweldig. Daarna zag je mensen op het carnaval in Rio die hetzelfde kostuum droegen als de personages, of de Dali-maskers die overal ter wereld opdoken. En dan kreeg je verhalen over mensen die het gezicht van Tokio of El Professor op hun lichaam lieten tatoeëren, of over die controverse in Turkije (waar de ex-burgemeester van Ankara aan de geheime dienst vroeg om de uitzending van ‘Casa’ te schrappen, omdat de reeks ‘een gevaarlijk symbool van rebellie is’, red.). Telkens als ik dacht dat het wel zou ophouden, werd het eigenlijk nog vreemder (lacht)

HUMO Heb je zelf een verklaring voor waarom de reeks zo aansloeg?

PINA «Het zal wel een combinatie van factoren zijn. Ten eerste paste ‘Casa’ bij het gevoel van ontgoocheling na de financiële crisis van tien jaar geleden, toen de bankensector miljarden toegestopt kreeg en de gewone man in de steek werd gelaten. Een groepje outcasts dat geld steelt van de machtigen, dat spreekt aan. Daarnaast is de reeks gebaseerd op een klassiek, populair genre in de Amerikaanse cinema: de heist movie, waarin een perfecte misdaad centraal staat. De meeste van die films zijn koud en rationeel, en tonen vooral hoe een mastermind zijn plan tot uitvoering brengt, maar wij hebben de serie veel emotioneler en vrouwelijker gemaakt. Spaanser, omdat we in de latinowereld nu eenmaal onze gevoelens uitbundiger tonen dan elders. Daardoor vielen we op, omdat op dat moment de koelere, Scandinavische aanpak overheerste op televisie. ‘Casa’ was anders, en gaf kijkers een uitlaatklep voor hun eigen emoties.»

HUMO Was er één bepaald moment waarop je besefte hoe groot het succes was?

PINA (denkt na) «Ja, ik herinner me dat ik op een dag telefoon kreeg van Pedro Alonso (de acteur die in ‘La casa de papel’ het populaire personage Berlin speelt, red.). Hij logeerde in een hotel in Argentinië en kon niet meer naar buiten, omdat het gebouw omsingeld was door fans (lacht). Ik denk dat het me toen pas echt is beginnen te dagen.»

Sky Rojo - stills Beeld TAMARA ARRANZ
Sky Rojo - stillsBeeld TAMARA ARRANZ

ALLES PLATBRANDEN

Kunnen binnenkort misschien niet meer zorgeloos hun hotelkamer uit: de hoofdrolspeelsters in ‘Sky Rojo’, die in de huid kruipen van Coral, Wendy en Gina. Verónica Sánchez, Lali Espósito en Yany Prado – uit respectievelijk Spanje, Argentinië en Cuba – transformeren in de reeks van veelgeplaagde prostituees tot wraakgodinnen die afrekenen met de mannen die hun het leven zuur maken.

HUMO Voor een Spaanstalige actrice lijkt een hoofdrol in de nieuwe reeks van Alex Pina momenteel zowat het summum: hoe was jullie reactie toen je het goede nieuws kreeg?

YANY PRADO «Ik heb gehuild (lacht). En iedereen die rond me stond toen ik telefoon kreeg ook. Het was een erg emotioneel moment. Ik denk dat je in je carrière weinig grotere stappen kunt zetten dan deze.»

LALI ESPÓSITO «Ik voelde me behalve dolgelukkig ook vereerd, omdat ik als iemand uit Argentinië, toch nog altijd een uithoek van de wereld, die rol kreeg. En het zijn natuurlijk ook mooie personages: ik denk dat elke actrice nog steeds een moord zou plegen om zulke sterke vrouwen te spelen.»

Lali Espósito (rechts): ‘Elke actrice zou nog steeds een moord plegen om zulke sterke vrouwen als in ‘Sky Rojo’ te spelen.’ Beeld tamara arranz
Lali Espósito (rechts): ‘Elke actrice zou nog steeds een moord plegen om zulke sterke vrouwen als in ‘Sky Rojo’ te spelen.’Beeld tamara arranz

VERÓNICA SÁNCHEZ «Ik heb al eerder met Álex samengewerkt voor ‘El Embarcadero’ en na de opnames van het tweede seizoen stelde hij me ‘Sky Rojo’ voor. Ik heb niet getwijfeld, omdat ik weet dat hij altijd interessante vrouwelijke personages bedenkt. In veel series moeten de vrouwen goed, zacht en rechtschapen zijn, zodat de kijkers van hen houden, terwijl de mannen vrolijk mogen moorden, hun duistere kant laten zien of domme dingen doen. Daardoor zijn personages voor ons bijna automatisch minder interessant en vlakker. Bij Alex is dat niet het geval: Coral, Wendy en Gina zijn niet alleen arme slachtoffers van uitbuiting, als ze zelf de macht in handen hebben, maken ze evengoed fouten en nemen ze slechte beslissingen. Dat vind ik verfrissend.»

HUMO Hebben jullie ter voorbereiding gepraat met echte sekswerkers, of jullie verdiept in vrouwenhandel?

ESPÓSITO «We hebben de kans gekregen om te praten met slachtoffers, en het productieteam had ook een heel dossier samengesteld met getuigenissen. Dat was allesbehalve aangenaam om te lezen, maar het was wel essentieel om te weten wat er in die wereld gebeurt. Ook al is ‘Sky Rojo’ in de eerste plaats een pulpfantasie over drie vrouwen die afrekenen met hun omgeving, ze staan wel symbool voor wat zoveel meisjes echt overkomt.»

HUMO Het lijkt me moeilijk om te acteren in seksscènes met die getuigenissen in je hoofd, en ervoor op te moeten letten dat het niet erotisch overkomt.

SÁNCHEZ «In het begin was dat inderdaad lastig. Maar Álex en de andere regisseurs waren gelukkig duidelijk over het concept van de reeks, hun idee dat die glossy look dient als middel om de boodschap over te brengen. Ze waren ook altijd begripvol als we een opmerking hadden: ik heb me nooit ongemakkelijk gevoeld.»

PRADO «‘Sky Rojo’ wil niet per se grote statements maken over prostitutie of mensenhandel. Het is een verhaal dat begint bij de trauma’s van die drie personages en laat zien hoe zij van slachtoffers kunnen veranderen in superhelden. Van gekwetste vogeltjes naar vrouwen die alles platbranden, ik vond dat alvast heel leuk om te spelen (lacht)

Bekijk de trailer:

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234