null Beeld Courtesy of Warner Bros. Picture
Beeld Courtesy of Warner Bros. Picture

FILM★★★½☆

De makers van ‘Evil Dead Rise’ tasten in de tweede helft de dunne grens af tussen afstotelijke gore en uitzinnige humor

Van Lee Cronin, met Alyssa Sutherland, Lily Sullivan, Morgan Davies en Neil Fisher

Erik Stockman

Belieft u een uitgekotste oogbal?

HORROR Helemaal in het begin van ‘Evil Dead Rise’ weerklonk in de bioscoopzaal een diepe zucht, en die was afkomstig van uw dienaar. Een afgelegen bungalow, een dreigend woud, drie irritante jongeren: het had er alle schijn van dat we waren terechtgekomen in de zoveelste routineuze spin-off van ‘The Evil Dead’, de uit 1981 daterende horrorklassieker van Sam Raimi. En toen, geheel onverwachts, gebeurde iets wat ‘Evil Dead Rise’ in één bloederige klap naar een hoger niveau tilde: in een verrassend knap gefotografeerde scène wordt iemand gescalpeerd door – en hier komt een licht zoemende spoiler aangevlogen – een losgeslagen drone! Lang geleden dat we zó’n inventieve kill hadden gezien! Tweede surprise: ‘Evil Dead Rise’ is de eerste aflevering uit de ‘Evil Dead’-franchise die zich (op de openingsscènes na) helemaal afspeelt binnen de benauwende muren van een bouwvallig appartementsgebouw in de metropool (het leuke aan die stedelijke locatie is dat blootliggende liftkabels kunnen dienen als wurgkoorden).

Plotgewijs gaat het er vrij traditioneel aan toe: iemand vindt in een ondergrondse krocht een oeroud boek waarvan de kaft is gemaakt van – veeg teken – gedroogd mensenvlees. Al spoedig komen de bewoners van het flatgebouw tot de vaststelling dat ze dat boek, waarmee demonen kunnen worden opgeroepen, beter niet hadden opengeslagen: iemand vreet met bijzonder veel smaak een wijnglas op en de vrouw des huizes tuurt naar haar twee dochters met ogen die even zwart zijn als de mantel van de hellevorst. En wanneer iemand in een horrorfilm naar een kaasrasp grijpt, dan kun je er donder op zeggen dat die dat ding voor iets anders zal gebruiken dan het raspen van kaas. Min of meer trouw blijvend aan de spirit van de beste ‘Evil Dead’-films (te weten: ‘Evil Dead II’ en ‘Army of Darkness’) beginnen de makers van ‘Evil Dead Rise’ in de tweede helft meer en meer de dunne grens af te tasten tussen afstotelijke gore en uitzinnige humor, zoals wanneer iemand een oogbal ophoest die, als in een ziekelijke slamdunk, récht in een openstaand keelgat verdwijnt. En geef toe: een demon die oneliners als ‘Open de deur zoals je je benen opent, slet!’ grauwt, is een demon met een groot gevoel voor perverse taalhumor.

Wat het plezier nog groter maakt, is dat de regisseur, ene Lee Cronin, ondertussen bewijst dat hij verdomd goed kan filmen: wij kickten vooral op de slachtpartij die we in één lange ononderbroken scène te zien krijgen door het kijkgaatje in de voordeur.

We bekennen: aan mensen die niets moeten weten van het horrorgenre, valt het moeilijk uit te leggen waarom we zoveel plezier ontlenen aan het feit dat iemand een dampende hoop levende maden staat uit te rochelen, of waarom we zoveel genoegen scheppen in het beeld van een mens die in een hakmolen verdwijnt en er als bloederige smurrie uit komt. Maar we geven het u op een briefje van gedroogd mensenvlees: voor de ware horrorfanaat is ‘Evil Dead Rise’ een féést!

Vanaf 19 april in de bioscoop.

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234