null Beeld Netflix
Beeld Netflix

televisie★★½☆☆

De meer conservatieve kijkers worden door ‘Enola Holmes 2’ op Netflix schuimbekkend de gordijnen in gejaagd

Bliksemsnel stuift ze door de straten, als een aalvlug eekhoorntje klimt ze via de regenpijpen de daken op, en tijdens een duel in een bos smijt ze middels enkele meesterlijke jiu jitsu-bewegingen - en onder het slaken van Bruce Lee-achtige kreetjes - vier of vijf boosaardige agenten over haar schouder. Zou het Lara Croft kunnen zijn? Wonder Woman? Natasha Romanoff? Neen: 't is Enola Holmes, het zusje van Sherlock dat in 2020 op Netflix haar intrede maakte in het op de young adult-boeken van Nancy Springer gebaseerde ‘Enola Holmes’.

Erik Stockman

Die film werd een reusachtige streaminghit, en dus zagen de producenten niet veel redenen om in ‘Enola Holmes 2' van de succesformule af te wijken: de regie is opnieuw in handen van Harry Bradbeer, Henry Cavill is als Sherlock Holmes genietbaarder dan Kenneth Branagh als Hercule Poirot, Helena Bonham Carter heeft een explosieve gastrol als de bommengooiende moeder van Enola, en de rol van Enola herself wordt wederom met energieke panache maar íets te gekunsteld vertolkt door de van ‘Stranger Things’ gekende Millie Bobby Brown.

En net zoals de eerste film leunt ook de sequel meer aan bij de kinetische Sherlock Holmes-films van Guy Ritchie dan bij de traditionele detectiveverhalen van Sir Arthur Conan Doyle. Te midden van de spetterende actie laat Enola nu en dan zien dat ze net als haar illustere broer talent heeft voor het trekken van scherpzinnige conclusies: zo leidt ze uit de aanwezigheid van een achtergebleven rood hoofdhaartje tussen de bladzijden van een kasboek af dat de roodharige Sarah - want rond haar verdwijning draait het nieuwe mysterie - dat kasboek nog niet zolang geleden moet hebben geraadpleegd. Elementary, my dear Watson!

Maar over het geheel genomen is het wel duidelijk dat de makers van de ‘Enola Holmes’-franchise geloven dat er anno 2022 meer fun valt te halen uit ontploffingen, achtervolgingen en meta-grapjes dan uit het oplossen van mysterieuze misdaden. En dus zien we Enola niet één maar twéé keer als een ware actieheldin door de straten van het Victoriaanse London rennen - tót ze ineens halthoudt, zich in ‘Fleabag’-stijl tot de camera richt, en uitroept: ‘Wacht eens even! We hébben deze scène al eens gezien!’ In een andere scène horen we iemand zeggen: ‘Tyfus, de plaag van onze tijd!’ Het had evengoed kunnen zijn: ‘Acteurs en actrices die in films en televisieseries tegen de camera praten: de plaag van onze tijd!’

In één van de merkwaardigste scènes brengt Enola een bezoekje aan het armoedige stulpje van de verdwenen Sarah en haar halfzusje Mae. Ofschoon we onze hond niet in dat treurige huisje zouden willen laten wonen - daar, een rat! - is het echt opvallend hoe de personages vrolijk blijven lachen: het lijkt wel alsof de gezichten van Enola en Mae door de Revive-app zijn gehaald, dat digitale speeltje waarmee je gezichten kunt laten lachen en zingen. Om maar te zeggen dat we niet in 'Daens' zitten maar in een film die barst van de fun.

Al bij al vonden we de sequel zowaar beter dan de eerste film: uiteindelijk is het best knap hoe de scenaristen een link leggen tussen het mysterie van het verdwenen meisje en het door Sarah Chapman - die echt heeft geleefd - georganiseerde protest tegen de erbarmelijke werkomstandigheden in de luciferfabriek in 1888. Tot slot bevat 'Enola Holmes 2' ook enkele ingrepen die de meer conservatieve kijkers onder u schuimbekkend de gordijnen in zullen jagen onder het brullen van 'Woke-waanzin!' - en nu volgen enkele héél vette spoilers.

Moriarty, in de boeken van Sir Conan Doyle de eeuwige tegenstander van Sherlock Holmes, blijkt in 'Enola Holmes 2' de gedaante te hebben aangenomen van een zwarte dame die er zich in een razende monoloog over beklaagt dat ze zich niet omhoog kan werken in de maatschappij omdat ze een vrouw is. En een korte postcredits-scène brengt aan het licht dat Watson - de vriend, het hulpje en de kamergenoot van Sherlock - een gekleurde heer van Pakistaanse afkomst is! Op het Internet zijn er uiteraard weer héél veel luitjes die vanwege die gedurfde kleurenblinde casting in een kramp schieten, maar ons kan het eerlijk gezegd niet verdommen dat we niet naar een all white cast zaten te kijken. Wat ons betreft zouden de rollen van Watson en Moriarty zelfs mogen worden vertolkt door Celine & Michiel oftwel CEMI, zolang er van het eindresultaat maar dik valt te genieten.

En dáár wringt misschien het schoentje. Stel nu eens dat de makers van ‘Enola Holmes 2' niet alleen de moeite zouden hebben genomen om iets te doen aan het diversiteitsprobleem in de entertainment-industrie, maar dat ze daarnaast voor één keer ook de ambitie zouden hebben getoond om van ‘Enola Holmes 2' op verhalend en op visueel vlak net iets méér te maken dan alleen maar een onderhoudend niemandalletje. Dát zou pas van elementaire moed hebben getuigd!

Liesbeth Van Impe: ‘Ik weet niet of je kanker kunt hebben zonder angst voor de dood, maar ík kan het niet’

Blijven Florence en Jiri en Jana en Christiaan samen in ‘Blind Getrouwd'? Onze pronostiek!

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234