Mol Uma Beeld Humo
Mol UmaBeeld Humo

Hemel & hel'De Mol' Uma

'De Mol' Uma: ‘In Bolivia zat ik vijf dagen zonder eten en drinken. We aten drie pringles als lunch’

Uma Vandemaele, de eerste ‘tweede’ mol in de 24-jarige geschiedenis van ‘De mol’, komt een halfuurtje te laat binnengewaaid in het Kortrijkse café van afspraak, maar heeft het beste excuus in huis dat we ooit gehoord hebben: ‘Sorry, ik ben gewoon zo.’

Noud Jansen

UMA VANDEMAELE «Als er één ding is waar ik me aan erger, dan is het wel aan mijn eigen te laat komen. Het probleem is dat ik alles altijd veel optimistischer inschat dan het in werkelijkheid blijkt te zijn: een recipe for disaster.

»Onlangs sprak ik af met iemand van het middelbaar van wie ik me herinnerde dat hij destijds al bijna net zo chaotisch was als ik. Maar al een kwartier voor het uur van afspraak stond-ie aan mijn deur! Ik was verrast, waarop hij: ‘Sinds ik volwassen ben, zorg ik er altijd voor dat ik een kwartier te vroeg arriveer.’ Woow, dacht ik, ik kijk zó naar jou op! Mijn vriend Davy pusht me de laatste tijd wel om wat stipter te zijn, maar kijk, vandaag is hij niet thuis (lacht).»

HUMO Ter zake! Hoe ziet jouw hoogstpersoonlijke hemel op aarde eruit?

VANDEMAELE «Ik ben twee keer lang op reis geweest met mijn beste vriendin: één keer een jaar naar Australië en enkele Aziatische landen, één keer een halfjaar naar Midden- en Zuid-Amerika. ’t Is vast raar om te zeggen, maar het meest hemelse vond ik telkens het moment waarop ik vertrok. Ik zit vaak met van alles en nog wat in mijn hoofd, maar op die momenten viel dat allemaal weg en bleef er enkel één groot vraagteken over: wat staat er mij te wachten? Het waren ook fantastische reizen, al heb ik in de nasleep van de tweede misschien wel mijn ongelukkigste periode ever meegemaakt.»

HUMO Hoezo?

VANDEMAELE «Ik had mijn vrienden en familie al een halfjaar niet meer gezien toen ik terug thuiskwam, maar omdat we net in de eerste lockdown zaten, mocht ik met niemand fysiek afspreken. Raar dat dat was! Ik had op dat moment ook geen job, en in de horeca, mijn vaste toevluchtsoord, kon ik uiteraard niet terecht. Ik ben dan aan de Brico Planit in weer en wind auto’s gaan doorverwijzen naar een afhaalpunt, en heb buiten aan de Albert Heijn winkelwagentjes staan poetsen. Ik dacht: zie mij hier nu staan, in dit stomme pakje. Ik kwam recht van het mooie leven, hè?

»Op een keer, toen ik mijn ouders al terug mocht zien, zat ik bij hen thuis te eten toen ik ineens in tranen uitbarstte. Ze vroegen me: ‘Maar Umaatje, vanwaar komt dat nu?’ – ‘Ik weet het niet, ik voel me niet goed!’ Het was al donker en het regende dat het goot, maar ik heb een fluohesje aangetrokken en ben twee uur gaan fietsen. Daarna voelde ik me wat beter.»

HUMO Jullie laatste dagen in Zuid-Amerika waren ook nogal bijzonder.

VANDEMAELE «Ja! Het was maart 2020 en we zaten in een B&B in Bolivia toen we er bij toeval achter kwamen dat vanaf die nacht alles op slot ging door corona. Een totale verrassing, want in de tv-journaals hadden ze daar niks van gezegd! We hebben dan in zeven haasten onze spullen gepakt en hebben een taxi naar de luchthaven genomen, maar daar bleek dat alle buitenlandse vluchten al vertrokken waren. We zijn nog naar La Paz gevlogen, en daarna naar Santa Cruz, en we hebben ook nog een Duitse repatriëringsvlucht proberen te nemen, maar allemaal tevergeefs. Papa (oud-Humo-journalist Kurt Vandemaele, red.) zei: ‘Stuur beelden op, ik ga een filmpje posten zodat ze op de ambassade doorhebben dat er daar nog mensen zitten.’ Zo is het uiteindelijk gelukt: iemand van de Belgische ambassade in Peru heeft ons op een Franse repatriëringsvlucht gekregen.»

HUMO Hoeveel dagen hadden jullie daar vastgezeten?

VANDEMAELE «Vijf. Veel langer had het ook niet hoeven te duren, want op dag twee al zeiden ze op het Boliviaanse nieuws dat je de dag erop alleen naar de winkel mocht als je paspoortnummer eindigde op 1 of 2. En ze reden daar met tanks door de straten om te controleren, hè! Wij hadden pech: onze paspoortnummers eindigden op 5 en 6, en omdat in het weekend sowieso alles dicht was, zouden we vijf dagen zonder eten én drinken moeten doorbrengen – het kraanwater in Bolivia is niet drinkbaar. Eén doos Pringles hadden we nog: ik herinner me dat we bij wijze van lunch elk drie stuks aten (lacht).»

HUMO Naar welke maaltijd verlangde je op dat moment het meest?

VANDEMAELE «Naar de tomate farcie van mijn mama! Hoe zij het maakt, met gehakt en look en zelfgemaakte frietjes, maakt niemand het. Maar ik eet sowieso beiregraag. Onlangs kocht ik aan een tankstation een slaatje in zo’n plastic doos. Terwijl ik zat te eten, kon ik alleen maar denken: hoe jammer, er zijn in de wereld zoveel lekkere dingen, en nu moet ik hier iets eten dat werkelijk op niets trekt.»

HUMO Drink je al net zo graag?

VANDEMAELE «Af en toe, ja. En het gebeurt ook weleens dat ik er eentje te veel drink. Op zich ben ik tegen groepsdruk, maar als de zon schijnt en al je vrienden op een terras zitten, vergeet je al snel je voornemen om het kalm aan te doen. Nog een geluk dat ik geen katers heb.»

HUMO Wat bezorgt je geestelijk genot?

VANDEMAELE «Dat drummen in de finale van ‘De mol’! Man, het was lang geleden dat mijn hersenen zo uitgedaagd waren. Ik vroeg me vooral ook af: hoe slagen sommige drummers er in hemelsnaam in om daar ook nog eens bij te zingen? Dat gaat mijn petje te boven.»

HUMO Eerherstel voor Phil Collins!

VANDEMAELE «Ja, echt. En ik weet niet of je de band Brutus kent? Mijn respect voor Stefanie Mannaerts is nu nog groter dan het al was. Ik ben het nochtans gewend om mezelf al zingend te begeleiden, maar op gitaar en piano is dat veel makkelijker dan op drums.

»Wel jammer: ik heb in verschillende bandjes gezeten, maar door mijn reizen en daarna door corona is dat wat verwaterd. Op een podium staan, dat is het helemaal voor mij. De hemel op aarde, jawel.»

HUMO Iets zegt me dat jij voor het podium geboren bent.

VANDEMAELE (knikt) «Toen ik en mijn jongere broer en zus klein waren, verstuurde onze papa zelfgeschreven brieven naar ons, zodat we later veel herinneringen zouden hebben aan vroeger. Die brieven werden allemaal in een doos gestopt en mochten we pas openen op ons 18de. Ik heb er lang mee gewacht – op mijn 18de vond ik mezelf nog te jong – maar toen ik naar Australië vertrok, heb ik toch al de eerste paar gelezen. O, ik heb zitten blèten! In één van die brieven schreef mijn papa dat ik als 5-jarige altijd hetzelfde antwoord gaf wanneer me gevraagd werd wat ik later wilde worden: ‘Podium’ (lacht). Zo zie je maar.»

HUMO Lees je tout court graag?

VANDEMAELE «Ja, maar ik heb er helaas weinig tijd voor. Ik weet niet of je die book challenge kent van een paar maanden geleden op Instagram? Ik bespaar je de details, maar het kwam erop neer dat je je favoriete boek naar iemand moest opsturen, en dat je dan boeken zou terugkrijgen van onbekenden. Toch eens proberen, dacht ik, en effectief: nadat ik mijn lievelingsboek naar iemand had opgestuurd, kreeg ik een boek of twaalf terug. Waar ik er overigens nog geen één van gelezen heb (lacht).»

HUMO Wat was je lievelingsboek?

VANDEMAELE «‘One Day’ van David Nicholls. Er is ook een film van, maar mijn papa heeft gezegd dat die niet zo goed is. Ik weiger ’m dus te bekijken, want het boek is me te dierbaar. Elk hoofdstuk beschrijft één dag uit het leven van twee mensen die elkaar kennen: zo zie je hun relatie door de jaren heen evolueren. Mijn beste vriendin leest niet zo graag, maar zelfs zij heeft het op mijn aanraden in twee dagen uitgelezen. Ik was zo trots!»

HUMO Nu dan, Uma, tijd voor het eindspel: je favoriete onenightstand graag.

VANDEMAELE «In één van de gesprekken om mee te mogen met ‘De mol’ werd die vraag ook gesteld: toen heb ik Timothée Chalamet geantwoord. Waarop één van de vragenstellers meteen uitriep: ‘O, jij ook?’ Hij ziet er soms nog wat jong uit, en nogal mager en breekbaar, maar hij heeft een bepaalde flair, iets donkers ook met dat zwarte haar. Al kan hij toch niet tippen aan mijn eeuwige favoriet: Leonardo DiCaprio. Mijn Leootje! Als kind kreeg ik van mijn oma ooit voor mijn verjaardag een halsketting zoals Kate Winslet er eentje droeg in ‘Titanic’: ze had die bijeen gespaard via de Libelle. Zo content dat ik was! Je moet weten: ik heb ‘Titanic’ ooit vier keer op één dag gezien. En iedere keer moest ik even hard huilen omdat Jack dood was. ‘Maar Uma,’ vroeg mijn papa, ‘waarom pijnig je jezelf zo?’»

HUMO In zijn tijd als Humo-journalist stelde hij toch betere vragen.

VANDEMAELE (lacht) «Leonardo is mijn wildcard, Davy weet dat. Als ik hem ooit tegenkom en hij heeft goesting, dan mag het. Maar hoe groot is die kans? Ik zal nog eerder tegelijk kunnen drummen en zingen.»

Dankzij Humo steekt er geen andere onzin in je broek. Download nu de app van Humo en ontdek de interessantste verhalen, grappigste cartoons en scherpste meningen. Klik hier.

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234