null Beeld VTM
Beeld VTM

Televisie★½☆☆☆

De product placement in ‘Lisa’ stond zó op punt dat het een beetje louche werd

Het was me lang gegund om het in deze kolommen geen enkele keer over ‘Lisa’ te moeten hebben, dat op VTM in z’n eentje de relance van de telenovelle klaargespeeld heeft, maar met het oog op de seizoensfinale leek het me toch aangewezen om me er minstens één keer mee in te laten. Al was het maar om mezelf achteraf omstandig te kunnen fêteren om mijn juiste beslissing om ‘Lisa’ op voorhand al grotendeels voor bekeken te houden.

Via andere kanalen had ik al vernomen dat ‘Lisa’ een doordruk was van de Duitse telenovelle ‘Anna und die Liebe’, een titel die me eerlijk gezegd sneller doet denken aan kirrende fräuleins en hitsig herrenvolk dat het voelt kriebelen in de lederhose dan aan salonfähig gezinsvertier, en die me dan ook net aangebrand genoeg lijkt om zulke informatie toch maar niet op het net te gaan dubbelchecken in bijzijn van derden.

Via dezelfde weg vernam ik ook dat ‘Lisa’ grotendeels kul was, maar als kul zijnde wél goed zou zijn in z’n genre. Nu hoeft dat niet vanzelf een aanbeveling te zijn, want dat genre is uiteindelijk nog altijd de telenovelle, wat neerkomt op wegwerptelevisie. Ik waag me alleszins niet aan ironie als ik beweer dat ik in de slotweek van ‘Lisa’ alsnog de toekomst van de televisiefictie gezien meen te hebben. De dialogen waren dan wel uitentreuren ongeïnspireerd, de acteerprestaties wonnen het qua overtuiging zelden van het decor, de montage was bruusk, en de verhaallijnen mochten in hun voorspelbaarheid dan wel grenzen aan de volslagen nutteloosheid, waar bij ‘Lisa’ wél lang over nagedacht was, was de product placement. Die stond op pùnt namelijk.

Zo draaide een hele verhaallijn rond het inblikken van een reclamespot van Krëfel Keukens, dat dan ook bij elke lichte kabbeling in het scenario met naam vermeld diende. Sluikreclame is niets nieuws, bij ‘Thuis’ zie je de fles Tönissteiner ook staan. Alleen haalt daar het niemand het in z’n hoofd om er dan ook nog eens de aandacht op te vestigen. ‘Geef je even de Tönissteiner aan, dat sprankelende water met die fluwelen afdronk, dat je zelfs met een kwaaie neusverkoudheid nog zou herkennen uit de duizend? En pas je wel even op als je straks naar huis gaat want er loopt weer een verkrachter rond.’ Een andere scène in ‘Lisa’ had dan weer geen andere aantoonbare functie dan het kijkvee een uitvaartverzekering aan te jagen. Mag je zoiets nog een tikkeltje louche vinden tegenwoordig?

Niet dat zulke verzekeringen niet van pas komen, want ook in ‘Lisa’ viel er een lijk te betreuren toen ene Mark de kop werd ingeslagen door zijn eigen zoon. Mark werd tot die schielijke dood vertolkt door Lucas Van den Eynde - tegenwoordig laat hij zich door iederéén aanporren voor een rol - maar door zijn schedelbreuk verdween hij dus nog voor de seizoensfinale uit ‘Lisa’. Voor zijn carrière leek me dat een goede zaak, maar helaas ontviel je zo ook de kundigste acteur. Als je op een dag vaststelt dat je tot over je oren in een telenovelle zit, dan lijkt doseren me de kunst als broodspeler.

Gert, die Marks hersenpan gewapenderhand voor geopend had verklaard, was een voorbeeld in de andere richting: als dimensioneel benadeelde booswicht bewees hij meermaals dat overacteren uiteindelijk òòk acteren is. Zijn teksten declameerde hij alsof ze stuk voor stuk van dubbele bodem voorzien waren, maar na korte analyse stelde ik toch altijd weer vast dat ze eigenlijk géén bodem hadden, en aldus hopeloos leeg waren. Zulke speurtochten naar diepgang voelden telkens als een poging tot sierduiken in een bord linzensoep. Voor je gezondheid kun je het beter laten, wil ik maar zeggen.

O ja, een tweede seizoen werd al aangekondigd.

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234