Young WallanderBeeld Netflix

TELEVISIE★★☆☆☆

De schrijvers van ‘Young Wallander’ (Netflix) zijn lui

Series waarin beroemde tv-personages opduiken in een jongere versie zijn populair: na ‘Perry Mason’ op HBO komt Netflix nu met ‘Young Wallander’, een Brits-Scandinavisch misdaaddrama rond de melancholische rechercheur die bedacht werd door schrijver Henning Mankell. 

Waarom zenders en streamingdiensten graag met ‘prequels’ uitpakken, laat zich makkelijk raden. Als er elke week, zelfs elke dag, nieuwe series verschijnen op zoveel verschillende platformen, heb je meer kans om kijkers te bereiken met een naam waar ze op zijn minst al van gehoord hebben. Maar net zoals in de bioscoop, waar sequels, spin-offs en andere aanverwante producten sinds decennia het aanbod overheersen, heeft het gebrek aan originaliteit vaak een weerslag op de kwaliteit. Zo ook bij ‘Young Wallander’.

De Netflix-reeks verschilt wel op één belangrijk punt van ‘Perry Mason’, of van ‘Endeavour’, de prequel op ‘Morse’. Terwijl die zich afspelen in een periode waarin het hoofdpersonage ook echt jong zou zijn geweest - Los Angeles in de jaren 1930 en Oxford eind de jaren 1960 - vindt ‘Young Wallander’ plaats in het Zweden van vandaag, waar de jonge agent werkt voor de politie van Malmö. Dat lijkt raar, want hoe kun je laten zien wat Wallander gevormd heeft tot de man die iedereen kent als alles zich voltrekt vijf jaar na de dood van de auteur die hem tot leven wekte? Maar ergens valt het te verantwoorden: de makers wilden een serie waarin enkele problemen in het hedendaagse Zweden aan bod komen - de vluchtelingenproblematiek, het groeiende racisme - en tenslotte waren voor Mankell zelf zijn misdaadverhalen ook een glijmiddel om kritiek te geven op wat er misliep in zijn land. Een vreemdere beslissing is om enkel het hoofdpersonage te laten spelen door een Zweed en de rest van de cast te vullen met Britse acteurs: zeker aangezien Adam Pålsson met een Zweeds accent mag blijven spreken, terwijl iedereen om hem heen Engels praat. Voor de Britse producenten - die ooit de ‘Wallander’-reeks maakten met Kenneth Branagh in de hoofdrol - was dit misschien makkelijker werken, maar het doet stevig afbreuk aan de geloofwaardigheid. Eigenlijk heb je van bij het begin het gevoel dat de jonge Wallander niet in Malmö leeft en werkt, maar deelneemt aan een uitwisselingsproject met de Londense politie. 

Misschien zou je daar nog door kunnen kijken als ‘Young Wallander’ voor de rest sterk genoeg was, maar dat is niet het geval. De reeks start wel explosief: op het voetbalpleintje in de wijk van Wallander - een plek vol verloederde flatgebouwen waar voornamelijk vluchtelingen en migranten leven - wordt een jonge, witte Zweed op gruwelijke wijze vermoord, voor de ogen van de machteloze agent. Daags nadien vindt vlakbij een grote mars tegen migratie plaats, en als Wallander zijn zwarte collega en beste vriend Reza even alleen laat, wordt die door extreemrechts tuig in coma geslagen. Het levert Wallander niet alleen een knoert van een schuldgevoel op, maar ook een promotie tot rechercheur, een plek die eigenlijk beloofd was aan zijn collega. Dat - uitstekende - begin lijkt een opstapje naar een relevant en donker misdaaddrama, dat enkele verontrustende ontwikkelingen in Zweden aan de kaak stelt en tegelijk toont waar het hoofdpersonage zijn misantropie en neiging om zichzelf te saboteren heeft opgedaan. Helaas durven de scenaristen die weg niet in te slaan. Na zowat anderhalve aflevering wordt ‘Young Wallander’ kleurloos en voorspelbaar, met een plot die  wegdrijft van de maatschappijkritiek en in de plaats voor een milieu kiest dat in dit soort series al ettelijke keren bezocht is:  sinistere rijkelui die achter de schermen aan de touwtjes trekken. Al is het in Reuzegom-tijden natuurlijk wel een opluchting dat ze hier niet met alles weg lijken te komen. 

De luiheid van de schrijvers laat zich ook voelen in de makke dialogen. Als Wallander bijvoorbeeld rondsnuffelt in een winkel voor jachtspullen, vraagt de eigenaar waarop hij wil gaan jagen. ‘Gewoon de waarheid’, luidt het antwoord. Welnu, gewoon de waarheid dan: ‘Young Wallander’ had met een sterker scenario kans op slagen gehad, maar nu heeft de serie veel te weinig kwaliteit om een aanwinst te zijn voor de wereld van Wallander of voor de Scandinavische krimi. 

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234