EurosongBeeld vrt

eurovisiesongfestival'Europe, Shine A Light'

De Songfestivalparels die we nooit zullen zien: SM, etnopop en winst voor Bulgarije

Zaterdagavond geen Songfestivalfinale met marathonpuntentelling. Wel: de vrolijke tv-uitzending ‘Europe: Shine a Light’ met alle deelnemers. Van de Balkan-Spice Girls uit Servië tot de vermoedelijke winnares uit Bulgarije. En daarom, volgens traditie, ook: de bespreking van de beste én de meest monsterlijke Eurovisiekrakers van dit jaar.

De top tien

1. Bulgarije, Victoria - ‘Tears getting sober’ 

VictoriaBeeld Lora Musheva

De posters met ‘Sofia 2021’ kunnen de versnipperaar in. Bulgarije loopt vanavond officieel z’n eerste Songfestivalzege ooit mis. Want zangeres Victoria was er met ‘Tears getting sober’ klaar voor: Snufje James Bond, mespuntje Arcade en vooral een hele ruime dosis fluisterzang à la Billie Eilish. Victoria doet volgend jaar weer mee.

2. IJsland, Dadi Freyr - ‘Think about things’

IDadi FreyrBeeld Mummi Lú

Zonder meer dé hit van het festival. Virtuoze Songfestivalsatire met onderkoelde Noordse humor. Alles klopt: de lullige danspasjes, de foute truien en de colonne ‘playbackende’ muzikanten. En daaronder: een verdomd sterk popliedje volgens Scandinavisch recept. Zonde dat Dadi Freyr in 2021 niet terugkeert.

3. Rusland, Little Big - ‘Uno’ 

Little BigBeeld Ilia Prusikin

Little Big – in eigen land bekend dankzij albums als ‘Funeral Rave’ en ‘Go Bananas’ – serveert net als IJsland een gimmick die stiekem waanzinnig catchy is. Met de drielingbroers van Stefano Keizers achter de microfoonstandaard, een volstrekt mallotig dansje en een paar plaksnorren wordt tegen elke verwachting het bewijs geleverd: er bestaat Russische humor.

4. Italië, Diodato - ‘Fai Rumore’ 

DiodatoBeeld Carosello - Giuseppe Gradella

Alle Italiaanse pijn over het al die maanden missen van het minikopje espresso op het dorpsplein lijkt samengebald in drie minuten vurig mediterraans drama. Italië is het enige land van de Big Five dat al jaren kwaliteit serveert. In 2022 bij wijze van coronavictorie een festival in Bergamo?

5. Malta - Destiny, ‘All of my love’ 

DestinyBeeld Marin Babanov

Nog steeds mijmert de eenkoppige redactie van dit overzicht weleens over een fijn festival in Valetta. Maar met ‘All of my love’ is het net als met de Maltese citytrip van boer Geert-Jan en zijn Karine: de vonk springt nét niet over. Wel een potente klassering dankzij die orkaankrachtige vocalen van Destiny en een lied dat slim is geplagieerd van Beyoncé.

6. Zwitserland, Gjon’s Tears - ‘Répondez-moi’

Gjon's TearsBeeld SRF/Lukas Mäder

Voor het eerst in tien jaar zingt Zwitserland weer in het Frans. Het resultaat is een intense, fraaie pianoballade met dito zang. Dat de opnames van ‘Répondez-moi’ in een echoput plaatsvonden, komt het dramatisch effect op de stem van deze Paul Young van de Alpen alleen maar ten goede.

7. Duitsland, Ben Dolic - ‘Violent thing’ 

Ben DolicBeeld Zlatimir Arakliev

Heeft grootmacht Duitsland voor het eerst sinds winnares Lena uit 2010 weer eens een kansrijk liedje, blijft Nederland onbereikbaar achter een gesloten grens. Jammer voor de Justin Bieber van Slovenië die via Zwitserland in Berlijn terechtkwam en met deze eigentijdse dansvloerpop met gemak de top 10 had gehaald.

8. Nederland, Jeangu Macrooy - ‘Grow’ 

Heeft Jeangu Macrooy er baat bij dat hij een nieuw lied moet schrijven voor volgend jaar? Als hij vol voor winst wil gaan wel. Grow is een fijnzinnige gospelhymne die Macrooys gelaagde soulstem alle ruimte biedt. Goede én gewaagde keuze, maar vermoedelijk net onvoldoende om een breed publiek in één avond in te pakken. Daarom: op naar 2021.  

9. België, Hooverphonic - ‘Release me’

HooverphonicBeeld Zeb Daemen

Ai, daar tuimelde de Eurovisiegemeenschap met al z’n regenboogstola’s over Hooverphonicbrein Alex Callier heen. Die waagde het aan te kondigen ‘kwaliteit naar het circus’ te sturen. Dom, dom, dom. Maar wel waar. Als het de Belgen was gelukt hun act dit jaar eens niet aan te kleden als Tante Sidonia op de braderie van Bavikhove, had Hooverphonic een topklassering niet kunnen ontgaan.

10. Litouwen, The Roop - ‘On fire’

The RoopBeeld Jurga Urbonaite

Alwéér ironie op de Eurovisiebühne. Johnny Logan draait zich om in zijn schoudervullingen bij het zien van drie parodie-acts in de top 10. Ook helemaal in de mode: de vingerknip uit de goocheldoos met productietrucs. The Roop rekt die klik-klak-hype tot het uiterste op. En heeft er ook nog een aanstekelijk elektropopdeuntje bij. 

De Eurovisiekelder

Noord-Macedonië, Vasil - ‘You’

Weet u nog? Vorig jaar dook half-Nederland in z’n atlas om Noord-Macedonië op te zoeken, toen nachtegaal Tamara Todevska de jurystemming won. Een herhaling van die stunt was met Vasil net waarschijnlijk als met pakweg De Toppers. Niet dat zijn euro-tango met beats een verkeerde indruk maakt, maar Vasil krijgt simpelweg amper ruimte om te zingen.

Moldavië, Natalia Gordienko - ‘Prison’ 

Oostblokgalmballade met de subtiliteit van een molotovcocktail. Natalia verenigt de meest afschrikwekkende eigenschappen van Céline Dion, Bonnie Tyler en Joan Franka. Voor haar stoelendans-in-een-mistbank-act kocht Natalia alle vier beschikbare rookmachines van Chisinau op. Prison? Dat is misschien een wat zwaar vonnis. Maar een taakstraf lijkt op z’n plek.

Wit-Rusland, Val - ‘Da vidna’ 

Wat is dit in hemelsnaam? Valeria Gribusova is op straat een mimedanser tegengekomen, vond in de verkleedkist op zolder een glitterpruik en heeft ook bij de liedcompositie het toeval het werk laten doen. Zo beleeft de luisteraar een hallucinerende achtbaanrit langs etnopop, kaarslichtromantiek, elektro en tropical house om uit eindelijk misselijk uit te stappen.

Oostenrijk, Vincent Bueno - ‘Alive’ 

Dertien-in-een-dozijn elektropop van Justin Timberlakekloon Vincent Bueno. Vincent, die vroeger in Wenen samen met zijn zus door het leven ging als die zwei Kinder Bueno, staat in alle eerlijkheid alleen in dit overzicht om deze abominabele grap mogelijk te maken. Verder was hij waarschijnlijk kleurloos in de middenmoot geëindigd.

Kroatië, Damir Kedzo - ‘Divlji vjetre’

Damir Kedzo is in eigen land een grote ster. Niettemin is ‘Divlji vjetre’, dat in het Kroatisch vermoedelijk ‘Heel hard in de microfoon roepen’ betekent, zuivere Eurovisiekitsch. Kreunende zang, gedragen refrein en een apotheose waarbij het prima dramatisch door de knieën zakken is. Dan is thuisquarantaine zo slecht nog niet.

Spanje, Blas Canto - ‘Universo’ 

‘Universo’ begint met een omstandige verontschuldiging: Perdóname. Niet onverstandig gezien deze volledig kunstmatige kruising van Iberisch temperament en berekenende synthesizerpop. Helemaal onverteerbaar: het monstrueuze Oh-ooh-ooh-oh-refrein dat de producers 16 keer in de laatste 2 minuten hebben weten te proppen. Daar helpen zelfs Blas’ Ricky Martinlooks niet tegen.

Servië, Hurricane - ‘Hasta La Vista’ 

In Belgrado is het nog steeds 1996. De Balkan-Spice Girls van Hurricane stelden hun optreden samen volgens de formule ‘Voor elke gemiste noot een kledingstuk minder’. Zo ontstond een woeste dansact met het gevoel voor decorum van de cast van ‘Oh Oh Cherso’. Hasta la vista, baby. Oké, maar please: plak er geen I’ll be back achteraan.

Slovenië, Ana Soklic - ‘Voda ‘

Water. Daar verlangt Ana Soklic naar. Water dat beschermt en reinigt. Tja. In dat soort gevallen zei onze moeder vaak: ‘Je kunt zo veel willen. Eerst je huiswerk af.’ Op zich heeft Ana helemaal geen onaardig lied te pakken. Tikje pompeuze tekst, maar soit. Het is haar stem. Die is mysterieus. Maar dan mysterieus op een manier waarop ook de inhoud van een blikje tonijn mysterieus kan zijn.

Letland, Samanta Tina - ‘Still Breathing’ 

Arme Samanta. Vijf keer gestrand in de Letse voorronden, plus twee maal in geboorteland Litouwen. Ein-de-lijk mocht ze. En nu? Nu weet Letland niet eens of het in 2021 meedoet. Om het erger te maken: ook de kijker mist iets grandioos: Samanta in een uit lamellen opgetrokken broekpak, het achtergrondkoor in badkostuum en dan een soort trashmetal die zelfs de donkerste kelder van Riga leeg krijgt.

San Marino, Senhit - ‘Freaky! ‘

Aaah, gelukkig. De verplichte dosis bondage op de Eurovisiebühne is weer gehaald. Maar waarom mixt zangeres Senhit haar prima eighties-disco (Denk: Kylie Minogue op rolschaatsen) met een scène uit de lokale SM-studio? Freaky, zegt u? Wij krijgen vooral heimwee naar Serhat, San Marino’s eigen John de Bever die het dwergstaatje vorig jaar zijn beste klassering ooit bezorgde.

‘Europe: Shine A Light’

Geen echt Songfestival vanavond, wel een viering van alle 41 liedjes die voor dit jaar waren ingestuurd. Volgens de reglementen mogen deelnemers wel, maar de composities niet terugkeren in 2021. Daarom vanavond veel clipjes, videoboodschappen én studio-optredens van Ilse DeLange (‘Ein Bisschen Frieden’) en oud-winnaars Netta en uiteraard Duncan Laurence. Alle deelnemers van dit jaar zingen ‘Love Shine a Light’, het winnende lied uit 1997 van Katrina & The Waves. Presentatie is in handen van Jan Smit, Chantal Janzen en Edsilia Rombley.

Zaterdag, 21.00 uur, NPO1.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234