Euphoria Beeld Streamz
EuphoriaBeeld Streamz

Televisie★★★½☆

De tweede special van het meeslepende ‘Euphoria’ is íéts te veel van het goede

Wat de onvergetelijke film ‘Requiem for a Dream’ van Darren Aronofsky was voor het junkiebestaan, dat is de door allerhande conservatieve critici in de ban geslagen en alleen al dáárom zeer aan te raden HBO-reeks ‘Euphoria’ voor het hedendaagse puberwezen: rauw, onvermoeibaar en meeslepend, zij het geen onmiddellijke kandidaat voor de Humo’s Pop Poll-trofee ‘Wie heeft u het meest doen lachen?’. Een kind dat hier toevallig naar kijkt, waagt zich nooit aan opgroeien.

Omdat het eerste seizoen alweer anderhalf jaar geleden zijn apotheose bereikte, een kleine opfrisser: de reeks belichtte een op het eerste - maar dan echt állereerste - gezicht nette groep jongens en meisjes die buiten het zicht van de kijker kennelijk een wedstrijdje ‘bandeloze ontucht en onpeilbare zelfdestructie’ hadden lopen. Er was Cassie, een in elke jongensbast liefde zoekende schoonheid, Kat, een brave seut turned camgirl, enkele innemende drugdealers, en opper-jock Nate, een fijnzinnig type molesteerder dat collega-atleten als O.J. Simpson en Aaron Hernandez deed lijken op de liefste Hazard’tjes. Maar er waren vooral: Rue (Zendaya), een hopeloos aan drank en drugs verslingerde 17-jarige, en Jules (Hunter Shafer), de op foute mannen kickende transvrouw op wie Rue haar wazige oog liet vallen. Geen romance à la Pol en Doortje, maar één waarvoor je desalniettemin supporterde.

Gezien het tweede seizoen van ‘Euphoria’ vanwege inmiddels bekende redenen - in Nederland noemen ze het ‘een akkefietje’ - vertraging heeft opgelopen, besliste maker Sam Levinson om als zoethouder twee nieuwjaarsspecials over het centrale koppel te maken, die zich afspelen nadat Rue door Jules werd achtergelaten aan het treinstation in de seizoensfinale. De resultaten van dat onceremoniële adieu laten zich raden: geen flukse aanzetten tot kniezwengels, wel een duik in allerlei spul dat enigszins laat surfen op die deugddoende golf van vergetelheid waar de tieners van vandaag, aldus HBO, zo tuk op zijn.

De eerste special, ‘Trouble Don’t Last Always’, is de beste, en draait rond de in de steek gelaten, hervallen Rue. Op kerstdag spreekt ze af met haar AA-promotor Ali (een werkelijk magistrale Colman Domingo). En dat is het dan: waar ‘Euphoria’ meestal tolt en spettert en knalt - ‘Breaking Bad’ ziet er in vergelijking uit als een klassiek toneeldrama - laat het dit keer simpelweg twee personages tegenover elkaar zitten, om middels een nooit geforceerd aandoende dialoog te onderzoeken wat het is om verslaafd, alleen, bang en ook wel gewoon jong te zijn. Het is de intiemste aflevering van de reeks tot dusver, en mijn favoriet.

Geforceerder is ‘Fuck Anyone Who’s Not a Sea Blob’ - ik heb het gecheckt: géén presidentiële slogan van Donald Trump. Deze nogal rommelige tweede special focust op het wedervaren van Jules. Hunter Schafer levert met voorsprong haar mooiste, meest gelaagde vertolking tot op heden af, maar dat komt ook omdat Jules tot hiertoe een ondoorgrondelijk personage bleef. Het nogal makkelijke concept - Jules heeft een eerste sessie bij de psycholoog - zorgt voor enkele razend knappe shots die minutenlang op Schafers weifelende gezicht blijven hangen - één keer zelfs op haar reflecterende oogbol! - maar de aflevering verzandt algauw in warrige flashbacks. Jules’ relatie tot haar vrouwelijkheid, haar moeder, haar onlineromances... Allemaal boeiend maar niet allemaal tegelíjk. En plukken uit de soundtrack van ‘La double vie de Véronique’ van Krzysztof Kieślowski, is dat ook niet een kléín beetje pretentieus?

Toch straf: onomfloerste verhalen tappen over drugsmisbruik, seksuele malaise en genderissues, en toch dankzij ‘F.C. De Kampioenen’ nog altijd maar de twééde meest deprimerende special van de afgelopen weken zijn. Hulde! 

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234