null Beeld BELGA
Beeld BELGA

televisie★★★★½

De uitgeregende Hel van Roubaix was de laatste met hemels commentaar van Michel en José

Levende lijken die zich met een holle blik in de ogen voortslepen over wegen vol slijk. Uitgewoonde mannen die tegen de grond smakken en om hun moeder roepen. Ja, Aalst Carnaval kan enkele stevige argumenten op tafel leggen waarom het de titel ‘De Hel van het Noorden’ verdient, maar die eer komt enkel en alleen Parijs-Roubaix toe.

Tweeënhalf jaar hadden we erop moeten wachten, maar toen gisteren de eerste beelden van kletsnatte kasseistroken de ether werden ingestraald, wisten we weer wáárom we de Helleklassieker zo hadden gemist. Ja, de omstandigheden waren op zijn zachtst gezegd moeilijk – nog voor de start van de tv-uitzending had commentator Christophe Vandegoor zich op Radio 1 luidop afgevraagd of het geen ‘misplaatste heroïek’ was om de renners door deze woestenij te sturen. Daar viel wel wat voor te zeggen, maar wat waren we blij toen bleek dat het peloton niet naar Radio 1 luistert en besloot om zich ter ons vermaak dwars door een in een modderpoel herschapen Hel te wagen.

Makkelijk ging dat niet. Op veel plaatsen stak alleen de bolle rug van de kasseistroken boven het water uit en vormden zich aan weerszijden beekjes die het vuil van de akkers en de dromen van vallende renners wegspoelden. Het dokkeren werd ploeteren. Wie het waagde om op de glibberige stroken aan z’n rem te komen, ging ongenadig onderuit. Met gezichten vol modder baanden de coureurs zich een weg, met gekromde ruggen over de bolle ruggen. We durven te wedden: snuit Yves Lampaert over een maand z’n neus, dan zal hij nog stééds zand en stukjes porfier in zijn zakdoek vinden.

De Hel werd in brand gestoken op meer dan 100 kilometer van de meet. Het is het soort koersverloop dat we de jongste tijd wel vaker zien – getekend: de generatie Van der Poel-Van Aert. Het maakte dat we een middag lang op het puntje van onze stoel zaten. Genietend van de gulle pedaalslag van een schijnbaar onvermoeibare Florian Vermeersch. Wegdromend van wat misschien nog komen zal. Want de laatste keer dat we naar een kletsnatte Roubaix zaten te kijken, in 2002, stak ene Tom Boonen, toen nog in een trui van US Postal, zijn neus aan het venster. Toen uiteindelijk Sonny Colbrelli z’n wiel als eerste over de aankomstlijn duwde, konden we daarmee leven. Nog meer toen hij, rollend over het middenplein van de velodroom, uitbarstte in een hysterische huilbui. Zo ziet euforie eruit als je jezelf voorbij de grens van het mogelijke hebt gejaagd. Michel Wuyts vatte het treffend samen: ‘Koers is de mooiste sport die er is.’

Zo komen we bij de olifant in de kamer. Want Parijs-Roubaix 2021 was het laatste kunstje dat Michel Wuyts en José De Cauwer samen hebben opgevoerd. ‘Hoe moet het nu verder?’ vragen wij ons oprecht af. Het commentaar van Michel en José was het warme dekentje dat we op zondag met veel plezier over ons heen trokken; onze houvast waarmee we de dreiging van de opdoemende werkweek nog een eindje voor ons uit duwden. Hun verdienste is niet gering. Wuyts was de man die zijn volk het woord ‘kabinetsstukje’ leerde kennen. En die niet naliet om datzelfde volk erop te wijzen wat voor culturele weelde de wereld te bieden heeft. De Cauwer was de man die zijn volk het woord ‘kielemeters’ leerde kennen. En die niet naliet om datzelfde volk erop te wijzen wat voor culinaire weelde de wereld te bieden heeft.

José fietst nog even door, met een nieuwe tandem, maar evenaren wat is geweest wordt moeilijk, overtreffen onmogelijk. Vorige week liet Greg Van Avermaet in Humo optekenen: ‘De dag na Roubaix stap ik altijd uit bed met het gevoel van een stevige kater.’ Wel Greg, we denken dat we nu weten wat je bedoelt. Parijs-Roubaix werd een onvergetelijke koers, als laatste eerbetoon aan een commentaarduo om nooit te vergeten. Het beste ooit? Het zou zomaar eens kunnen.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234