Justice for allBeeld Telenet

Televisie★★★☆☆

De Vlaamse advocaten in ‘Justice For All’ op VIER leken soms weggelopen uit ‘The Godfather’

Als overtuigd aanhanger van de rechtsstaat hoor ik ook onverholen fan te zijn van het bestaan van de advocatuur, maar tijdens ‘Justice For All’ had ik het toch moeilijk om die genegenheid ook om te zetten in de praktijk. 

Aan de knullige titel - overbodig Engels is het slechtste Engels - herkende je de signatuur van Peter Boeckx, die zich deze keer gewaagd had aan een portret van een handvol gerenommeerde raadsmannen, die zich op het eerste gezicht dan wel minder op de vlakte bevonden dan het beursgenoteerde gajes in ‘The Sky is The Limit’, maar daarom nog niet minder kapitaalkrachtig leken.

Evenmin voelde ik me ingenomen door het cliënteel van de geportretteerde advocaten, hoewel het bij monde van hun raadslieden toch ging om slachtoffers van wraakroepende gerechtelijke dwalingen. Zo ook Dennis ‘Black Magic’ Burkas, die in de nor bezocht werd door zijn advocaat Mounir Souidi, één helft van een bekend en maar een klein beetje flanerend tweespan baliebroeders. Burkas had in zijn hoedanigheid als pornobaron expliciet seksuele berichten verstuurd naar minderjarige meisjes, maar leek niettemin eerder aan te sturen op het slachtofferschap van een #MeToo-complot: ‘Als je een poppemie met een cactus in haar kont neukt zegt ze ‘Dank u’, zolang ze krijgt wat ze wilt.’ Met zulke eloquentie kon je je verwonderen over hoe zo iemand een nering had moeten zoeken in het registreren van copulatie in al haar vormen, al dan niet met inbegrip van de eventuele cactus.

De pracht en praal van het oratorium, glamour waar je eertijds vanzelf van uitging als het over hooggeplaatste advocatuur ging, leek in ‘Justice For All’ wel vaker aan luister ingeboet te hebben. Raadslid Bert Vanmechelen vatte als volgt zijn boodschap samen aan collega’s die naar zijn mening de kantjes ervanaf liepen: ‘Je bent een fokking pannenkoek en ze zouden je uit de advocatuur moeten flikkeren’. Afgaand op de bijhorende non-verbale communicatie, een pro deo pak slaag hing in de lucht, lijkt het me niet onwaarschijnlijk dat Vanmechelen soms door nietsvermoedende gerechtsbodes abusievelijk als verdachte aangesproken wordt in plaats van als diens raadsman. Vanmechelen hekelde ook de vele ‘per saldo-advocaten’ in zijn branche: ‘Daar kots ik op’. Mounir Souidi leek zijn beroep daarentegen vooral te zien als een zakelijke transactie: een goede cliënt belde zo weinig mogelijk, maar betaalde vooral riant. Zouden ze elkaar al ontmoet hebben?

Opvallend: in twee verschillende advocatenkantoren prijkte aan de muur de beeltenis van Marlon Brando in ‘The Godfather’, alsof het eigenlijk een pizzarestaurant betrof dat niet puur op basis van de verkochte deegwaren op een afdoend Italiaans karakter kon bogen. De raadsmannen in kwestie liepen telkens hoog op met het eergevoel dat als rode draad door ‘The Godfather’ loopt, niettegenstaande ook dat voor een aanzienlijk deel fictief is. ‘Een woord is een woord’, verwoordde Vanmechelen dat sentiment, terwijl ik bij zijn beroepsgroep toch altijd sneller neig naar frasen als ‘Wiens brood men eet, diens woord men spreekt’. De advocaten in ‘Justice For All’ leken qua maniertjes alleszins vaker aan te leunen bij de fatsoenlijke beroepscriminelen in ‘The Godfather’ dan hun cliënteel. Dat alleen al maakte ‘Justice For All’ bijwijlen onthullend.

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234