null Beeld Reporters / DPA
Beeld Reporters / DPA

televisie★★★★★

De WK-finale: Met Lionel Messi staat gelukkig het minst beroerde lid van de Qatarese payroll op de foto voor de eeuwigheid

Fifa-voorzitter Gianni Infantino die de wereldbeker overhandigt aan een speler die op de Qatarese payroll staat: het is een foto die je liever niet gemaakt had zien worden. Met Lionel Messi staat gelukkig het minst beroerde lid van de Parijse MNM-brigade op het kiekje voor de eeuwigheid. Argentinië versloeg Frankrijk na een bloedstollende finale en is wereldkampioen.

Jan Hauspie

Net voor hij naar de trofee zou reiken, kreeg Messi door de Qatarese emir iets wat op een visnet leek over zijn schouders geworpen. Cynische symboliek van de Qatari? In ieder geval sleepten ze na PSG en een vloot Airbus- vliegtuigen nu ook de beste voetballer van de planeet binnen, 12 jaar nadat ze de WK-organisatie toegewezen kregen van een corrupte Fifa. Een allerintiemste lunch met de toenmalige Franse president Nicolas Sarkozy, de Qatarese emir en de Franse Uefa-voorzitter Michel Platini had daartoe de doorslag gegeven. Platini zou vervolgens vier leden van het Fifa-stemcomité overtuigd hebben om voor Qatar te stemmen. Qatar bedankte met de aankoop van Franse Airbus-vliegtuigen en ‘s lands poenigste voetbalclub PSG. En nu pronkt het met Messi’s eerste wereldtitel. Mission meer dan accomplished.

Van het illustere PSG-trio Messi-Neymar-Mbappé (MNM) was huilebalk Neymar al eerder met de staart tussen de benen moeten afdruipen. Messi en Mbappé bereikten wel de finale, zodat de Qatari bij voorbaat al gewonnen hadden. Emmanuel Macron zat wel nog met dichtgeknepen billen in het eresalon. De huidige Franse president liet zich de door Sarkozy afgedwongen égards welgevallen, maar hoopte toch vooral met Mbappé als wereldkampioen aan zijn zijde te kunnen schitteren zoals Infantino met zijn witte gympies. De arme man kreeg zijn moment de gloire uiteindelijk niet. Dat hij zich niettemin nog een weg naar de veld wist te dribbelen om er de ontgoochelde Mbappé langer dan nodig voor de gretige camera’s te knuffelen, was knappe pr.

Net zo goed was het anders gelopen. Tot een kwartier voor het einde kwam Frankrijk er niet aan te pas en waande Argentinië zich zegezeker. Maar dan scoorde de tot dan onzichtbare Mbappé twee keer in evenveel minuten. Alsof ze niet voor elkaar wilden onderdoen, maakten Messi en Mbappé daarna elk nog een doelpunt. De kansen wisselden nu om de haverklap, nu eens leek de één op de zege af te stevenen, dan weer de ander. Het draaide uiteindelijk uit op strafschoppen en daarin toonden de Argentijnen zich het koelbloedigst.

Argentinië wereldkampioen en daar leken alle voetballiefhebbers vrede mee te hebben: niemand die de 35-jarige Messi zijn eerste wereldtitel na vijf deelnames niet gunde. Alles heeft hij nu gewonnen, zodat de discussie over wie nu de allergrootste is - eat that, Ronaldo! - kan worden afgesloten.

Ook voor Villa Sporza (★★★☆☆) zit het er weer op, en dat is niets te vroeg. Naarmate het toernooi vorderde en het aantal wedstrijden afnam, en ook al niet geholpen door de vroegtijdige aftocht van de Rode Duivels, sloeg de verveling steeds vaker toe. Met tafelgenoten van wie je maar niet kon bedenken waaraan ze hun aanwezigheid aan de tafel bij Karl Vannieuwkerke dankten, miste het programma vooral op de voetballoze dagen relevantie en deed het vooral naar je bed verlangen. En met of zonder Gert Verheyen, de Messi der Vlaamse analisten: het blijft een wereld van verschil. Verheyen was de beste Rode Duivel.

Ook Infantino (★☆☆☆☆) had nog een laatste superlatief in de aanbieding. Volgens de in Doha residerende Fifa-baas was dit ‘het beste WK ooit en een succes op alle vlakken.’ Dat mag gerust als een schaamteloze overdrijving worden weggezet. Het voetbal viel overwegend tegen, en getuigenissen over een kil en voorgekookt toernooi waren legio. Behalve om zijn finale zal deze wereldbeker ook en misschien wel vooral om de verkeerde redenen herinnerd worden, al is ook dat misschien niet helemaal waar en lijkt de verontwaardiging over de gebrekkige mensenrechten in Qatar zich toch vooral tot West-Europa te hebben beperkt. In Afrika, Latijns-Amerika en het Midden-Oosten lag niemand wakker van de Qatarese arbeidsomstandigheden. ‘Vandaag voel ik me ook een arbeidsmigrant’, deed Infantino bij de start van het toernooi een gooi naar de Nobelprijs voor de Vrede. Uit de mond van iemand met een jaarsalaris van meer dan 3 miljoen euro moet dat als een hart onder de riem voor de gemiddelde Nepalees hebben geklonken.

Tot slot, voor wie uit stil protest niet naar dit WK heeft gekeken en hoopt dat het nooit nog aan een autoritair regime wordt toegewezen, deze bedenking: het kan altijd nog erger. Saudi-Arabië, dat vorig jaar de Engelse Premier League-club Newcastle United kocht en eerder Washington Post-journalist Jamal Khashoggi in stukjes hakte, overweegt zich samen met Griekenland en Egypte kandidaat te stellen voor het WK van 2030. Schrik niet als het ook zijn zin krijgt.

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234