Déjà-vu Beeld Streamz
Déjà-vuBeeld Streamz

televisie★★★★☆

‘Déjà-Vu’ is Vlaamse fictie zoals je die zelden ziet

Als er op zondagavond op Eén een levend lijk zijn eigen dood mag onderzoeken, dan moet wat tijdreizen in een Vlaamse serie ook kunnen, zo dachten de makers van ‘Déjà-Vu’. Maar al is het concept vergezocht, het zesdelige drama dat eruit voortkomt groeit wel uit de beste nieuwe Vlaamse reeks die op Streamz te vinden is.

Deze recensie bevat spoilers uit de eerste aflevering van ‘Déjà-Vu’.

Radiopresentatrice Florence ‘Zeg maar Flo’ Fierens (Natali Broods) heeft het gemaakt. Ze is de best betaalde radiostem van Vlaanderen, haar ochtendprogramma wordt druk beluisterd en door haar onvermoeibare strijd tegen seksisme is ze uitgegroeid tot een rolmodel: zelfs de bevoegde minister maakt zonder aarzelen tijd voor Flo vrij wanneer ze meer geld nodig heeft voor de goede zaak. Alleen op privévlak lukt het minder goed. Zeker de relatie met haar dochter Louise (Xenia Borremans) loopt erg stroef en als de rebelse puber wegzinkt in een moeras van slechte vriendjes, wilde nachten en depressieve gedachten, gebeurt het ondenkbare: Lou berooft zich van het leven. Nog voor Flo echter van de eerste schok is bekomen, spreekt een mysterieuze vrouw haar aan over Reset, een bedrijf dat mensen de kans geeft om terug in de tijd te reizen en dus ook om tragedies als deze te voorkomen. Ze hoeft enkel een telefoonnummer te bellen, haar kredietkaartnummer in te geven, te kiezen hoe ver in het verleden ze terug wil, en hopla: alles is weer zoals het was.

Déjà-vu Beeld rv
Déjà-vuBeeld rv

Laten we, zoals de meeste vrouwelijke kandidaten in het nieuwe seizoen van ‘Blind getrouwd’, eerst focussen op de minpunten. Het idee achter ‘Déjà-Vu’ - een remake van de Canadese reeks ‘Plan B’ - is erg vergezocht en bij de uitwerking was geloofwaardigheid duidelijk niet de grootste bekommernis: het tijdreizen bijvoorbeeld gebeurt door iemand een spuit te geven, in de koffer van een auto te leggen en er daarna letterlijk mee achteruit te rijden. Zelfs de strips van Suske en Wiske zijn op dat vlak realistischer. Je kunt je daarnaast afvragen hoe koosjer het eigenlijk is dat de grootste wens van iedereen die met zelfdoding in aanraking is geweest - de klok terugdraaien, je geliefde nog eens kunnen vastnemen en alles kunnen doen om het aanstormende drama te vermijden - als basis dient voor zoiets vluchtigs als een tv-serie. Voor nabestaanden kan ‘Déjà-Vu’ bekijken dan ook een pijnlijke ervaring zijn, die nooit geheelde wonden - en in dit soort gevallen zijn ze dat allemaal - weer opent. De eerste aflevering zou argeloze kijkers bovendien uitgebreider moeten waarschuwen dan nu het geval is: vier jaar na de wereldwijde controverse rond Netflix-serie ‘13 Reasons Why’ is het in Vlaanderen blijkbaar nog altijd niet doorgedrongen dat de methode waarop iemand zichzelf om het leven brengt het best helemaal uit beeld blijft.

Maar ondanks die bezwaren slaagt ‘Déjà-Vu’ er na de eerste aflevering, die ook qua acteerprestaties en dialogen veruit de zwakste van de zes is, verbazend makkelijk in om je mee te slepen in de zoektocht van Flo naar een manier om haar dochter te beschermen voor het noodlot. Het tijdreizen zelf mag dan bijzonder eenvoudig zijn, ingrijpen in het verleden verloopt een stuk lastiger. Gaandeweg moet Flo steeds verder teruggaan in haar leven en dat van haar gezin, naarmate ze merkt dat het grenzeloze verdriet van haar dochter al op jonge leeftijd is ontkiemd en haar eigen rol en die van haar (ex-)man (Koen De Graeve, net als Broods geweldig in vorm) in dat proces niet te onderschatten was. Ondanks de sciencefiction-insteek is ‘Déjà-Vu’ daardoor heel herkenbaar: iedereen maakt fouten, vaak zonder het te beseffen, en zelfs wie de kans krijgt om die recht te zetten, heeft het moeilijk om onderweg geen nieuwe misstappen te begaan. Het leven is rommelig, mensen zijn morsig, en wat ons samenhoudt, kan uiteen beginnen te rafelen zonder dat je het merkt.

Omdat de thematiek zo zwaar is en de uitkomst uit het begin zo ondraaglijk, vrees je na een paar afleveringen dat ‘Déjà-Vu' richting de ontknoping in elkaar zal zakken en de reeks een ‘happy end' mee zal krijgen dat vloekt met alles wat voorafging. Dat gebeurt gelukkig niet, integendeel: na de rammelende start kent de serie eigenlijk nauwelijks nog een zwak moment. Het is Vlaamse fictie zoals je die zelden ziet, en wellicht ook niet snel een tweede keer zult zien.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234