Floortje Dessing is terug op televisie met Floortje Naar Het Einde van de Wereld.Beeld BNNVARA

tv-tip'Floortje terug naar het einde van de wereld'

‘Die wonderlijke honger naar avontuur stilt maar niet’

Groots en meeslepend leven. Dat was altijd het doel van Floortje Dessing. Ze is morgenavond terug op de buis met ‘Floortje terug naar het einde van de wereld’. Het is even fantastisch als vermoeiend, vertelt de 49-jarige wereldreiziger. ‘En het probleem is, ik wil nóg 9000 andere dingen doen.’

Het ging simpelweg even niet meer. Vergis je niet, Floortje Dessing is op haar 49ste nog steeds die immer onverschrokken globetrotter. Maar de ambitie om jaarlijks twee reisseries te realiseren, kon ze even niet waarmaken. Na ‘Floortje en de ambassadeurs’ (eind 2018 uitgezonden) schreeuwde haar lichaam om een pauze.

FLOORTJE DESSING «Het was fysiek even… (Dessing haalt diep adem) Het klinkt zo lullig, maar ik had ontzettend veel last van mijn onderrug. Dan is reizen heel lastig. Je zit toch de helft van de tijd in krappe stoeltjes en schommelende bussen. Dus ging even alle aandacht uit naar gezonder worden, met heel veel yoga en fysiotherapie.»

Tóch kon ze het in die periode niet laten om vrienden over de grens te bezoeken. Vijf maanden lang in Nederland blijven; het is simpelweg geen optie. ‘Ik ben nu vijf weken hier en dat is voor mijn doen al héél veel’, vertelt ze daags voor haar nieuwe BNNVARA-serie ‘Floortje terug naar het einde van de wereld’ wordt uitgezonden.

DESSING «Ik ben de afgelopen 25 jaar gewoon áltijd onderweg geweest. Altijd in beweging.»

-  Hoe gaat het nu met je onderrug? 

DESSING «Ach, het gaat wel weer, joh.»

Voor haar nieuwe programma bezocht ze oude bekenden. 

DESSING «Ik word serieus vaak op straat aangesproken en gevraagd: hoe is het met die Amerikaanse Maggie die in Nepal een weeshuis runt of met die griet die in haar eentje op een toendra in Mongolië woont? Dat is het mooie van televisie. Het medium heeft de gave om binnen een slordige drie kwartier verhalen te brengen die mensen in hun hart raken.»

‘Die wonderlijke honger naar avontuur stilt maar niet.’Beeld Jacqueline de Haas BNN/vara

- Denk je bij een bezoek nooit: zo’n leven wil ik ook?

DESSING «Nou, bij iemand als Maggie (haar verhaal staat centraal in aflevering 1), denk ik dat soms wel. Als jij hoogstpersoonlijk 50 weeskinderen letterlijk uit de vuilnisbak kunt vissen, redden en opvoeden…? In Nepal bestaat een grote laag met mensen die in diepe armoede leven en nooit omhoog kunnen klimmen. Dankzij haar kan een aantal nu Engels spreken, later het onderwijs of misschien zelfs de politiek in. Dan denk ik: ohhh, hoe geniaal! Of bij een gezin dat ergens in de middle of nowhere zijn eigen groenten verbouwt.»

- Maar ambieer je dat ook echt of registreer je het liever om dan vervolgens weer door te reizen?

DESSING «Mijn probleem is: ik sta altijd met twee benen boven een ravijn. Veel mensen hebben hier hun gezin, vinden dat fijn en hoeven niets anders. Ik hou van Nederland, echt. Ik heb hier ook een hecht sociaal netwerk. Toch ben ik het liefst ergens op een ranch in Colorado of in de bergen bij Vancouver. Beton is niks voor mij. Ik ben een buitenmens. Ik hang er dus altijd tussenin. Best vermoeiend is dat.»

- Waarom is dat vermoeiend?

DESSING «Ik kan hier soms op zondag door het bos hardlopen, mensen met kinderen en een hond zien lopen en denken: wat heerlijk dat je leven in orde is zo. Dat je niet al die ingewikkelde dingen wilt die ík wil. Dat maakt het leven toch veel overzichtelijker? In plaats van constant voelen dat de wereld vol verhalen zit die je wilt meemaken, vertellen. Ik moet, ik moet, ik moet. Ik kan gewoon niet tegen dat voortkabbelen.»

- Hoe is het ravijn ontstaan?

DESSING «Oh, dat was er altijd al. Honderd procent. Toen ik 8 was, las ik al in mijn rapport: Floortje begint enthousiast, maar is snel afgeleid, tuurt dan weer uit het raam en maakt dingen nooit af. Ik kan me niet anders herinneren dan de honger om de wereld te zien, avonturen te beleven. Groots en meeslepend leven, dat was altijd het doel.»

- Is dat gelukt?

DESSING «Eigenlijk wel, ja. Al heb ik er heel hard voor moeten werken. Toen ik 25 jaar geleden in de mediawereld begon, waren presentatrices eerst danseres, zangeres of model. Ik kwam van de radio en was dus de vreemde eend in de bijt. Maar wel vastberaden. Toen ik bij Veronica werkte, zag ik ze een etage lager televisie maken met stapels reisboeken op een bureau. Dáár moet ik zijn, dacht ik. Daar heb ik nog zeker vijf jaar over gedaan. Na eindeloos veel baantjes tussendoor, eindeloos buffelen.»

- Nog even terug naar het ravijn. Kun je jezelf erbij neerleggen dat die er altijd is en zal zijn?

DESSING «Dat klopt, maar als Nederland nou vol zat met dat soort mensen was het wat makkelijker. Ik blijf dat buitenbeentje. Tijdens het reizen ben ik veel meer onder gelijkgestemden. Verhoudingsgewijs kom ik daar meer van die vreemde vogels tegen als ik.»

Floortje Terug Naar Het Einde van de Wereld.Beeld BNNVARA

- Dan maar een buitenbeentje?

DESSING «Zeker nu ik wat ouder word, kijk je terug en besef je wat een compleet ander pad je koos dan het gros van Nederland. Niet dat ik er spijt van heb, maar soms… Toen ik 25 was en net begon met reizen, gingen meer leeftijdsgenoten op pad. Iedereen is rustiger geworden, ze zijn allemaal ergens geland. Zoals het waarschijnlijk hoort. En ik bleef als enige maar doorgaan. Ik vergelijk het met de schoolbel die is gegaan en iedereen die weer braaf binnen zit te werken, behalve Floortje die nog ergens buiten ondersteboven aan een tak aan het schommelen is. Zo voelt dat. Die wonderlijke honger naar avontuur stilt maar niet. Ik dacht rond mijn 40ste wel te zijn uitgeraasd. Rond mijn 50ste dan? Ook nog niet. Dus moet ik me er maar bij neerleggen.»

- Ben je bang voor het moment dat je lichaam aan dat razen definitief een eind maakt?

DESSING «Ik hoop wel zo lang mogelijk door te kunnen gaan, ja. De tijd lijkt ook zoveel langzamer te gaan als je onderweg bent. Al je zintuigen staan open, je hersenen worden door al die nieuwe indrukken constant geprikkeld om er volledig met je aandacht bij te zijn. Ik ben iemand die álles mee wil maken, daarom vind ik het op deze leeftijd wel moeilijk dat er meer achter dan voor me ligt. Maar de Britse tv-reizigers Michael Palin en Joanna Lumley zijn zeventigers en gaan ook nog als de brandweer.

»En het probleem is, ik wil nóg 9000 andere dingen doen. Hier een retraite openen, een plek waar je fysiek kunt aansterken. Toen ik dat nodig had, kon ik dat nergens vinden in Nederland. Dan maar zelf eentje beginnen!»

‘Floortje terug naar het einde van de wereld’ , vanavond 21.25 uur, NPO 1

© AD

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234