'Fyre: The greatest party that never happened'Beeld Netflix

Humo’s meedogenloze moordzomer

Dit zijn de 50 beste true crime-titels van Netflix en co. (30 - 21)

Geen enkel genre is de voorbije jaren zo ontploft op televisie als true crime. Maar wat zijn nu de 50 beste documentaires en docuseries over misdaden, moorden en andere onverkwikkelijke gebeurtenissen die je kunt bekijken op Netflix en co.? HUMO telt 5 weken lang nagelbijtend af.

Lees hier deel één van onze top 50 (50 - 41)

Lees hier deel twee van onze top 50 (40 - 31)

30 The Case Against Adnan Syed (Play)

Als in deze top 50 niet alleen tv-reeksen maar ook podcasts hadden gestaan, zou ‘Serial’, de radiodocumentaire die in 2014 bijna op zijn eentje podcasts in het algemeen én true crime nieuw leven inblies, ongetwijfeld hoog scoren. Deze vierdelige serie uit 2019 reconstrueert dezelfde zaak als ‘Serial’, over de jonge Adnan Syed die in 2000 veroordeeld werd voor de moord op zijn ex-vriendin Hae Min Lee, maar vult die ook aan met een terugblik op het leven van het 18-jarige Zuid-Koreaanse slachtoffer, en een overzicht van wat er allemaal gebeurd is sinds ‘Serial’ het lot van Syed onder de aandacht bracht. Het resultaat is  niet even memorabel als de podcast, maar de reeks schetst wel een compleet beeld van wat nog steeds een erg raadselachtige zaak blijft.

29 Ted Bundy: falling for a killer (Amazon)

‘Iedereen kent zijn naam, niemand kent de naam van de vrouwen. Het was tijd dat zij ook hun eigen documentaire kregen.’ Aldus Trish Wood, regisseur van deze vijfdelige reeks over de wandaden van Ted Bundy. In tegenstelling tot ‘Conversations with a Killer’ op plek 40, waarin Bundy zelf uitgebreid aan het woord komt, vertelt ‘Falling for a Killer’ het verhaal vanuit het perspectief van de vrouwen wier leven de psychopaat getekend heeft. In de eerste plaats Bundy’s ex-vriendin Elizabeth Kendall en haar dochter Molly, maar ook familieleden van zijn slachtoffers en vrouwen die een aanval door hem overleefd hebben.

28 The Confession Tapes (Netflix)

Mensen die tot bekentenissen overgaan ook al hebben ze niets misdaan: het lijkt misschien een vreemd fenomeen, tot je ‘The Confession Tapes’ hebt gezien. De zevendelige reeks toont hoe in zes verschillende zaken een of meerdere onschuldige verdachten toch door de knieën zijn gegaan, na urenlange ondervragingen zonder dat er een advocaat bij was, door rechercheurs en aanklagers die zo zeker waren dat ze de juiste persoon te pakken hadden dat ze al de rest vergaten. Het meest ongelooflijke verhaal is dat van Atif Rafay en Sebastian Burns in de eerste twee afleveringen, die beschuldigd werden van de moord op Rafay’s ouders, ook al hadden ze een sluitend alibi. Politieagenten deden zich maandenlang voor als leden van een internationaal misdaadsyndicaat en beloofden bescherming als ze zouden bekennen, wat de twee uiteindelijk ook deden. Ondanks de bedenkelijke methode van de politie zitten Atif en Sebastian nog altijd in de cel.

27 Tell me who I am (Netflix)

Als Alex Lewis op zijn 18e in een motorongeval betrokken raakt, wordt zijn hele geheugen gewist. Er is maar één persoon die hij nog herkent: zijn tweelingbroer Marcus. Die wordt zijn ultieme vertrouwenspersoon, de man die hem leert hoe hij zijn leven opnieuw in handen moet nemen en hem vertelt over wat er allemaal gebeurd is in die 18 jaar die hij kwijt is. Alleen lijken sommige van Marcus’ verhalen over het idyllische familiegeluk in hun grote villa op het platteland niet te stroken met de dingen die Alex om hem heen ziet. Pas jaren later ontdekt hij de waarheid, in een plotwending waarvan je een uur zit te hopen dat ze niet zal komen en die je nadien heel lang niet meer uit je hoofd krijgt.

26 The Innocence Files (Netflix)

Kan een true crime-reeks ook feelgoodtelevisie zijn? ‘The Innocence Files’, over enkele Amerikaanse advocaten die ten onrechte veroordeelde gevangenen vrij proberen te krijgen, doet in elk geval hard zijn best. De verhalen zelf zijn nochtans vaak schrijnend en op het randje van onwaarschijnlijk. Levon Brooks, wiens lot leidde tot de oprichting van het Innocence Project, werd begin jaren 90 bijvoorbeeld beschuldigd van de moord op een 3-jarig meisje in Mississippi en kreeg levenslang, ook al kon hij bewijzen dat hij op het moment van de misdaad ergens anders was. Toen twee jaar later een ander meisje op net dezelfde manier vermoord werd, werd zijn zaak niet heropend, maar sloot de politie nog een tweede onschuldige man op, Kennedy Brewer. Pas nadat het Innocence Project met DNA-bewijs kon aantonen dat Brewer de moord niet had begaan en de echte dader ook de eerste moord bekende, kon Brooks, na 16 jaar cel, vrijkomen.

25 Fyre: The Greatest Party That Never Happened (Netflix)

Geen moord te bespeuren in ‘Fyre’, behalve die op de geloofwaardigheid van enkele influencers die zich maar wat graag voor de kar lieten spannen van het beruchte, grandioos in het water gevallen festival. Maar organisator Billy McFarland, uiteindelijk veroordeeld tot zes jaar gevangenisstraf, heeft natuurlijk genoeg op zijn kerfstok om deze documentaire onder te brengen in het vakje ‘true crime’. In ‘Fyre’ toont McFarland zich vooral een geboren gebakkenluchtverkoper, eerst met de exclusieve betaalkaart Magnises, daarna met het al even exclusieve festival Fyre. Dat beloofde aan de tickethouders twee weekends trendy muziek en luxe op een exotisch eiland maar had uiteindelijk weinig meer te bieden dan tenten voor noodhulp, boterhammen uit piepschuimen bakjes en artiesten die niet kwamen opdagen. Leedvermaak om de vele hipsters die al instagrammend richting de Bahama’s trokken, is een normale reactie bij deze reconstructie van het hele debacle, al verliest ‘Fyre’ gelukkig ook de echte slachtoffers niet uit het oog: de lokale bevolking die wekenlang de handen uit de mouwen stak voor McFarland maar nooit een cent zag.

24 I’ll be gone in the dark (Play)

I’ll be gone in the dark’ is gebaseerd op het boek van de Amerikaanse misdaadschrijfster Michelle McNamara over haar fascinatie voor de ‘Golden State Killer’, een psychopaat die in de jaren 70 en 80 in Californië tientallen verkrachtingen en minstens 13 moorden pleegde. De zaak had, tot frustratie van McNamara, nooit veel weerklank gekregen en het duurde tot 2018 tot de dader werd gevonden: Joseph DeAngelo, een ex-politieagent die al die jaren een onopvallend leven leidde op een steenworp van waar hij voor het eerst toesloeg. McNamara maakte zijn arrestatie niet meer mee: ze stierf in 2016 nadat ze per ongeluk een overdosis kalmeermiddelen en pijnstillers nam, haar boek werd postuum afgewerkt. Deze zesdelige HBO-reeks toont wel hoe DeAngelo uiteindelijk werd gevonden, maar heeft in tegenstelling tot veel true crime-reeksen minder aandacht voor de psychopaat en meer voor de levens die hij getekend heeft: dat van McNamara, die haar obsessie met de Golden State Killer vergeleek met een drugsverslaving, en dat van zijn slachtoffers, die in de jaren 70 en 80, toen vrouwen vooral de boodschap kregen dat ze mannen niet mochten uitdagen, nauwelijks geholpen werden en op eigen kracht moesten proberen recht te krabbelen.

23 Tiger King (Netflix)

Tot dit voorjaar was ‘Abducted in Plain Sight’ (plaats 37) de meest van de pot gerukte true crime-reeks op Netflix, maar toen kwam ‘Tiger King’ op de proppen: een waanzinnige serie die begint als een portret van de excentrieke tijgereigenaar Joe Exotic maar al snel verandert in een verhaal dat zowat alles bevat wat je mond kan doen openvallen, van dierenmishandeling over moordcomplotten tot driehoeksverhoudingen en bizarre sektes. Om maar één voorbeeld te geven van wat voor soort reeks dit is: toen een tijger uit Joe’s dierentuin de arm van een bewaakster er half afbeet, koos die ervoor om het ledemaat niet te laten genezen maar het helemaal te laten amputeren zodat het onverkwikkelijke verhaal sneller uit de media zou verdwijnen. En toch is zij een van de meer evenwichtige personen die in ‘Tiger King’ de revue passeren.

22 The Trials of Gabriel Fernandez (Netflix)

Hartverscheurende en wraakroepende reeks over het trieste lot van Gabriel Fernandez, een jongetje dat centraal stond in een van de ergste gevallen van kindermishandeling die de afgelopen jaren in de Verenigde Staten aan de oppervlakte zijn gekomen. De nauwelijks achtjarige Hernandez werd in 2013 uit zijn huis in Palmdale in Californië weggehaald: het kind was ondervoed, had zware brandwonden en een barst in zijn schedel en op zijn lichaam waren sporen te zien die lieten vermoeden dat hij beschoten was met een luchtpistool. Twee dagen later was hij dood. Zijn moeder en haar toenmalige vriend werden beschuldigd van en veroordeeld voor moord - zij kreeg levenslang, hij de doodstraf - maar de makers van ‘The Trials of Gabriel Fernandez’ vragen zich vooral af hoe het zover is kunnen komen. Waar zat de dienst kinderbescherming en waarom greep niemand in, zelfs nadat een lerares van Fernandez haar ongerustheid had uitgesproken?

21 Strong Island (Netflix)

‘Strong Island’ is, samen met ‘The Innocence Files’ op plek 26, een van de documentaires die Netflix in het kader van Black Lives Matter gratis op YouTube heeft gezet, en het is niet moeilijk te begrijpen waarom. Regisseur Yance Ford keert in de film terug naar 1992, het jaar waarin zijn broer vermoord werd. William had ruzie met een garagist die zijn auto aangereden had en de beloofde herstellingen niet wou uitvoeren, en toen hij hem achterna liep in zijn garage schoot de man hem meermaals in de borst. Ook al was William ongewapend, toch besloot een jury dat de schutter zich bedreigd had gevoeld en niet vervolgd moest worden - u kunt vast wel de huidskleur van William en van de garagist raden. ‘Strong Island’, in 2017 genomineerd voor een Oscar, toont hoe Williams familie heeft geprobeerd om de schutter toch veroordeeld te krijgen en daarbij keer op keer tegen een muur aanliep, want zoals Ford in een interview zei: ‘Het is relatief eenvoudig om een het leven van een zwart iemand af te nemen en er niet voor gestraft te worden. Dat was zo in 1992, en dat is zo vandaag.’

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234