Dudley Moore en Bo Derek in 'Ten' Beeld Getty Images
Dudley Moore en Bo Derek in 'Ten'Beeld Getty Images

hpKronkelen en kreunen

Dit zijn de meest broeierige seksscènes uit de filmgeschiedenis

U bent op zoek naar passend - en dus enigszins stout - kijkvertier voor op Valentijnsdag? Welaan: speciaal voor u hebben wij de meest broeierige seksscènes uit de filmgeschiedenis bij elkaar gesprokkeld. Speel de scènes thuis gerust na: leg de groene pepers, de perzik en de hardgekookte eieren alvast klaar!

Erik Stockman

‘10' (1979)

‘Ik weet niet waarom, maar ik had Prokofiev niet verwacht,’ zo horen we de met een midlifecrisis worstelende componist George Webber (Dudley Moore) zeggen vlak nadat zijn droommeisje Jenny (Bo Derek) een streepje muziek heeft opgelegd en zwoeltjes naast hem in de sofa heeft plaatsgenomen: aldus begint één van de hotste én grappigste seksscènes uit de filmgeschiedenis (Hij: ‘What do you like to do to Prokofiev?’ Zij: ‘Fuck’). Hot, omdat het eenvoudigweg adembenemend is om de bloedmooie Derek, die dankzij die ene scène in ‘10' uitgroeide tot het gloeiendste sekssymbool van het decennium, uit de kleren te zien gaan en met haar dreadlocks sensueel in het gezicht van Moore te zien wrijven. En grappig, omdat die boven z’n neusgaten slingerende dreadlocks Moore tijdens de seks vooral aan het niezen brengen. Overigens bedrijven Jenny en George in die legendarische scène niet alleen de liefde op de muziek van Prokofiev, maar ook op de ‘Bolero’ van Ravel: ‘De beste seksmuziek ooit geschreven,’ aldus Jenny. Ga naar Spotify, zet op die Bolero, en ontdek zélf of Jenny het bij het rechte eind heeft.

‘LAST TANGO IN PARIS’ (1972)

Maria Schneider en actor Marlon Brando op de set van 'Last tango in Paris' Beeld Corbis via Getty Images
Maria Schneider en actor Marlon Brando op de set van 'Last tango in Paris'Beeld Corbis via Getty Images

Toen ‘Last Tango in Paris’ in 1972 in de bioscopen uitkwam, spraken tal van feministen hun afschuw uit over de rauwe seksscènes; regisseur Bernardo Bertolucci werd na een zedenproces gedurende vijf jaar zelfs uit zijn burgerrechten gezet. En ook vandaag is dit erotische drama, over een koppel dat zich in een appartement in Parijs overgeeft aan hun vleselijke lusten, nog steeds enorm omstreden, zeker nadat er enkele jaren geleden een oud interview opdook met Bertolucci waarin de cineast te kennen gaf dat hij zijn hoofdactrice, de toen 19-jarige Maria Schneider, op de set niet op voorhand had verteld dat Marlon Brando haar tijdens een seksscène te lijf zou gaan met een klompje boter. Ten einde een rauwe reactie uit te lokken, wilde Bertolucci namelijk dat de actrice zich voor het oog van de camera écht verkracht zou voelen. Bertolucci en Brando zouden vandaag terecht met pek en veren de stad uitgejaagd worden, maar hoe je het nu draait, keert, of in de boter dipt: het blijft een iconische, zwaarbeladen en uitermate broeierige scène die perfect past in het perverse machtsspel dat de twee personages met elkaar spelen.

‘THE KISS’ (1896)

Zolang de cinema al bestaat, wordt er voor de camera gekust, gelikt, gezogen, gebeten en gerampetampt: geen idee of de gebroeders Lumière het zo hadden bedoeld toen ze in 1895 de cinematograaf uitvonden, maar er werden zelfs nooit méér blootscènes gedraaid dan in het era van de stille film. En dus zou dit overzichtje niet compleet zonder de allereerste kus die (in 1896 in opdracht van Thomas Edison!) op pellicule werd vastgelegd. De kus in kwestie, te vinden op YouTube, duurt slechts 18 seconden, er is geen centimeter bloot te zien, en wie goed kijkt ziet dat de lippen van de twee piekfijn uitgedoste acteurs, May Irwin en John Rice, elkaar ternauwernood raken: blijkbaar was de schroom groter dan de hitsigheid! En tóch schreeuwde de goegemeente indertijd moord en brand: de cinemazalen waar het filmpje werd vertoond werden door de politie verzegeld, de katholieke kerk sloeg ‘The Kiss’ in de ban alsof het de goorste porno betrof, en de pers bestempelde de kus als ‘obsceen’ en ‘beestachtig’. Vandaag oogt die kus natuurlijk onwaarschijnlijk tam en braaf, maar toch: wéten dat je naar iets zit te kijken dat in 1896 nog strikt taboe was (op kussen in het openbaar stonden zelfs strenge straffen!), verleent aan dat zoentje iets ongelooflijks kinky.

‘NORTH BY NORTHWEST’ (1959)

Cary Grant en Eva Marie Saint op de set van 'North by Northwest' Beeld Corbis via Getty Images
Cary Grant en Eva Marie Saint op de set van 'North by Northwest'Beeld Corbis via Getty Images

In de tijd van de stille film was het niet ongewoon dat actrices uit de kleren gingen, maar aan die liederlijke tijd kwam een eind toen de Amerikaanse filmstudio’s onder druk van diverse conservatieve lobbygroepen zwichtten voor de beruchte Hays Code: vanaf 1934 was seks op het scherm uit den boze. En dus dienden de filmmakers naar andere manieren op zoek te gaan om aan het publiek duidelijk te maken dat hun hoofdpersonages de liefde bedreven. Een schitterend voorbeeld treffen we aan in Hitchcocks ‘North By Northwest’: na de spannende climax op het monument van Mount Rushmore zien we hoe Cary Grant en Eva Marie Saint zich in de slaapcoupé van de trein in elkaar gestrengeld op het bed laten zinken, waarna we... de trein aan hoge snelheid een tunnel zien binnenrijden! Die Hitch! Het tunnelmoment in ‘North By Northwest’ was niets minder dan een mijlpaal: hierna werd het een gewoonte om in de cinema te werken met onverbloemde seksuele metaforen, als daar zijn de gepelde banaan, het ontploffende vuurwerk en de spuitende fontein.

‘TURKS FRUIT’ (1973)

Vergeet het lachwekkende gebonk in de Netflixhit ‘365 Days’, vergeet de zweepjes en de klemmen in de slaapverwekkende ‘Fifty Shades of Grey’-verfilming: wie écht eens allesverslindende passie op het scherm wil zien, moet proeven van ‘Turks Fruit’, Paul Verhoevens onverwoestbare verfilming van de bestseller van Jan Wolkers, over de heftige amour fou tussen de jonge beeldhouwer Eric (Rutger Hauer) en Olga (Monique van de Ven), het meisje met de rooie haren. De hitsigste scène speelt zich af rond de 40ste minuut: Eric die een fles champagne ontkurkt en het bruisende vocht over de borsten van de kirrende Olga sprenkelt. Ontkurk in navolging van Eric en Olga thuis gerust zelf eens een flesje: wie geen champagne lust, kan ook cider, Oasis of desnoods bruiswater uit de navel van z’n hartenlapje likken.

‘CALL ME BY YOUR NAME’ (2017)

U bent moederziel alleen op Valentijn? U wilt ondanks de verschroeiende eenzaamheid toch enig vleselijk plezier beleven? En - geen onbelangrijk detail - u beschikt over een fallus en een fruitmand? Dan kunt u misschien inspiratie gaan halen uit het magnifieke ‘Call Me By Your Name’, en dan vooral uit de onvergetelijke kinky scène waarin Elio (Timothée Chalamet), die het tijdens een onvergetelijke zomer te pakken krijgt voor de student Oliver (Armie Hammer), naar een perzik grijpt, met zijn duim de pit verwijdert, en zijn leuter in de aldus ontstane holte in het vruchtvlees steekt. Nooit geweten dat perziken zo hot konden zijn!

‘BASIC INSTINCT’ (1992)

Al dúizend keer hebben we de scène gezien, al dúizend keer hebben wij op het moment suprême met trillende vingers de pauzeknop ingedrukt, en tóch dienen wij altijd weer amechtig naar adem te happen: we hebben het uiteraard over Sharon Stone die tijdens de beruchte ondervragingsscène in ‘Basic Instinct’ gedurende een fractie van een seconde - één van de meest omstreden secondes uit de Amerikaanse filmgeschiedenis - onthult dat ze onder haar ravissante witte jurkje geen slipje draagt. De scène vormt vandaag nog steeds het voorwerp van een bittere discussie tussen Stone en regisseur Paul Verhoeven: volgens de cineast wist Stone perfect hoe de scène er uit zou zien, volgens de actrice had Verhoeven op de set gezworen dat haar intieme delen op het doek niet te zien zouden zijn. Ze zijn te zien, Sharon.

‘BODY HEAT’ (1981)

Tien jaar voordat ‘Basic Instinct’ in Hollywood het tijdperk van de erotische mainstreamcinema inluidde, kwam regisseur Lawrence Kasdan al aanzetten met een hoogst zwoele film noir over een femme fatale (Kathleen Turner) die haar minnaar (William Hurt) tijdens een hittegolf (check hoe de voorhoofden van de personages voortdurend parelen van het zweet) overhaalt om een moord te plegen. In de broeierigste scène zien we hoe Hurt, gek van begeerte, het huis van Turner binnenbreekt door een tuinstoel door het venster te smijten, waarna hij zich onder luide saxofoonmuziek en onder even luid gekreun (‘Yes... Yes... Do it!’) in haar zweterige armen werpt. Let vooral op de van pure genotszucht openzakkende mond van Turner op het moment dat de tuinstoel door het raam vliegt: yep, de hitte in die scène is níet alleen afkomstig van de hittegolf!

‘DON’T LOOK NOW’ (1973)

De millenials onder u kennen Donald Sutherland wellicht het best als de boosaardige President Snow uit ‘The Hunger Games’. Wel, in 1973, lang voordat hij begon aan zijn ambtstermijn in ‘The Hunger Games, viel president Snow samen met de fabuleuze Julie Christie te bewonderen in één van de meest roemruchte, meest ophefmakende, meest realistische en meest rauwe seksscènes aller tijden. Sutherland en Christie vertolken twee rouwende geliefden - hun kind stierf de verdrinkingsdood - die in Venetië een helderziende vrouw ontmoeten die beweert dat ze in contact staat met hun dode dochtertje. In het begin van de film zien we hoe het stel met zinderende overgave de liefde bedrijft: de legende wil trouwens dat de seks écht was en dat de twee acteurs gewoon vóórtdeden telkens regisseur Nicolas Roeg ‘Cut!’ riep (een aanwijzing die door de acteurs verkeerdelijk werd begrepen). Van alle seksscènes die in dit lijstje worden toegelicht, is die uit ‘Don’t Look Now’ misschien wel de krachtigste, de meest intense en zelfs de meest ontroerende: het is immers tijdens die stoeipartij dat de twee rouwende hoofdpersonages elkaar voor het eerst sinds lang terugvinden.

‘LA VIE D’ADELE (BLUE IS THE WARMEST COLOUR)’ (2013)

Yep, ook de Gouden Palm-winnaar met de 12-minuten durende seksscène mocht hier uiteraard niet ontbreken. 12 minuten is natuurlijk slechts een oogwenk in een liefdesdrama dat drie volle uren duurt, maar toch zal ‘La vie d’Adèle’ wel tot in de eeuwigheid in het collectieve geheugen blijven hangen omwille van de ellenlang uitgerokken scène waarin de dolverliefde Adèle (Adèle Exarchopoulos) en Emma (Léa Seydoux) zó intens en passioneel de liefde met elkaar bedrijven dat hun kronkelende lijven wel in elkaar lijken op te gaan. Hier past wel een disclaimer: net zoals de presentatoren van de VRT vandaag de dag duiding verschaffen telkens ze een nummer van Ali B of Marco Borsato laten horen, zo dienen wij hier te vermelden dat de twee actrices zich tijdens de urenlange opnames door regisseur Abdellatif Kechiche gemanipuleerd en vernederd voelden.

‘9 1/2 WEEKS’ (1986)

Net zoals ‘Basic Instinct’ maakt het door Zalman King (tevens de schepper van de erotische televisiereeks ‘Red Shoe Diaries’) geschreven en door Adrian Lyne geregisseerde ‘9 1/2 Weeks’ deel uit van het ‘softskin’-tijdperk van Hollywood, toen de Amerikaanse mainstreamcinema heel even kinky werd. Kim Basinger en Mickey Rourke, de twee hotste sterren van die tijd, vertolken Elizabeth en John, twee geliefden die zichzelf verliezen in een steeds pikanter wordend seksueel spel. In de beroemdste scène laat Elizabeth zich door haar minnaar blinddoeken, waarna John iets ontuchtigs doet met een ijsblokje, een aardbei en enkele groene pepers. Wie heeft Foodbag of Hello Fresh nodig wanneer je ook aan de slag kunt met ‘9 1/2 Weeks’?

‘HET RIJK DER ZINNEN’ (1976)

L'empire des sens' Beeld web
L'empire des sens'Beeld web

Over broeierige seksscènes gesproken: deze indertijd taboedoorbrekende erotische klassieker van de Japanse regisseur Nagisa Ôshima - ook gekend onder de titels ‘L’Empire Des Sens’ en ‘In The Realm of the Senses’ - bevat er tientallen! Die waarin Sada haar minnaar al zingend berijdt terwijl ze zichzelf begeleidt met een luit! Het dipsausmoment! Het openbare befgebeuren! Het wurgkoordtafereel! Maar dé broeierigste scène is natuurlijk die waarin Sada een kakelvers ei in haar liefdestunnel laat verdwijnen. Hardgekookt of zachtgekookt? Dat laten we graag aan uw verbeelding over. Smakelijk!

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234