Braindead Beeld Humo
BraindeadBeeld Humo

top 10

Dit zijn de tien allerbeste zombiefilms ooit

Vrijdag 21 mei wordt voor de fans van zombiefilms een féést: op die dag gaat het langverwachte ‘Army of the Dead’ van Zack Snyder op Netflix in première. Voor ons de uitgelezen gelegenheid om – uiteraard waggelend, met de armen recht vooruit gestrekt en luid grommend – eens in de zombiefilmgeschiedenis te duiken en om in een poel van uitgerukte ingewanden en opengespleten schedels op zoek te gaan naar de tien beste zombiefilms aller tijden. Smakelijk!

10 DAWN OF THE DEAD (ZACK SNYDER, 2004)

Vooraleer hij zich specialiseerde in bombastische comicbookverfilmingen, debuteerde Snyder in 2004 met een retestrakke, razend knap gefilmde, door James Gunn (‘Guardians of the Galaxy’) neergepende remake van de gelijknamige zombieclassic van George A. Romero. Alleen al in de eerste geweldige 10 minuten speelt Snyder alle troeven uit waarvoor hij later beroemd en berucht zou worden: zijn visuele virtuositeit, de drukkende somberte, de obsessie met slowmotion, en natuurlijk het gedurfde gebruik van rocksongs – laat het aan Snyder om de zombie-apocalypse kracht bij te zetten met een ballade van Johnny Cash!

Te zien op Netflix

Dawn of the dead Beeld Humo
Dawn of the deadBeeld Humo

9 SHAUN OF THE DEAD (EDGAR WRIGHT, 2004)

Een mens, levend of dood, vraagt zich weleens af: waarom kijken we zo graag naar rondwaggelende ondoden die hun rottende tanden in onze hersenpan willen zetten? Wel, we doen het voor onze innerlijke gezondheid: zombiefilms geven ons op een onderbewust niveau de gelgenheid om het taboe van de dood recht in de ogen te kijken en om onze angst voor ziekte, aftakeling en voor de onvermijdelijke doodssnik een beetje uit ons systeem te drijven. Zeg dat Magere Hein het gezegd heeft! Gelukkig mag er met die zombies af en toe ook deksels hard geschaterd worden: zo maakte Edgar Wright in 2004 met ‘Shaun of the Dead’ een geweldige satire die u in het aanschijn van de dood zal doen gieren en brullen. Simon Pegg die in een pub een zombie met een biljartkeu staat af te ranselen op het ritme van het uit de jukebox knallende ‘Don’t Stop Me Now’ van Queen: om je halfdood te lachen!

Op iTunes, Apple TV, Google Play, Amazon en dvd.

Shaun of the dead Beeld Humo
Shaun of the deadBeeld Humo

8 28 WEEKS LATER... (JUAN CARLOS FRESNADILLO, 2007)

Voor wie zich ooit heeft afgevraagd waarom de doorsnee zombie zich voortbeweegt als een pinguïn die een neutje te veel opheeft: dat komt natuurlijk omdat het behoorlijk lastig is om er de pas in te zetten wanneer je zopas uit het graf bent herrezen en je ligamenten zich in vergevorderde staat van ontbinding verkeren. De grote vondst van ‘28 Days Later...’ (2002) was dat Danny Boyle de geïnfecteerde ‘rage’-zombies niet neerzette als langzaam voortschuifelende creaturen, maar als razendsnelle sprinters die zich met een nooit eerder geziene agressie op hun gezonde medemensen smijten. ‘28 Days Later’ is een knappe film, maar de ultrakinetische sequel ‘28 Weeks Later’ van regisseur Juan Carlos Fresnadillo is wat ons betreft nóg rauwer, intenser en angstaanjagender.

Op iTunes, Apple TV, Google Play en op dvd

28 weeks later Beeld Humo
28 weeks laterBeeld Humo

7 NIGHT OF THE LIVING DEAD (GEORGE A. ROMERO, 1968)

Neen, de in 2017 gestorven grootmeester George A. Romero, de Heer hebbe zijn ziel en de zombies zijn vlees, was níet de uitvinder van het genre (de allereerste zombiefilm heet ‘White Zombie’ en dateert uit 1932). Maar het was wel degelijk Romero die de vandaag nog steeds geldende genreregels vastlegde: de zombie als waggelende hersenvreter, de apocalyptische sfeerschepping, de survivors die elkaar beginnen te bevechten. Zijn ‘Night of the Living Dead’ groeide in 1968 dankzij een spectaculaire mond-aan-mond-reclame (een ouderwetse vorm van social media) uit tot een gigantische hit, waardoor het genre zich wist te bevrijden uit z’n kleine nis en wereldwijd razend populair werd. En hoewel de film vandaag ietwat gedateerd oogt (alles wat de film in ’68 zo uniek maakte, is sindsdien immers beter, grafischer, heftiger, explicieter én kleurrijker gedaan), blijft ‘Night of the Living Dead’, een spookachtig stukje cinema.

Op YouTube en op dvd

Night of the living dead Beeld Humo
Night of the living deadBeeld Humo

6 THE LAST MAN ON EARTH (UBALDO RAGONA, 1964)

Van de drie adaptaties van de roman ‘I Am Legend’ van Richard Matheson is deze prachtfilm de minst gekende, maar ook de beste, de spookachtigste, de droevigste. Vincent Price, in misschien wel zijn sterkste rol ooit, geeft gestalte aan de laatste overlevende van de zombie-apocalyps, een rol die in ‘The Omega Man’ werd ingevuld door Charlton Heston en in ‘I Am Legend’ door Will Smith. In een lege, dode en stille wereld zien we hoe Price als een soort Van Helsing jacht maakt op de vijandige zombievampieren (vandaar de knoflook aan de ramen!), maar tegelijk maakt deze in Rome gedraaide film ook heel goed de verscheurende eenzaamheid voelbaar van de laatste mens op aarde, die het gegrom van de zombies ‘s avonds tracht te overstemmen met jazzmuziek. Zelfs Romero himself heeft ruiterlijk toegegeven dat hij, vooraleer aan ‘Night of the Living Dead’ te beginnen, boven dit juweeltje is gaan hangen en héél diep heeft geïnhaleerd.

Op YouTube en op dvd

THE LAST MAN ON EARTH Beeld Humo
THE LAST MAN ON EARTHBeeld Humo

5 BRAINDEAD (PETER JACKSON, 1992)

Lang voordat hij naar Midden-Aarde afzakte voor ‘Lord of the Rings’, maakte Peter Jackson furore met een zombiefilm waarin zoveel gore wordt vertoond dat je – tussen het kokhalzen door – haast niet meer bijkomt van het schateren. De scène waarin Lionel, het met lillende ingewanden besmeurde hoofdpersonage, enkele tientallen zombies tot een bloederige brij verwerkt door hen met de armen vooruit in zijn grasmaaier te laten waggelen, behoort tot één van de memorabelste scènes uit de geschiedenis van het splattergenre.

Op dvd en op YouTube

Braindead Beeld Humo
BraindeadBeeld Humo

4 CEMETERY MAN (MICHELE SUAVI, 1994)

Het merkwaardige aan deze in hypnotiserende dromerigheid en ziekelijke humor badende film (ook te vinden onder de titel ‘Dellamorte Dellamore’) is dat de zombie-uitbraak beperkt lijkt tot één enkel kerkhof in het Italiaans stadje Buffalora. Al zou het ook kunnen dat die uitbraak zich volledig afspeelt in het hoofd van Francesco Dellamorte (een heerlijke sarcastische oneliners afvurende Rupert Everett), een grafdelver die de herrezenen stante pede terug naar hun graf stuurt (Dellamorte: ‘Ik noem ze terugkeerders, al zou ik begot niet weten waarom ze zouden willen terugkeren’). Deze cultclassic van regisseur Michele Suavi, die duidelijk in de leer is geweest bij horrormeester Dario Argento, zal niet bij iedereen in de smaak vallen: er wordt weliswaar af en toe een schedel doorboord en ook de blote borsten van Anna Falchi zorgen voor enig vertier, maar meestentijds maken de klassieke zombie-ingrediënten uit de films van Romero hier plaats voor meditatieve scènes over leven en dood, voor blauwe dwaallichtjes die poëtisch boven zerken zweven en voor een magnifieke slotscène die u meeneemt naar het rijk van het surrealisme.

Op YouTube, dvd en Blu-ray

Cemetery Man (1995) Beeld AUDIO FILM/CANAL+
Cemetery Man (1995)Beeld AUDIO FILM/CANAL+

3 ZOMBIE (LUCIO FULCI, 1979)

Aaaahhh, wat is het toch genieten geblazen van deze ultieme zombie-splatterfilm die indertijd sluw (maar volledig onterecht) in de markt werd gezet als een vervolg op Romero’s ‘Dawn of the Dead’: vandaar dat u dit festijn ook vindt onder de titel ‘Zombi 2’. Moeilijk te zeggen welke scène we nu het meest legendarisch vinden: die waarin een zombie door het raam staat te gluren naar het wellustige lijf van de onder de douche staande Olga Karlatos, die waarin een zombie onder water – ja, u leest het goed! – worstelt met een tijgerhaai (een échte, geen haai van rubber of van CGI!), die waarin actrice Auretta Gay diezelfde onderwaterzombie tijdens het scubaduiken van zich afslaat met behulp een stukje koraal, óf de scène waarin de slechts in een koordstring gehulde Gay haar duikersuitrusting aantrekt voor het oog van de gretig toekijkende camera. Of neen: doe toch maar de scène met de zombie, de uitstekende splinter, en het doorboorde oog.

Op YouTube, dvd en Blu-ray

Zombie Beeld rv
ZombieBeeld rv

2 I WALKED WITH A ZOMBIE (JACQUES TOURNEUR, 1943)

Het van geheimzinnigheid tintelende ‘I Walked With A Zombie’ van Jacques Tourneur (‘Cat People’) laat de schokwaarde van het zombiefenomeen volledig links liggen en grijpt in spookachtig mooi zwartwit terug naar de Afrikaanse en Caribische folklore waarin de zombiemythologie haar bovennatuurlijke oorsprong vindt. Als betoverd volgen we een verpleegster (Frances Dee) die op het eiland Haïti net als wij in de ban raakt van de mysterieuze voodoogezangen en van de trommelgeluiden die vanuit het woud op de wind komen aanwaaien. De één of twee zombies die we te zien krijgen zijn geen agressieve killers met een afbladderende huid, maar ontzielde mensen die wel in trance lijken te verkeren. Een door donkere magie omgeven meesterwerk dat u achterlaat met het gevoel dat u zonet niet naar een zombiefilm hebt gekeken, maar naar grootse, poëtische Cinema.

Op iTunes, Apple TV, Google Play en dvd

I WALKED WITH A ZOMBIE Beeld rv
I WALKED WITH A ZOMBIEBeeld rv

1 DAWN OF THE DEAD (GEORGE A. ROMERO, 1978)

Zijn ‘Night of the Living Dead’ mag dan de oerfilm zijn die het zombiegenre op de wereldkaart zette, het tien jaar jongere ‘Dawn of the Dead’ is Romero’s absolute meesterwerk; het is de film van een regisseur die zijn kunst welhaast tot in de perfectie heeft vervolmaakt en op het toppunt van zijn kunnen staat. Uiteraard is ‘Dawn of the Dead’ in de allereerste plaats een heerlijke gory én razend knap in beeld gezette horrorfilm: zie die hersens uit de schedeldaken springen! Maar daarnaast laat ‘Dawn of the Dead’ zich ook bekijken als een stikdonkere satire die ons een confronterende spiegel voorzet. En hetgeen we in die spiegel zien, vormt in de televisieserie ‘The Walking Dead’ nu al tien seizoenen lang het centrale hoofdthema: zombies zijn wreed, maar mensen zijn nog véél wreder, en dan vooral voor elkaar. Niet vergeten: ‘When there is no room left in hell, the dead will walk the earth!’

Op dvd en op YouTube

Dawn of the dead Beeld rv
Dawn of the deadBeeld rv
Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234