Beeld IMDB

interviewquentin tarantino

'Django Unchained': het klappen van de zweep volgens Quentin Tarantino

Toen ‘Django Unchained’ van Quentin Tarantino uitkwam, liet een ziedende Spike Lee  via Twitter weten dat hij in geen geval ging kijken: ‘De Amerikaanse slavernij was geen spaghettiwestern! Het was een holocaust!’

(Verschenen in Humo op 8 januari 2013)

Lees ook de bespreking door (es): ‘‘Django Unchained’ is een galafeest, maar het vuurwerk is donker en wrang’  ☞

‘Django Unchained’, een ultragewelddadige western over een bevrijde slaaf (Jamie Foxx) die in het diepe zuiden van de Verenigde Staten zijn vrouw probeert terug te vinden, is vintage Tarantino: fantastisch vertolkt, machtig in beeld gebracht, ondersteund door een heerlijke soundtrack, en met dialogen die even geweldig klinken als de Negende van Beethoven. Wij vlogen stante pede naar Los Angeles, waar we geen zweep nodig hadden om Jamie Foxx en Quentin Tarantino aan de praat te krijgen.

HUMO Meneer Tarantino, telkens wanneer u een nieuwe film klaarhebt, zijn de verwachtingen onwaarschijnlijk hoog gespannen. Hoe gaat u om met de druk?

QUENTIN TARANTINO «O, maar ik hóú van die druk. Ik ben me erg bewust van mijn status: ik weet dat de mensen iets speciaals en opwindends van me verwachten, en dat mijn naam de gemoederen altijd een beetje verhit. Iedereen verwacht ook dat ik mezelf iedere keer overtref. Ik ga die uitdaging graag aan: ik maak er een erezaak van om op artistiek vlak bij elke film een stap vooruit te zetten. Dat houdt me alert. Als ik nu overal lees dat ‘Django Unchained’ één van de meest langverwachte films van het jaar is, dan voel ik me fantastisch.»

HUMO U spreekt al tien jaar over uw western.

TARANTINO «Ja, en hier zitten we eindelijk. Sorry dat ik je zo lang heb laten wachten! (lacht)»

HUMO Wat hebt u tijdens de opnames geleerd over het westerngenre?

TARANTINO «Conclusie nummer één: paarden zijn heel onvoorspelbaar (lacht).

»Ik heb wel mijn eigen draai aan het genre gegeven. Ik weet zelfs niet helemaal zeker of je ‘Django Unchained’ een western kunt noemen: het verhaal speelt zich af in het diepe zuiden van de Verenigde Staten, enkele jaren vóór de burgeroorlog. Dat is allesbehalve de context van een klassieke western. De film bevat wel een heleboel klassieke ingrediënten: zo duikt het thema van de wraak op, je krijgt een lovestory te zien, en ook de vriendschap tussen de twee hoofdpersonages, Django en Dr. Schultz, laat zich omschrijven als een vrij conventionele leerling-mentorrelatie. Dat laatste hebben we al vaker gezien: in ‘Nevada Smith’ bijvoorbeeld, waarin een oudere wapenhandelaar, gespeeld door Brian Keith, de jonge Steve McQueen helpt om wraak te nemen op de moordenaars van zijn ouders. Of in ‘The Empire Strikes Back’, waarin Luke in de leer gaat bij Yoda. Ja, volgens mij is ‘The Empire Strikes Back’ in essentie een pure western (lacht).

»In ‘Django Unchained’ kleur ik die leerling-mentorrelatie wel enigszins anders in: de mentor is in dit geval een gecultiveerde Duitser, en de leerling een ex-slaaf die zijn echtgenote wil redden uit de klauwen van de duivel zelf. Alle conventies, alle clichés en alle coole dingen die we zo graag zien in een western – stoffige stadjes, briesende paarden, bloedige shootouts – passeren de revue, maar ik mix die clichés met historische feiten over de slavernij – en dat is nieuw. Ik denk niet dat er al ooit een western als ‘Django Unchained’ is gemaakt.»

HUMO Net als in ‘Kill Bill’ en ‘Inglourious Basterds’ is het hoofdpersonage van ‘Django Unchained’ uit op wraak. Wat hebt u toch met dat thema?

TARANTINO «Wraak is zeker één van de thema’s, maar het is deze keer niet de motor van de plot. Django wil in eerste instantie zijn geliefde bevrijden. Maar ik geef toe dat ik wraak een erg interessant onderwerp vind: het leent zich uitstekend tot het filmen van fantastische actiescènes. Ook nu weer: het heeft iets heerlijks, iets verrukkelijks zelfs, om een ex-slaaf de zweep te zien opnemen en zijn vroegere beulen te zien afranselen. Wraak is, samen met humor, één van de allerbeste emotionele triggers. Je zit samen met honderden andere toeschouwers in een bomvolle bioscoopzaal mee te leven met Django, of met The Bride, of met de Basterds, en dan komt eindelijk het langverwachte moment waarop de helden volop hun gram kunnen halen op hun tegenstanders – yeah! Die payoff is één van de heftigste emoties die je bij een publiek kunt losweken.

»Let wel: dat werkt alleen in de cinema, want in het echte leven smaakt wraak nooit zo zoet. Iedere keer als ik iemand kan terugpakken, bijvoorbeeld een criticus die me te kakken heeft gezet, dan voel ik me daar nogal lullig en slecht bij.

»Ik zat onlangs met een vriendin te kijken naar ‘50/50’, die prent met Joseph Gordon-Levitt als kankerpatiënt. Daarin haalt Seth Rogen zwaar uit naar een overspelig ex-lief: ‘Fuck off! Verdwijn uit ons leven!’ Ik vond die scène fantastisch: ik zat luidkeels ‘Yeah!’ en ‘Fuck off, bitch!’ te roepen (lacht). Achteraf zei die vriendin: ‘Wow, Quentin, die scène haalde bij jou blijkbaar een lelijke wonde open. Eén of andere vrouw moet jou in het verleden ongelooflijk diep hebben gekwetst.’ Ik antwoordde: ‘Maar neen, je vergist je! Zoiets is me nooit overkomen! Het is de film die die emoties in mij wakker maakt.’ In het dagelijkse leven zou ik nooit ofte nooit ‘Fuck off, bitch!’ tegen een meisje roepen. Soit, wat ik wil zeggen, is dat er geen betere emotionele dope bestaat dan een goeie film.»

HUMO Klopt het dat niet Jamie Foxx maar Will Smith uw eerste keuze was voor de rol van Django?

TARANTINO «Ik heb Will Smith ontmoet in New York, toen hij bezig was met ‘Men in Black 3’. We hebben samen het script doorgenomen en we hebben er uren over gepraat, maar hij heeft uiteindelijk niet toegehapt - niet omdat hij, zoals hier en daar wordt gesuggereerd, bang was van het gevoelige onderwerp, maar om andere redenen.Ik wil daar verder niet over uitweiden – laat ik het er gewoon op houden dat hij niet honderd procent in tune was met het scenario.»

HUMO U bent daarna onder meer gaan praten met Idris Elba, Chris Tucker en Terrence Howard. Waarom hebt u uiteindelijk voor Jamie Foxx gekozen?

TARANTINO «Omdat ik voelde dat er een echte cowboy schuilging in hem - hij is afkomstig van Texas, en hij heeft zijn eigen paard. Ik was aanvankelijk van plan om verschillende acteurs tegen elkaar uit te spelen in een reeks screentests, maar zodra ik Jamie had ontmoet, wist ik dat ik Django had gevonden. Hij begréép het script, man. Hij weet hoe het is om als een hond te worden behandeld.»

BEKIJK DE TRAILER:

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234