Televisie★★★½☆

'Don't F**k With Cats' op Netflix: 'Een uitstekende mindf**k'

Wat begint als een digitale klopjacht op een dierenbeul, wordt verbazend snel een verhaal over een narcistische psychopaat die dankzij de sensatiezucht van het internet aan zijn trekken komt. ‘Don’t F**k With Cats’ is niet geschikt voor kattenliefhebbers en gevoelige zielen, maar wel een must voor al wie houdt van goede true crime.

Zoals gewoonlijk bij waargebeurde misdaadreeksen: hoe minder je op voorhand weet, hoe beter. Wie dus al eerder smulde van true crime­-series zoals ‘Making a Murderer’ of ‘The Keepers’ en ‘Don’t F**k with Cats’ nog niet heeft gezien, stopt best nu met lezen.

Deanna Thompson en John Green zijn – in hun eigen woorden – nerds die dagelijks uren op het internet surfen. Zij botsten in 2010 elk afzonderlijk op een YouTube-filmpje dat hun leven zou veranderen. De video heette ‘1 boy 2 kittens’ en toonde een jongeman die twee jonge katjes in een zak steekt om er vervolgens de lucht uit te zuigen. John en Deanna waren danig onthutst dat ze een Facebook-groep oprichtten om de dierenmishandelaar te ontmaskeren. Ze zaten de dader op de hielen en dat was exact wat hij wilde. Hij bleef gruwelfilmpjes op het internet zwieren – waaronder een verontrustende video van het casino waar Deanna werkt – tot hij besliste dat het tijd was om nóg een stap verder te gaan.

Dankzij de nauwkeurig bijgehouden screenshots en websites door John en Deanna beleef je als kijker de evolutie van een psychopathische moordenaar als het ware in real time. Maar ‘Don’t F**k With Cats’ gaat evenzeer over het gif van de internetcultuur. Het wereldwijde web biedt aandachtzoekers en ziekelijke narcisten een platform met z’n selfies, z’n likes en z’n anonimiteit. ‘Killing for Clicks’ heet de tweede aflevering en dat is zeer gepast. En minstens even frappant als de kattenmoordenaar waren de vele haatreacties van verontwaardigde mensen op sociale media. Toen de Facebook-groep de dierenbeul dacht gevonden te hebben, stuurden leden massaal dreigementen en verwijten naar de betreffende Facebook-gebruiker. Maar de groep had zich vergist: de man in kwestie had niets te maken met ‘1 boy 2 kittens’, maar bleek al lang te sukkelen met een depressie. Hij pleegde niet veel later zelfmoord. Het is dankzij het internet angstaanjagend gemakkelijk geworden om iemand af te maken.

De drie afleveringen van ‘Don’t F**k With Cats’ vliegen voorbij, zeker wanneer de advocaat en de moeder van de uiteindelijk onthulde dader voor de camera verschijnen. De enige minpunten? De internetnerds Deanna en John zijn interessante vertellers, maar ik zat de hele reeks te wachten tot zij eens een échte impact op de zaak zouden hebben. Wat we in de plaats kregen, was wrang: op het einde kijkt Deanna in de camera om ons, de kijkers, eens goed te shamen. Zij denkt namelijk dat wij moordenaars net aanmoedigen door verontwaardigd te reageren via sociale media of door naar true crime­-reeksen op Netflix te kijken. Het is een rare zet: eerst een meeslepende misdaaddocumentaire in elkaar steken om daarna kritiek te geven op meeslepende misdaaddocumentaires. En één vraag blijft onopgelost: van wie is die derde hand in de video met de python?

Niettemin: ‘Don’t F**k With Cats’ is een uitstekende mindf**k.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234