FILM★★★★☆

Dragged Across Concrete (★★★★☆)

Druk uw netvliezen tegen het hete asfalt!

Loof Satan en slaak een rauwe gil van euforie: nadat zijn meesterwerkjes ‘Bone Tomahawk’ en ‘Brawl in Cell Block 99’ rechtstreeks naar dvd en video on demand werden verwezen, kunt u voor de allereerste keer een film van de Amerikaanse cineast S. Craig Zahler bekijken op de plek waar zijn altijd weer schitterend gefotografeerde rolprenten het best tot hun recht komen: de bioscoopzaal. Met Tarantino deelt Zahler een diepe genegenheid voor oudere B-filmacteurs, een afkeer van conventionele feelgoodcinema, een obsessie met archetypische machofiguren die volgens hun eigen codes leven – zoals gangsters, flikken en cowboys – en een grote voorliefde voor heerlijk lange scènes waarin de personages literaire dialogen uitwisselen. In Zahlers universum zal een bankovervaller eerder ‘Verkies uw geld níét boven uw hartslag!’ brullen dan ‘Niet bewegen of je gaat eraan!’

Wat Zahlers films extra uitdagend maakt, is dat hij ze steevast injecteert met een flinke dosis bloederige gore én dat hij er altijd weer op kickt om eens flink met uw morele kompas te schudden. In ‘Dragged Across Concrete’ bijvoorbeeld – de geweldige titel roept de broeierige sensatie op van gloeiend asfalt en smeulende geweerlopen – wordt vrolijk de draak gestoken met de gelijkheid tussen mannen en vrouwen en vallen er zinnetjes te noteren als ‘Ik wist niet dat ik racistisch was, totdat ik in deze buurt kwam wonen!’ Het leverde Zahler het verwijt op dat hij er foute denkbeelden op nahoudt, maar volgens ons is het juister om te stellen dat hij een rebelse cineast is die er al grijnzend van geniet om nu en dan een knuppel in het hoenderhok van de politieke correctheid te gooien – een trekje dat wij wel kunnen waarderen.

Geweldig trouwens om Mel Gibson aan de zijde van de eveneens voortreffelijke Vince Vaughn aan het werk te zien als de hondsbrutale flik Ridgeman: in het begin denk je: typecasting! Maar vervolgens zie je hoe Mel, in zijn beste rol sinds jaren, een verrassend genuanceerd personage tot leven roept. Ja, diegenen die vinden dat Zahler uit het bijna drie uur durende ‘Dragged Across Concrete’ een hoop dood gewicht had kunnen wegsnijden en dat hij er evengoed een retestrakke thriller van 80 minuten van had kunnen maken, hebben enigszins gelijk. Die scène met de dame die na haar zwangerschapsverlof opnieuw naar haar werk in de bank trekt – ’t is bijna een kortfilm-in-de-film – voegt bijvoorbeeld geen jota toe aan het verhaal van die twee flikken die zichzelf in een lelijk wespennest werken. Anderzijds zijn het net die vreemde zijsprongetjes, die ogenschijnlijk niets ter zake doen – Vaughn die tijdens een stakeout op z’n gemak een broodje zit te smikkelen! – die de films van Zahler zo uniek, gelaagd en zelfs ontroerend maken. Niet iedereen zal de Zahler-touch kunnen smaken, maar wie overstag gaat, zal het heerlijke gevoel hebben méé in een opwindende samenzwering te zitten. Hebben we u trouwens al verteld dat ‘Dragged Across Concrete’ ook ouderwets spannend, lekker meeslepend en goddamn genietbaar mag worden genoemd?

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234