null Beeld rv
Beeld rv

nu in de bioscoop

Een horrormoeder, Belgische wildernis en Julia en George in een ouderwetse romcom: dit speelt er nu in de cinema

Redactie

‘Goodnight Mommy’ ★★½☆☆

Mammie! In een ideale wereld is zij degene die ons elke avond weer onderstopt, die voor ons een wiegenliedje zingt en een kruisje op onsvoorhoofd maakt; zij is de engel in wier levensnoodzakelijke warme gloed we ons voor eeuwig en altijd willen koesteren. Of zo zou het toch móeten zijn.

De nieuwe horrorfilm ‘Goodnight Mommy’ op Amazon Prime speelt in op één van onze diepstgewortelde angsten: namelijk het schrikbeeld dat ons moeke niet langer ons moeke is, maar dat ze werd vervangen door een boosaardig wezen dat uiterlijk alleen maar op ons moesje líjkt. In het begin van de film trekken de jonge tweelingbroers Lucas en Elias in bij hun moeder (Naomi Watts), een schijnbaar gefortuneerde dame die op het platteland een landhuis betrekt dat zó gigantisch groot is dat het een fortuin aan pellets moet kosten om het te verwarmen.

Maar hun moeder is niet in haar gewone doen: rond haar hoofd zit een strak windsel dat alleen haar lippen, neusgaten en ogen vrijlaat. Vrijwel onmiddellijk begint het tot de jongens, én tot ons, door te dringen dat er met de moeder iets (drie omineuze zwarte puntjes)... vreemds aan de hand is. De kinderen mogen geen kabaal maken, de jaloezieën zijn altijd dicht, haar slaapkamer en de schuur zijn verboden terrein, en bij het slapengaan ontdekken de jongens tot hun afgrijzen dat ze het vertrouwde wiegenliedje niet meer kent. En het ergste van allemaal:het moedergevoel, die veilige gloed waarin elk kind zich zou moeten kunnen koesteren, lijkt foetsie. Wie of wat schuilt er onder dat windsel? Is hun mama getransformeerd in een vampier, een zombie, of een ander monsterlijk wezen? Heeft een kwaadaardige buitenaardse bodysnatcher bezit genomen van haar lichaam? Als in een spannend jongensboek beginnen Lucas en Elias hun eigen moeder af te luisteren en te bespioneren.

In een verontrustende scène staat Elias vanachter een gordijn in de slaapkamer zijn moeder te begluren terwijl ze, het verband nog steeds rond haar hoofd, voor de spiegel halfontkleed een wulps dansje doet op het bezwerende ritme van ‘A Girl Like You’ van Edwyn Collins. Een beetje zoals Jeffrey (KyleMacLachlan) in ‘Blue Velvet’ vanuit de kleerkast de halfnaakte zangeres Dorothy Valens (Isabella Rossellini) gadeslaat. Een zoontje dat ontdekt dat zijn moeder - als het al zijn moeder ís! - een sensueel wezen is: schokkend! Traumatiserend! Onrustbarend! Wat ons betreft mocht die voyeuristische slaapkamerscène zelfs nog wat wulpser zijn, wat meer kinky. Klonk dit laatste ziekelijk? Dan heeft u ‘Blue Velvet’ nog niet gezien! In ieder geval: wat een demon moet die vrouw in hun ogen zijn!

Waarbij wij de nadruk leggen op: in hún ogen. In de horrorfilmgeschiedenis lopen er wel meer moeders-uit-de-hel rond: wij denken nu spontaan aan het kreng uit ‘Mommie Dearest’, aan de feeks uit ‘Carrie’, aan Mrs. Voorhees uit ‘Friday the 13th’ en aan - de gruwelijkste moederfiguur van allemaal - de alien queen uit ‘Aliens’. Wat ‘Goodnight Mommy’ in vergelijking met die horrorfilms lichtelijk anders maakt, is dat de makers heel lang de mogelijkheid openlaten dat de gruwel alleen maar in de hoofden van die tweeling zit. Nuchter bekeken gebeurt er in dat landhuis immers niets angstwekkends: er vloeit geen bloed, er vallen geen lijken uit de kast, de makers vallen zelfs nauwelijks te betrappen op het gebruik van boe!-effecten. Het enige wat Lucas en Elias op stang jaagt, en wat ons doet huiveren, is de onbestemde angst dat hun moeder niet langer hun moeder is. Het beste aan ‘Goodnight Mommy’ is Watts: lang geleden dat we de Australische actrice zo goed zagen spelen. De manier waarop ze met een glas rode wijn in de hand een klein beetje tipsy de slaapkamer binnenwandelt en de kinderen verwijten begint te maken: het is beklemmend, verkillend, en sterk geacteerd.

Spoiler: diegenen onder u die ‘Ich seh, Ich seh’ hebben gezien, de uit 2014 daterende Oostenrijke thriller waarvan ‘Goodnight Mommy’ een naar verluidt trouwe remake is, zullen wellicht niet opkijken van de afwikkeling van het verhaal. Persoonlijk hadden wij bij de ultieme twist - hoewel die ergens wel hout snijdt - een diep teleurstellend’Pfffffff!’-gevoel. De verhaaltruc in kwestie is de laatste jaren al zó vaak gehanteerd - hij komt ook voor in het momenteel in de bioscopenlopende ‘Fall’ - dat het een beetje cheap en voor de hand liggend begint te worden. Een beetje zoals een scholier die zijn opstel laat eindigen met het zinnetje ‘Het was maar een droom!’. ‘Goodnight Mommy’ is anders wel een leuk filmpje om op Moederdag te bekijken.

Nu te zien op Amazon Prime.

‘Ticket to Paradise’ ★★☆☆☆

Van Ol Parker, met Julia Roberts, George Clooney, Lucas Bravo en Kaitlyn Dever

ROMCOM De prijs van de chocoladekoeken is weer gestegen, door de hoge energiefactuur dienen we op onze centjes te letten als een vrek die zijn laatste koffiebonen telt, en tot overmaat van ramp werden we gisteren op straat belaagd door een horde uitzinnige Harry Styles-fans die niet tevreden waren met onze review van ‘Don’t Worry Darling’. Maar wanhoop niet: wanneer de nood het hoogst is, zijn Julia en George nabij. Yep, in de romantische komedie ‘Ticket to Paradise’ doen George Clooney en Julia Roberts hard hun best om wat plezier over ons uit te storten. En wij die dachten dat het genre van de romcom, dat z’n golden age beleefde in de jaren 90 en 2000, morsdood was! Op Netflix verschijnen nog wel veel romantische komedies, maar de bioscoop, onze tweede thuis, wordt nu al meerdere jaren haast volledig ingepalmd door de veel lucratievere superhelden van Marvel – tja, superheldenfilms lenen zich makkelijker tot merchandising.

Om Julia en George nu samen te zien in een ouderwetse romcom, voelt dan ook een beetje aan als een anachronistische blast from the past, alsof er ineens een nostalgisch portaal openzwaait naar onschuldiger tijden. Hoewel de twee sterren merkbaar niet langer in de kracht van hun jeugd zitten, lijkt het met hun body mass index wel snor te zitten: zelfs wanneer hun personages een zware kater hebben, zien David en Georgia eruit alsof ze net een exclusieve behandeling in een wellnesscentrum achter de gemasseerde rug hebben. Wat David en Georgia beroepshalve uitvreten, is niet geheel duidelijk, maar afgaande op hun perfect uitgesneden designjurk en Italiaanse maatpak, hebben ze niet al te veel last van de hoge energieprijzen. Ooit vormden ze een echtpaar, maar na de geboorte van hun enige kind zijn ze uit elkaar gegaan en tegenwoordig kunnen ze elkaar niet luchten. Omdat ze het geen goed idee vinden dat hun dochter gaat trouwen met een Balinese zeewierkweker, zetten ze evenwel hun geschillen opzij en vliegen ze – uiteraard in businessclass – samen naar Bali, een eiland waar je de levenswijsheden en het geluk blijkbaar zómaar uit de lucht kunt plukken. En waar de weelderig gelambriseerde strandhutten van de lokale inwoners allemaal staan volgestouwd met luxemeubelen.

De elektriciteit die tussen George en Julia knettert, is héél af en toe even onbetaalbaar als die van Engie, maar voor de rest herinnert ‘Ticket to Paradise’ ons er vooral aan hoe mak en voorspelbaar het romcomgenre eigenlijk is. Hoe kwetsend de sneren ook zijn die ze in elkaars oor sissen, vanaf de eerste minuut wéét je dat David en Georgia op het eind elkaar de shut-upkiss zullen geven. De hamvraag is: geloven we George en Julia anno 2022 nog? Beschikken ze, nu de wereld in brand staat, nog over genoeg magnetische kracht om onze zorgen even weg te blazen? U mag uiteraard zelf de antwoorden geven, maar wat ons betreft vloeit er, bij gebrek aan komische spitsvondigheden, sprankelende fun en geïnspireerde dialogen, uit dit schouwspel vooral een mistroostige leegte.

Vanaf 28 september in de bioscoop.

‘Onze natuur’ ★★★½☆

Van Dick Harrewijn, Pim Niesten en Maria Lise Van Lente, met Matteo Simoni

DOCU Dat er niet alleen in Afrika en in de Amazone, maar ook in onze eigen contreien prachtige diersoorten te spotten vallen, weten wij al sinds we er de gezellige gewoonte op nahouden om iedere vrijdagavond een levend gevangen rode eekhoorn boven een vuurtje te roosteren. Yummie! En dankzij ‘Onze natuur’ weten we nu ook dat er in onze regionen magnifieke natuurdocumentaires kunnen worden gefilmd die niet hoeven onder te doen voor de wildlifedocumentaires op de BBC of National Geographic. Idyllisch kun je onze natuur wel niet altijd noemen: wij hebben nog steeds nachtmerries van die klapekster die een woelmuis vastgrijpt en als in een gruwelfilm op een tak spietst. De fraaie fotografie is van Pim Niesten, de mooie muziek van Dirk Brossé, en de altijd leerrijke en vaak geestige voice-over is van Matteo Simoni. Maar waar ligt onze wildstrik?

Nu in de bioscoop.

‘Smile’ ★★☆☆☆

Van Parker Finn, met Sosie Bacon, Jessie T. Usher en Kyle Gallner

HORROR Een lach kan soms angstaanjagend zijn: denk aan het geschater van de Joker of aan het geginnegap van Gary Oldman in Francis Coppola’s ‘Dracula’. In de horrorfilm ‘Smile’ zien we hoe een therapeute wordt gestalkt door een kwaadaardige, maar lachende aanwezigheid: op zich geen slecht idee, maar één van de problemen van dit slappe doorslagje van het superieure ‘It Follows’ is dat die lachende smoelen ons nooit echt de stuipen op het lijf joegen. Soms lijkt het er ook op dat hoofdactrice Sosie Bacon, gekend van ‘Mare of Easttown’, niet altijd over de kundigheid beschikt om de vaak heftige emoties – angst, paniek, paranoia – van haar personage goed te vertolken. De manier waarop ze ter zelfverdediging trillend met een schaar staat te zwaaien, werkte in ieder geval meer op onze lachspieren dan op de angstcircuits in onze hersenen.

Vanaf 28 september in de bioscoop.

Dankzij Humo steekt er geen andere onzin in je broekzak. Download nu de app van Humo en ontdek de interessantste verhalen, grappigste cartoons en scherpste meningen. Klik hier.

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234