Oliver Stone. Beeld EPA
Oliver Stone.Beeld EPA

BiografieOliver Stone

Een kort lontje, depressies en veel coke: topregisseur Oliver Stone geeft zeldzaam kijkje in zijn ziel

In zijn autobiografie ‘Chasing the Light’ spaart Oliver Stone, regisseur van films als ‘Platoon’, ‘JFK’ en ‘Born on the Fourth of July’, zichzelf niet. Zijn verstoorde verhouding met zijn vader, zijn vlucht als infanterist naar de oorlog in Vietnam en zijn verslavingen aan diverse drugs komen allemaal aan bod in zijn openhartige boek.

Sommige perspromotors krijgen nog weleens een panische blik in de ogen als de naam van Oliver Stone valt. De Amerikaanse regisseur, 74 inmiddels, heeft de reputatie om zich, om het zacht uit te drukken, heel nukkig op te stellen als hij aan zijn publicitaire verplichtingen moet voldoen.

Zo verbleef hij midden jaren 90 in Amsterdam om daar zijn omstreden geweldfilm ‘Natural Born Killers’ (‘NBK’) te promoten. De toenmalige persdame van het lokale kantoor van Warner Bros schrikt nu nog weleens gillend wakker met nachtmerries van dat bezoek. Stone was duidelijk onder invloed van cocaïne, schoffeerde de vertegenwoordigers van zijn filmmaatschappij en gedroeg zich tijdens een aantal interviews soms heel merkwaardig.

Boekje

Zo gaf ik hem voor het interview begon een boekje van zijn Nederlands-Australische collega Paul Cox met de tekst van een lezing die hij het weekend daarvoor over de invloed van filmgeweld op de samenleving had gehouden tijdens het Nederlands Film Festival. Toen Stone vroeg naar de strekking van de voordracht, die haaks inging op zijn bedoelingen met ‘NBK’, gooide hij het exemplaar met een wijde boog in een hoek van zijn hotelkamer.

‘Ik ken Paul goed, heb met hem in een jury gezeten. Wij zullen het nooit met elkaar eens worden.’ Na het interview, enigszins tot bedaren gekomen, raapte hij het boekje toch maar op. ‘Uit respect voor Paul.’

Kort lontje

Oliver Stone is een regisseur met een kort lontje. Ook zijn soms hectisch gemonteerde speelfilms, zeker in zijn beginjaren, getuigen van een opvliegende kijk op het leven. Waar die driften vandaan komen, blijkt uit zijn recent verschenen autobiografie ‘Chasing the Light’, waarin de regisseur uitgebreid verhaalt over zijn leven. Zelden heeft een regisseur een zo openhartig kijkje in zijn ziel gegeven.

Oliver Stone op de set van Platoon. Beeld Corbis via Getty Images
Oliver Stone op de set van Platoon.Beeld Corbis via Getty Images

Essentieel voor zijn beginjaren is zijn verhouding met zijn vader, een aandelenhandelaar. Zijn moeder is een vrouw van Franse afkomst die een nogal frivool leven leidt en haar eigen gang gaat. Als zijn ouders gaan scheiden, heeft dat een traumatische invloed op Oliver. Hij stopt zijn opleiding aan de Yale Universiteit, vertrekt in 1965 voor korte tijd als leraar naar Vietnam, waar hij twee jaar later als infanterist tijdens de oorlog terugkeert.

Stone bekent dat hij lijdend aan depressies de oorlog begon. Het geweld dat hij en zijn strijdmakkers aan den lijve ondergingen in Vietnam verwerkte hij twintig jaar later in ‘Platoon’ (1986), de film waarmee hij doorbrak.

Bergen coke

In zijn boek schuwt Stone niet om zijn ervaringen met drugs breed uit te meten. Het begon in Vietnam, maar later kreeg hij ook in het filmmilieu van New York en Los Angeles met deze verleidingen te maken. In San Diego belandde hij zelfs vanwege marihuanabezit in de gevangenis.

Toen hij in Hollywood eerst als scenarist (‘Midnight Express’, ‘Scarface’, ‘Conan the Barbarian’) en daarna als regisseur voet aan de grond kreeg, werd cocaïne zijn voornaamste verslaving. Het was één van de redenen waarom hij meewerkte aan ‘Scarface’, een gangsterfilm over een drugsbaron (Al Pacino) die zich onderdompelde in bergen van dat spul.

Behalve zijn private problemen en avonturen neemt Stone, die tegenwoordig vooral documentaires maakt, ook Hollywood op de korrel. Hij is geen voorstander van thuiskijken, hoe groot de beeldschermen in de woonkamer er ook uitzien. En ook de race om de Oscars, waarvan hij er drie bezit, verafschuwt hij. Het is in zijn ogen verworden tot een ordinaire wedloop die meer met marketing dan met filmkunst te maken heeft. Om een mening  zit Stone, die ook wel als complotdenker wordt weggezet, nooit verlegen. 

Oliver Stone & David Larabell, Chasing the Light, uitgeverij Houghton Mifflin

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234