null Beeld

FILM★★1/2☆☆

Everybody Knows

Hopelijk is hun huwelijk beter dan hun film.

Erik Stockman

DRAMA Javier Bardem en Penélope Cruz – sinds 2010 een fonkelend bruidspaar – die de hoofdrollen vertolken in de nieuwe film van de Iraanse maker van het Oscarwinnende huwelijksdrama ‘A Seperation’: wow, dit is alsof Daniel Craig en Rachel Weisz – gehuwd sinds 2011 – de hoofdrollen zouden spelen in de nieuwe van de gebroeders Dardenne! Helaas rijgen de star quality van het koppel en de klasse van regisseur Asghar Farhadi zich niet aaneen tot het zielsverheffende meesterstuk waar we op hadden gehoopt.

De aanhef van ‘Everybody Knows’ – dat vorige week het filmfestival van Cannes mocht openen – is klassiek: Laura (Cruz) keert samen met haar tienerdochter en haar zoontje vanuit Argentinië terug naar haar geboortedorp in Spanje voor het huwelijk van haar zus. In de eerste 20 minuten laat Farhadi nog eens zijn meesterschap zien: koffers worden uitgepakt, begroetingen klinken op, de sfeer wordt stilaan warmer. Vanuit de ramen kijken de dorpers naar de voorbijtrekkende huwelijksstoet, de camera vlindert doorheen het feestgedruis, en tijdens de lange feestnacht beginnen de genodigden (onder wie de door Bardem vertolkte wijnbouwer Paco) steeds uitzinniger te dansen terwijl de muziek opstijgt naar de sterren. Onvergetelijke beelden die qua filmplezier niet hoeven onder te doen voor het grote bal uit ‘Heaven’s Gate’ of de bruiloft uit ‘The Deer Hunter’.

Nog tijdens het trouwfeest gebeurt er evenwel een groot drama, en merkwaardig genoeg is het vanaf dit moment dat de film aan kracht begint in te boeten. Van de beelden van de jonge delinquenten en de allochtone druivenplukkers die in het pittoreske stadje rondhangen – grauwe gezichten op een kleurrijke postkaart – gaat nog wel een onrustwekkende dreiging uit, maar de cineast vangt er verder niets mee aan. Liever plooit hij zich terug op het ietwat duffe verhaaltechniekje van ‘het familiegeheim’: oude emoties komen uit het verborgene, nooit geheelde kwetsuren worden opengereten, en de demonen van de wrok laten hun lelijke koppen zien.

In zekere zin doet Farhadi hier de plot van ‘About Elly’ nog eens dunnetjes over, maar dan onder de Spaanse zon. Wist hij de intriges van ‘About Elly’ en ‘A Separation’ evenwel een meedogenloze urgentie mee te geven die je naar het puntje van je stoel duwde, dan blijft hij deze keer hangen in een ietwat saai en soapachtig sfeertje. Wij bleven nog wel beleefd naar de acteurs kijken en luisteren, maar tegelijk deed het een beetje pijn om te moeten beseffen dat we waren terechtgekomen in een – zeker naar Farhadi’s maatstaven – nogal ordinair melodrama (waarbij we wel dienen op te merken dat niemand sexyer kan snotteren dan Penélope). Zou het kunnen dat Farhadi, die in een vreemd land en in een vreemde taal stond te regisseren, zich ietwat ontheemd voelde, waardoor hij niet op volle sterkte kon werken? Of zou het kunnen dat de cineast – dit is na ‘The Past’ en ‘The Salesman’ z’n derde ontgoochelende film op rij – ietwat over z’n top heen is? De conclusie klinkt in ieder geval even hard als de slag van een bijl: een sof.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234