'Fear Factor' - Angelo en Romario Beeld SBS
'Fear Factor' - Angelo en RomarioBeeld SBS

televisie★★☆☆☆

‘Fear Factor’ is zo’n programma waarin een waterproef werd bedacht opdat Hanne Troonbeeckx zich in bikini kon hijsen

Voor wie kickt op pure angst is het een tijdsgewricht om hitsig van te worden: telkens wanneer je de lichtbak aanzet, zie je de bommen vallen, word je er onzacht aan herinnerd dat het met die inflatie niet meer goedkomt, of zap je - de horror! - onverhoeds langs een voetbalanalyse van Gilles De Bilde. Helaas: in zulke krakende tijden, waarin je naast zuurstof ook automatisch zenuwachtigheid en onrust binnenhapt, blijkt het genaamde ‘Alex Agnew’s Fear Factor’ vooral héúl erg tam.

Vincent Van Peer

Van ‘Fear Factor’, het eertijdse VTM-programma dat gepresenteerd werd door een leger extravagante zonnebrillen, kundig bijgestaan door de gekruiste armen van Walter Grootaers, herinner ik me vooral dat ene fragment: de nooit voor een uitdaging verlegen zittende Freddy De Kerpel die, vrij naar Mike Tyson, zijn tanden in een taai varkensoor zet, en vervolgens vrolijk een tand breekt. Maar dan had je dat varkensoor moeten zien! De volkswijsheid luidt: als Freddy De Kerpel in aanraking komt met het coronavirus, dan moet het virus een maand in quarantaine - zijn tranen genezen kanker, alleen heeft hij nog nooit gehuild. Afijn, ‘Fear Factor’ was zo’n programma waarin een waterproef werd bedacht opdat Hanne Troonbeeckx zich in bikini kon hijsen, waarin Lyndsey Pfaff op zacht verzoek een tarantula in de mond nam, en waarin men anticipeerde op jarenlange misdaden tegen de objectiviteit door die De Bilde alvast in een glazen kist te water te laten. ‘Fear Factor’ werd her en der ‘grensverleggend’ genoemd, maar dat is een boer die de paaltjes rond zijn herk vijf centimeter verzet natuurlijk óók.

Lees ook

Alex Agnew speelt met uw leven in ‘Fear Factor’: ‘Van enkele kandidaten ben ik overtuigd geraakt dat niéts hen bang kan maken’

In ‘Alex Agnew’s Fear Factor’ beroept men zich niet meer op VTM maar op Play4, niet meer op BV’s maar op onbekende duo’s, en niet meer op verre locaties maar op een bonkige fabrieksloods, ik vermoed in de buurt van Asse. Ondanks Agnews beloftes dat hij, in zijn presentatiedebuut, een ingedommeld televisielandschap wel even door elkaar zou schudden: de drie challenges in de eerste aflevering oogden vooral als veredelde ‘De mol’-proeven - maar dan zonder het technische vernuft of de sociaal-psychologische insteek. Kandidaten werden ondersteboven in een bak water gehangen, moesten blind door een laserveld navigeren, en plukten op grote hoogte sokken van de wasdraad: pittige opdrachten voor het gemiddelde vrijgezellenweekend, maar niets dat ik zelf - in het grote legendarium der bonkige ridders toch vooral een pantoffelheld - niet had gedurfd.

Lees ook

Hét koppel van ‘Blind getrouwd’ hakte de knoop door zoals ze zich hadden gedragen: ongeïnteresseerd en ongeïnspireerd ★★½☆☆

Het opzienbarendste in ‘25 jaar Canvas’ was het feit dat de zender niet àlle 25 jaar gedeugd heeft ★★★½☆

Welke kandidaten, gekozen uit telkens twee broer- en zusduo’s, mochten we zo ontmoeten? De genaamde Romario kwam nog het dichtst in de buurt van angstwekkend toen hij, peentjes zwetend op een metalen constructie tientallen meters boven de grond, zijn broer toebeet: ‘Ik neuk uw moeder.’ Niet eens een doordenker. Maar ik onthoud toch vooral de aanwezige Kelly, die - met de blik strak gericht op het prijzengeld van 30.000 euro - een badkamer ambieerde, en die vrijwilligerde dat ze vroeger weleens een voet mikte in de foef van haar zus Virginie. Zij was, zelfs voor een West-Vlaamse, bijzonder West-Vlaams: de enige medeklinker in het woord ‘bukken’ blijkt een b te zijn, gevolgd door een schier willekeurige processie van u’s en e’s. Zo fier als het Oostends werd gebezigd door Kelly, zo trouw bleef ook Alex Agnew aan het Antwerps: het minste wat je kan zeggen, is dat hij als presentator zichzelf bleef.

Zijn naam staat boven de titel - ‘Alex Agnew’s Fear Factor’! - zoals normaal alleen de namen van grote regisseurs à la Francis Ford Coppola en Quentin Tarantino boven de titel staan: volgens mij moet je daar vooral zelfrelativerende ironie in lezen. Maar daar zomaar van uitgaan? Dichter bij gevaarlijk kom je in dit programma niet.

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234