'Gangs of New York'Beeld imdb

film★★★★☆

‘Gangs of New York’: ‘Verbluffende sets, en massieve, al even verbluffende, loodzware vertolkingen’

Toen Martin Scorsese in 1976 aankondigde dat zijn volgende film 'Gangs of New York' zou heten, stond hij op het toppunt van zijn macht: 'Mean Streets' had de bakens van de Amerikaanse cinema verzet, 'Taxi Driver' was een wereldhit, en Hollywood lag aan zijn voeten.

'Gangs of New York', een in de negentiende eeuw gesitueerd historisch epos over bendeoorlogen in New York, moest zijn chef d'oeuvre worden, een film waarin alle bekende thema's en obsessies van de cineast zouden samenvloeien: zijn fascinatie voor de gangsterwereld, zijn liefde voor New York, en zijn passie voor Fellini, Visconti en de oude Hollywoodfilms (Scorsese, een groot rockliefhebber, overwoog in die tijd enkele rollen te laten vertolken door de leden van de rockgroep The Clash. We hadden het graag gezien).

Maar het project sprong af, en de wereld is veranderd sindsdien: Scorsese viel, door het floppen van 'Raging Bull', 'New York, New York' en 'The King Of Comedy', van zijn sokkel, klauterde er weer op ('After Hours') en tuimelde er weer af ('Kundun', 'Bringing Out The Dead'), om nu opeens uit te komen in een era die de zijne niet meer is, in een Hollywood dat niet meer wordt beheerst door artiesten en dromers, maar door salesmanagers uit Japan en door producenten die alleen maar denken aan cold hard cash.

Geen wonder dus dat Scorsese - de dromer, de kunstenaar - op de set van 'Gangs of New York' in de clinch is komen te liggen met producent Harvey Weinstein, de koele kikker, de cijferaar. En wees er maar zeker van dat die twee mekaar écht naar de keel zijn gevlogen, alle ontkenningen, witwasacties en lieve woordjes van de voorbije weken ten spijt ('Nee, er zijn geen conflicten geweest; ja, we zijn nog steeds goeie vrienden').

Dat er daadwerkelijk problemen zijn geweest, valt duidelijk af te lezen van het eindproduct: 'Gangs of New York' is een imposante, monumentale, maar erg gehavende en onevenwichtge film geworden, die zéker niet kan wedijveren met de beste films van Scorsese. Wat een triomf voor Scorsese had moeten worden, blijkt een halve mislukking: de dromer is teruggefloten door de cijferaar.

Twee dingen springen meteen in het oog: de verbluffende sets, en de massieve, al even verbluffende, loodzware vertolking van de in hilarische circuskleren gestoken Daniel Day-Lewis, die Bill The Butcher speelt zoals een Robert De Niro-op-coke. Trouw aan het adagium van zijn leermeester Fellini, die ooit verkondigde dat je zelfs de oceaan in een studio kan reconstrueren, en niet gehinderd door de timiditeit die de meeste hedendaagse Hollywood-regisseurs kenmerkt, heeft Scorsese een stuk van lower Manhattan - in die tijd een rauw, primitief gehucht waar de inwoners met messen en bijlen naar mekaar wierpen - laten nabouwen in de beroemde Cinecittá-studio's in Rome.

Nu bijna alle films via digitale effecten en blue screens tot stand komen, lijkt 'Gangs of New York', met al die ambachtelijke, met behulp van hamers en zagen opgetrokken decors, wel uit een soort tijdmachine te komen - zulke films maken ze vandaag niet meer. 'Gangs of New York' oogt dus wel indrukwekkend, maar draagt daarnaast ook duidelijk de sporen van het lange, moeizame productieproces.

Tuurlijk, op zich hoeft een problematische shoot niet in een fiasco te resulteren (moeilijk gaat ook, kijk maar naar 'Apocalypse Now'), maar in dit geval zijn de moeilijkheden op de set duidelijk nefast geweest voor het eindresultaat. U hoeft echt geen voorkennis te hebben om te kunnen zien dat er geen script was, dat Scorsese ergens onderweg de controle is kwijtgeraakt, dat ze hem hebben afgeblokt, dat zijn droom hem is ontglipt, dat hij eigenlijk niet goed wist welk verhaal hij nu eigenlijk wilde vertellen.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234