Kevin Home Alone Beeld Giphy
Kevin Home AloneBeeld Giphy

tv-tip'Home Alone'

Geen kerstavond zonder Kevin: dit is waarom we nooit uitgekeken raken op ‘Home Alone’

Home Alone kijken? Alwéér?! Niks om je voor te schamen, zegt redacteur Gudo Tienhooven, die de eeuwige aantrekkingskracht van deze evergreen wel kan verklaren. Zeven redenen waarom de nu dertig jaar oude film zich met recht een van dé absolute kerstklassiekers mag noemen.

1. De belevingswereld van kinderen

Een belangrijke reden waarom dit in 1990 zo'n 'onverwachte' bioscoophit werd (naast ‘Pretty Woman’ en ‘Ghost’) en vervolgens bijna jaarlijks hoge kijkcijfers scoorde op televisie? Hét geheime wapen van ‘Home Alone’: John Hughes. De filmmaker bewees al met onder meer ‘The Breakfast Club’ (1985) en ‘Ferris Bueller's Day Off’ (1986) als geen ander de belevingswereld van kinderen en tieners te kunnen vangen. In ‘Home Alone’ (waarvoor hij het scenario schreef) doet hoofdpersoon Kevin wat ieder knaapje in zo'n situatie zou doen. Jezelf scheren (al is er nog geen donshaartje te bekennen), sleeën van de trap en stiekem die ene gewelddadige film opzetten die je nooit mocht zien. En dit alles zonder represailles of de hinderlijke aanwezigheid van broertjes en zusjes. Maar scenarist Hughes heeft hier evengoed oog voor eenzaamheid, schuldgevoel en het overwinnen van angsten.

2. Een nét niet irritant jochie

Ook knap: een kind dat de irritatiegrens nét niet overschrijdt. Macaulay Culkin kreeg de rol op basis van één scène uit de komedie ‘Uncle Buck’ (1988), waarin hij een potentiële babysitter onderwerpt aan een kritisch vragenvuur. Dat wijsneuzerige was precies wat ‘Home Alone’-regisseur Chris Columbus (hij maakte later de eerste twee Harry Potter-films) zocht. Culkin moet het niet hebben van zijn acteerkwaliteiten, maar dat je hem in sommige sequenties letterlijk zijn lach ziet inhouden, heeft ook iets charmants en authentieks. Hij is inmiddels een volwassen vent van 40 die na de welbekende verdovende middelen (welk kindsterretje is er niet groot mee geworden) en zijn veelbesproken vriendschap met vermeend kindermisbruiker Michael Jackson (Culkin heeft de King of Pop altijd verdedigd), zich nu een betrekkelijk succesvol muzikant mag noemen.

‘Home Alone’ scoort dertig jaar na verschijning nog altijd hoge kijkcijfers op de televisie. Beeld imdb
‘Home Alone’ scoort dertig jaar na verschijning nog altijd hoge kijkcijfers op de televisie.Beeld imdb

3. Een zeer hoog Looney-Tunesgehalte

Voor wie onder een steen heeft geleefd: ‘Home Alone’ gaat over een 8-jarig jongetje dat door de rest van het gezin vergeten wordt bij een kerstvakantietrip. Moederziel alleen thuis moet hij het in de finale opnemen tegen twee inbrekers. Een geweldig uitgangspunt voor een horrorprent! De grap is dat deze familiefilm soms dicht tegen dat genre aan schuurt. Boeven Harry en Marv krijgen dankzij de jonge strijdlustige achterblijver onder meer een vlammenwerper, loodzware voorwerpen, een vogelspin en zelfs letterlijk pek en veren voor de kiezen.

Dat het toch onschuldig van toon blijft, komt door het hoge Looney-Tunes-gehalte. Vergelijk het met een Road Runner-filmpje waarin Will E. Coyote constant door een aambeeld wordt geplet en in ravijnen stort, waarna hij gewoon weer ongekreukt de strijd met de renkoekoek ('miep miep') voortzet. Leuk voor filmliefhebbers: dief Harry wordt gespeeld door Oscarwinnaar Joe Pesci, die datzelfde jaar een uiterst gewelddadige crimineel speelde in het meesterwerk ‘Goodfellas’. Op de set van ‘Home Alone’ moest hij continu door de regisseur worden gewezen op zijn taalgebruik. Wie goed oplet, ziet Pesci meer dan eens het woord 'fuck' inslikken.

null Beeld Hollandse Hoogte /  ANP Kippa
Beeld Hollandse Hoogte / ANP Kippa

4. Oprecht ontroerend

‘Home Alone’ is zoveel meer dan een veredelde tekenfilm. Kevin wordt door zijn huisgenootjes bang gemaakt voor buurman Marley. Een seriemoordenaar, zo gaat het verhaal. En eerlijk is eerlijk: de oude man (acteur Roberts Blossom) lijkt zo weggelopen uit ‘The Exorcist’. Als de twee elkaar per toeval treffen in een kerk, wordt het fabeltje snel ontkracht en blijkt er juist sprake van een verrassende overeenkomst. Kevin mist zijn ouders, Marley mist zijn zoon, met wie hij al jaren is gebrouilleerd. Een mooi ingetogen scène te midden van al het kolderieke gooi- en smijtwerk die bovendien een zaadje plant voor een slotscène die zelfs de grootste cynicus vochtige ooghoeken bezorgt.

5. John Candy

Net als de film een beetje lijkt in te kakken, is daar John Candy (een geliefd komisch acteur uit de jaren 80 en 90). Deze Gus Polinski is de voorman van een polkaband die Kevins radeloze moeder een lift aanbiedt. De scènes in een busje vol polkaherrie zorgen precies voor de energie die de film dan nodig heeft. De volop improviserende John Candy was altijd één brok charisma en ook zijn aandeel in ‘Home Alone ‘is onvergetelijk.

6. Voer voor filmstudenten

Wacht even, volgt hier een pleidooi voor ‘Home Alone’ als lesmateriaal? Absoluut! De openingssequentie alleen al is een schoolvoorbeeld van slim economisch vertellen. We leren in krap tien minuten alle leden van de familie McCallister kennen wanneer ze als een kip zonder kop door het huis rennen om alles op tijd geregeld te krijgen voor de aanstaande trip. Behalve Kevin: we merken direct dat hij de pispaal van het gezin is. Álle schaakstukken staan meteen op het bord, ook inbreker Harry die vermomd als politieagent de chaos gadeslaat om te ontdekken wanneer hij zijn slag kan slaan. De film is zo vakkundig gemaakt dat je er nauwelijks bij stilstaat hoe bezopen de plot eigenlijk is. Want wie vergeet nou in vredesnaam zijn bloedeigen kind?!

7. De verrukkelijke soundtrack

Toen de filmcomponist ineens afhaakte, werd de meest gewilde musicus van Hollywood gevraagd. Tot ieders verbazing zag John Williams (‘Jaw’s, ‘E.T.’ en ‘Indiana Jones’) de klus wel zitten. Het resultaat is verrukkelijke muziek, goed voor Home Alone's enige Oscarnominatie. Schuif Mariah Carey aan de kant en zet Williams' soundtrack eens op, want als dít je niet in de kerstsferen brengt?

‘Home Alone’ - donderdag 24 december - VTM - 20.30 u.

(AD)

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234