'Ondanks #MeToo krijg ik nog altijd venijnige opmerkingen, maar stiekem geniet ik ervan' Beeld CAMERA PRESS/Jason Bell
'Ondanks #MeToo krijg ik nog altijd venijnige opmerkingen, maar stiekem geniet ik ervan'Beeld CAMERA PRESS/Jason Bell

InterviewKate Winslet

‘Geloof me, ik denk niet dat ik ooit nog hoge hakken zal dragen’

Op haar 45ste heeft Kate Winslet het gehad met rode lopers (‘Galajurken zijn alleen leuk voor de fotografen’), vliegen in businessclass (‘Ik blijf liever thuis’) en de hypocrisie van Hollywood (‘Je hebt er geen idee van hoeveel jonge acteurs doodsbang zijn dat hun geaardheid bekend raakt’). Ze wil alleen nog de pannen van het dak acteren, zoals nu in de serie ‘Mare of Easttown’ op Streamz. ‘Ik schaam me er een beetje voor. Het verhaal is compleet verzonnen, maar ik heb er een trauma aan overgehouden.’

Kate Winslet draait al meer dan dertig jaar mee in de filmbusiness, maar ook al speelt ze in nog honderd films mee, haar naam zal voor eeuwig verbonden blijven met ‘Titanic’ (1997), de kaskraker van James Cameron die met elf Oscars werd bedacht. Drie andere nominaties werden niet verzilverd, waaronder die voor Beste Actrice. Het zal Winslet worst wezen: ze kickt niet op prijzen, maar concentreert zich op inhoud en emotie. Zo gaat ze nog geregeld in scholen over ‘Titanic’ spreken, vertelt ze via Zoom.

KATE WINSLET «Een leerling vroeg me of ik, als ik echt met de Titanic had kunnen meevaren, voor eerste klasse of voor een lager dek had gekozen. Zéker niet voor eerste klasse! (lacht) Op de andere dekken hadden ze veel meer lol. Tot bleek dat ze daar te weinig reddingssloepen hadden en… Maar goed, daar wil je het vast niet over hebben?»

– Je bent nu te zien in de HBO-serie ‘Mare of Easttown’, waarin je in de huid van een detective kruipt. En binnenkort komt de film ‘Ammonite’ uit, waarin je de ambitieuze paleontologe Mary Anning vertolkt.

WINSLET «Daarvoor zijn we gaan filmen in Lyme Regis, in Dorset. Toen er schoolkinderen langskwamen die meer wilden weten over hun lokale heldin, vroegen ze me: ‘Ben jij echt Mary Anning?’ (lacht) Ze moeten in de war geweest zijn, want ze is al in 1847 gestorven. Wacht, ik wil je iets tonen. (Verdwijnt even uit beeld en verschijnt terug met een pakje sigaretten in de hand) Dit oude merk heb ik in de film moeten roken. Je vindt het misschien niet zo bijzonder, maar ik neem altijd souvenirs mee van op de set. En wat ik van ‘Ammonite’ heb kunnen meegrissen, is mijn mooiste buit tot nog toe. Van ‘Mare of Easttown’ heb ik mijn detectivebadge gehouden. Daar ben ik wel trots op.»

– Jouw personage in ‘Mare of Easttown’, Mare Sheehan, onderzoekt de moord op een jonge vrouw. Aandachtige kijkers zullen meteen aan de recente moord op de Londense Sarah Everard moeten denken.

WINSLET (zucht) «Zoals veel vrouwen hebben mijn dochter en ik vanbinnen gehuild uit medeleven met de familie van Sarah. De openbare ruimte moet dringend veiliger worden voor vrouwen.»

– Dat komt ook aan bod in de serie. Die is bij momenten hard om naar te kijken. Niemand blijkt te vertrouwen.

WINSLET «Ik weet dat het gek klinkt, maar ik heb het gevoel dat ik mijn badge echt heb verdiend. Ik heb het accent van Pennsylvania moeten aanleren, ik heb met een pistool moeten leren schieten en ik ben op verkenning geweest in wijken waar veel mensen aan zware pijnstillers verslaafd zijn. Dat was verschrikkelijk.

»Het allerzwaarst was wel dat ik me moest inbeelden hoe het moet zijn om zoals Mare een zoon als Kevin te hebben, die geestesziek is. En toch… (Wuift met haar handen en krijgt tranen in de ogen) De kinderen zouden me ermee plagen: ‘Mama, het is televisie, je moet alleen maar doen alsof!’»

– De serie gaat ook over hoe je de mensen die je het liefst ziet, onmogelijk kunt beschermen tegen al het kwaad in de wereld.

WINSLET «Je gelooft het misschien niet, maar ik probeer nog altijd om die opnames achter me te laten, ook al is het intussen bijna een jaar geleden. Ik schaam me er een beetje voor. Het verhaal is compleet verzonnen, maar ik heb er een trauma aan overgehouden. Mijn zoon Joe overvalt me er soms mee: ‘Heb je al afscheid van Kevin kunnen nemen, mam?’ Waarop ik: ‘Doe dat niet, Joe! Zwijg!’ Nu ga ik weer gek klinken, maar op de set voelde het bijna alsof ik Mare wás. En ik denk dat het niet zo fijn was om toen met mij samen te leven. Ik kon Kevin (in de serie gespeeld door Cody Kostro, red.) niet eens aankijken. Als we samen op de set waren, moest ik elders gaan zitten… (Haalt diep adem en houdt een zakdoek voor haar mond) Zie me hier nu zitten! (huilt en kijkt naar het plafond) Om me helemaal in het personage van Mare in te leven, zat ik de hele tijd tegen haar te praten… Ik weet dat het belachelijk klinkt, maar ik vond dat ik dat moest doen. Als ik naar Cody keek, moest ik evenveel pijn kunnen voelen als wanneer hij echt mijn zoon was geweest. (Begint weer te huilen) Ik weet het, het is belachelijk, want het is mijn job, maar soms is het vreselijk hard. Misschien ben ik te ver gegaan. Ik ging er zo in op dat ik op den duur geen onderscheid tussen fictie en werkelijkheid meer kon maken: het leek alsof ik in dat verhaal lééfde.»

‘Ik ging zo op in de rol van Mare Sheehan dat ik geen onderscheid tussen fictie en werkelijkheid meer kon maken.’ (Foto: met Guy Pearce in ‘Mare of Easttown’.) Beeld ISOPIX
‘Ik ging zo op in de rol van Mare Sheehan dat ik geen onderscheid tussen fictie en werkelijkheid meer kon maken.’ (Foto: met Guy Pearce in ‘Mare of Easttown’.)Beeld ISOPIX

– Het moet wel heftig geweest zijn. Na de eerste opnames zei iemand van de zender HBO: ‘Moet Kate er wel zo…’

WINSLET «En ik zei meteen: ‘Wat? Als shit? Ja, Kate moet er zo uitzien.’ Dat vond ik belangrijk, want Mare ging door een zware crisis.»

BOOS OM BRITNEY

Ook aan de rol van Mary Anning hing veel vlees. Net als Mare Sheehan is zij een vrouw die veel klappen heeft moeten incasseren in het leven, maar die blijft terugvechten. Heel andere types dan de vrouwen die Kate Winslet heeft neergezet in ‘Sense and Sensibility’, ‘Titanic’ of ‘Eternal Sunshine of the Spotless Mind’, jonge, ambitieuze, levenslustige meiden die alle aandacht naar zich toe trekken.

– Mogen we gewagen van een nieuwe fase in je carrière? De verandering is in ieder geval opmerkelijk.

WINSLET «Dat zie ik ook wel. Maar misschien is dat gewoon omdat ik zelf een dagje ouder word. En ik ben niet bang om zulke sterke vrouwen te spelen. Die glamoureuze rollen pasten ook beter bij me toen ik jonger was. Nu ben ik daar minder in geïnteresseerd.»

– Het zijn je eerste grote rollen sinds #MeToo in oktober 2017 is losgebarsten. Heb je het gevoel dat actrices nu minder stereotiep vrouwelijk mogen zijn dan vroeger?

WINSLET «Dat zou kunnen. Maar voor deze rollen heeft dat niet meegespeeld. Ik vond het fantastisch om die personages te mogen vertolken, die vrouwen hebben gelééfd. En ondanks #MeToo krijg ik nog altijd venijnige opmerkingen, hoor. Ik weet het, ik ben een dagje ouder geworden, en soms zie ik er echt niet uit. En weet je wat, het kan me ook niet schelen. Stiekem geniet ik zelfs van die kritiek. Maar ik maak me wel zorgen om al die mensen die erg veel tijd spenderen aan hun uiterlijk. Ze zijn op hun smartphone in de weer met filters om er zo mooi mogelijk uit te zien, ze scrollen door foto’s van anderen en zien in één moeite door ook al die jetsetbestemmingen waar ze naartoe zouden willen gaan. Ik ben er niet zo zeker van dat jongere generaties daar goed mee kunnen omgaan. Ze zien alleen maar onbereikbare idealen, hè. En daar wil ik niet meer aan meedoen, ik wil hun fantasie niet voeden. Daar ben ik wel klaar mee.»

– Toen je jonger was, bleven de tabloids maar vreselijke dingen over je gewicht schrijven. Moest je daaraan denken toen eerder dit jaar de documentaire over Britney Spears uitkwam? Het is toch pijnlijk hoe de media de sterren van deze wereld behandelen?

WINSLET «Ik heb ‘Framing Britney Spears’ nog niet gezien, en ik kijk er ook niet naar uit, want ik weet nu al dat ik boos en geschokt zal zijn.»

– Beweegt er iets? Denk je dat we over pakweg vijftien jaar meewarig zullen terugblikken en denken: hoe was dat toch mogelijk?

WINSLET «Zover zijn we nog lang niet. Eigenlijk zouden we de sociale media opnieuw moeten uitvinden. De foto’s en beelden die je daar ziet, zouden waarheidsgetrouwer moeten zijn. Nu veroorzaken ze vooral een lawine aan eetstoornissen, jonge mensen die zichzelf verminken en wat nog meer. De sociale media geven ze nu het gevoel dat ze nooit mooi, rijk of succesvol genoeg kunnen zijn. Ze vreten aan hun gevoel van eigenwaarde.»

– In ‘Ammonite’ heeft Mary Anning een minnares, Charlotte, vertolkt door Saoirse Ronan. Hoe was het om met haar te spelen?

WINSLET «Fijn, dank je. Maar ik hoop dat er ooit een dag komt dat zulke rollen automatisch naar lesbische actrices gaan, en dat producenten niet altijd een beroep op A-listers moeten doen om zo’n film gedraaid te krijgen.»

‘Ik vond dat ik er als shit moest uitzien, want ik ging door een zware crisis.’ (Foto: met Evan Peters en Justin Hurtt-Dunkley in ‘Mare of Easttown’.) Beeld ISOPIX
‘Ik vond dat ik er als shit moest uitzien, want ik ging door een zware crisis.’ (Foto: met Evan Peters en Justin Hurtt-Dunkley in ‘Mare of Easttown’.)Beeld ISOPIX

– Heb je het gevoel dat je het pad moet effenen?

WINSLET (knikt) «We zouden het kunnen hebben over hoe ik me voel als ik een lesbische vrouw speel, en dat iemand anders die rol niet kan spelen omdat ik hem heb gekregen. Enfin, een typisch filmpraatje, want ik wéét dat niemand anders de rol aangeboden heeft gekregen. Ik heb er genoeg van om niet eerlijk te mogen zijn en niet te kunnen zeggen wat ik zelf denk. Wel, ik heb die rol aanvaard omdat ik dan een lgbtq-verhaal in de huiskamers kan brengen.

»We hebben nog een lange weg te gaan, hoor. Je hebt er geen idee van hoeveel jonge acteurs – sommigen zijn heel bekend, anderen moeten nog doorbreken – echt doodsbang zijn dat hun geaardheid bekend zou raken en dat ze daardoor geen heterorollen meer aangeboden krijgen. Dat is toch van de pot gerukt? Een heel bekende acteur ligt net onder contract bij een Amerikaanse agent en die zei: ‘Ik begrijp dat je biseksueel bent. Als ik jou was, zou ik daar vooral niet over praten in de pers.’ Ik ken minstens vier acteurs die hun geaardheid krampachtig verborgen houden: ‘Ik wil niet dat mensen het weten.’ Dat vind ik zo pijnlijk, die eeuwige angst dat ze ontmaskerd zullen worden.»

– Heb je het nu over mannen of vrouwen?

WINSLET «Vooral mannen. Ik was 17 toen ik voor ‘Heavenly Creatures’ werd gecast. Ik kan me niet inbeelden wat ik van die hele filmbusiness had moeten denken als Peter Jackson me naar mijn geaardheid had gevraagd. Als ik erg persoonlijke informatie over mijn voorkeuren en ervaringen had moeten delen, zou dat vast ook mijn carrière beïnvloed hebben. Misschien zou ik dan nooit voor ‘Titanic’ gecast zijn.»

– Dat is bijna dertig jaar geleden. De jongere generatie gelooft toch niet meer dat je geaardheid een belemmering kan zijn om een rol te krijgen?

WINSLET «Maar in Hollywood hoor je nog altijd opmerkingen als ‘Kan hij wel een hetero spelen? Hij is toch overduidelijk gay?’ Dat zou eigenlijk strafbaar moeten zijn. Sommige acteurs kiezen er nu eenmaal voor om niet uit de kast te komen, om persoonlijke redenen, omdat ze hun privacy willen beschermen, of omdat ze zich schamen. Maar niemand heeft er zaken mee.»

– Hoe zou de filmindustrie minder discriminerend kunnen worden?

WINSLET «Daar heb je meer mensen voor nodig die zich uitspreken zoals ik dat nu doe. We zijn bang omdat we in een wereld leven waarin de politieke correctheid ons afschrikt om voor onze mening uit te komen. We leven in een cultuur waarin iedereen anderen met de vinger wijst. Ik heb de voorbije jaren met Woody Allen samengewerkt (voor ‘Wonder Wheel’, red.), en met Roman Polanski (voor ‘Carnage’, red.), en ik had het gevoel dat ik daar verantwoording over moest afleggen. Dat heb ik ook gedaan (ze heeft vorig jaar in Variety en Vanity Fair gezegd dat ze er spijt van heeft, red.), en nu denk ik dat ik mag zeggen waar het op staat. Ik wil niet ten strijde trekken tegen Hollywood, het gaat er gewoon over dat jonge acteurs die overwegen om in dit vak te stappen, het gevoel moeten hebben dat Hollywood hen aanvaardt zoals ze zijn. Dat er minder wordt geoordeeld en gediscrimineerd, en dat homofobie er tot het verleden behoort.»

– Moet er iets als #MeToo komen voor de lgbtq-gemeenschap in Hollywood?

WINSLET (knikt) «Ze hebben hun eigen beweging nodig.»

– Er is wel al één en ander veranderd, met dank aan het coronavirus. Zonder glamour geen jaloezie, en het voorbije jaar waren er geen premières of prijsuitreikingen: er was weinig om jaloers op te zijn.

WINSLET «Ik vind het allemaal prima. Je beseft niet half wat voor een circus het is: je wordt even naar de VS gevlogen om een paar minuten in een talkshow te zitten, je wordt van het ene buffet naar het andere gesleurd, al dat eten dat wordt weggegooid… Ik was een paar maanden geleden te gast in ‘The Graham Norton Show’, en ik zat gewoon thuis in mijn luie zetel. De acteurs zouden op hun strepen moeten staan en zeggen: op deze manier kan het ook.

»Geloof me, ik denk niet dat ik ooit nog hoge hakken zal dragen. We zullen meer vrouwen met platte schoenen en in broekpak op de rode loper zien, en dat is perfect. Galajurken zijn leuk voor de fotografen, maar het is geen pretje om erin rond te lopen als je je maandstonden hebt of de week ervoor te veel brood hebt gegeten.»

PIJNPUNTEN BLOOT

Toen haar kinderen Mia (20, met Jim Threapleton), Joe (17, met Sam Mendes) en Bear (7, met Edward Abel Smith) jonger waren, probeerde Kate Winslet hen zo normaal mogelijk op te voeden. Ze wisten amper dat ze één van de grote Hollywoodsterren was: als ze op de cover van een magazine stond, nam ze een andere route naar school om de krantenkiosken te vermijden. En als Mia, Joe en Bear bij andere kinderen thuis gingen spelen, zei Winslet de ouders telkens dat haar kroost nog nooit ‘Titanic’ had gezien en dat ze thuis niet over haar job spreekt. Haar kinderen wisten wel dat ze filmactrice is, maar hadden geen benul van de impact van haar job. Ze is in haar opzet geslaagd: ze werd onlangs online geïnterviewd en Joe vroeg haar hoeveel mensen het hadden gevolgd. Vierhonderd, antwoordde ze, waarop Joe: ‘Zoveel! Fantastisch, mam! Goed gedaan!’

Mia ontdekte pas dat haar moeder had meegespeeld in ‘Jude’ van Michael Winterbottom toen een medewerker van destijds het haar vertelde. Af en toe vinden ze thuis oude scripts; dat van ‘Eternal Sunshine’ lijkt wel een kleurboek. Kate Winslet zat ermee verveeld dat Joe en Mia zonder haar naar die film hadden gekeken. Daarom heeft ze nu zelf een datum geprikt om met Joe het huwelijksdrama ‘Revolutionary Road’ te bekijken, waarin ze wordt geregisseerd door Sam Mendes, haar tweede echtgenoot.

WINSLET «Ik heb het hun gewoon nooit door de strot geramd. Overdag ga ik naar mijn werk en als ik thuiskom, begin ik er niet over te zaniken. Dan wil ik alleen maar lekker bij hen in de zetel liggen, voorlezen uit ‘James and the Giant Peach’ en toastjes knabbelen.»

– Mia is net beginnen te acteren. Ze gebruikt de familienaam van haar vader, je eerste echtgenoot Jim Threapleton. Hou je je hart vast, of denk je dat de filmindustrie er toch anders uitziet dan in de jaren 90, toen jij begon?

WINSLET «Ze is zoals de meeste 20-jarigen: ze zit vol zelfvertrouwen en is vastbesloten om er te raken. Ik dacht de hele tijd: wat word ik verondersteld te doen? Hoe moet mijn haar liggen? Mia is helemaal niet zo. Haar generatie ademt een soort vrijheid uit die ik erg opwindend vind. Mijn generatie zal de wereld niet meer veranderen, die van haar wel. Maar ik wil verhalen blijven vertellen die pijnpunten blootleggen. Het geeft me het gevoel dat ik mijn steentje bijdraag, vóór ik het stokje moet doorgeven. (Bedenkt zich) Daar ben ik nog niet klaar voor, hè, maar Mia mag wel al eens naar mijn stokje kijken.»

© The Sunday Times

‘Mare of Easttown’ is vanaf 19 april te zien op Streamz.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234