'Gentbrugge - special'Beeld vrt

televisie★★½☆☆

‘Gentbrugge special’ op Canvas: ‘Afwisselend filantropisch en onverdroten optimistisch’

Er huist een latent buurtwerker in Joris Hessels, zoveel werd al duidelijk in ‘Gentbrugge’. 

Die goedaardige documentairereeks, waarin Hessels zowel zijn nieuwe buurt verkende als de mogelijkheden om een verhuiswagen als beroepskost te doen gelden, kreeg door het alomtegenwoordige klotevirus nu een onverhoopt staartje: de van kracht zijnde quarantainemaatregelen hadden immers ook Gentbrugge niet gespaard, en dus had Hessels op aangeven van zijn interne buurtwerker het plan opgevat om langs te lopen bij dezelfde volksfiguren die hij eerder al van schermtijd had voorzien, als wilde hij zich er persoonlijk van vergewissen dat alles nog in de haak was. Vier muren en een uitgaansverbod: het zou zomaar eens rare dingen kunnen doen met een mens.

Die gemeenschapsdienst lijfelijk vervullen kon om bekende redenen niet meer ongehinderd, en dus beriep Hessels zich in de beslotenheid van zijn thuiskantoor op een opengeklapte laptop met straalverbinding – ‘het internet’, wordt het naar verluidt zelfs in Gentbrugge genoemd, zij het dan in een plaatselijk patois. Eén buurtbewoner – ze heten wel vaker Willy, zo ook nu – herinnerde zich via straalverbinding nog levendig de oorlog, al was dat memento toch al zodanig vervaagd dat hij er onder huidige omstandigheden een goede ouwe tijd in leek te ontwaren. Tóén kon je tenminste overdag nog buitenkomen, was de teneur – of toch zij die ’s ochtends niet Nacht und Nebel-gewijs verschwunden waren in de voorafgaande stille uurtjes. Amateurdiskjockey Joris stond Hessels te woord vanonder de anachronistische aanblik van een kerstboom: aan zulke achtergronddetails herken je zij die ook in vredestijd een eigen kleine quarantaine te verbijten hebben, al vroeg Hessels niet verder door dan gevaarlijk zou zijn voor het door en door gezellige laagje dat ook nu over ‘Gentbrugge’ lag. 

Zulk gescherm met schermen leverde al bij al weinig taferelen op waarbij je hic et nunc zweerde voortaan wekelijks op de borrel te gaan bij de buren zodra het klotevirus in kwestie bedwongen zou zijn, waarop Hessels alsnog naar buiten trad om enkele gouwgenoten in levenden lijve op te snorren. Dat bracht scènes voort als die waarin hij vanop een opritlengte en met enig misbaar een 90-jarige duidelijk probeerde te maken om ondanks afwezige feestelijkheden toch nog een mooie verjaardag te beleven. Het bezoek aan Laurent, de charmezanger wiens gehele vocabulaire na tussenkomst van een beroerte herleid werd tot ‘ja’ en ‘nee’, leverde wel nog zo’n moment op waarbij je het op een goedbedoeld gieren dan wel een doorleefd snikken kon zetten, afhankelijk van je gemoedstoestand. Jammer dat ik Laurent deze keer al kende. Meer dan appendices aan wat je nu ook weer niet zó heel lang geleden nog gezien had, leverde deze actuele herneming van ‘Gentbrugge’ dan ook niet op. Er werd ook iets te uitvoerig in teruggeblikt dan nodig, leek me. De inborst van dit programma, afwisselend filantropisch en onverdroten optimistisch, leek intact, maar ik vermoed dat ik me zonder deze special ook wel gered had.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234