'Op mijn 4de kleedde ik me als een meisje en plaste ik nog in bed. Toen ik naar school moest, dacht mijn moeder: Jezus, ze rammen hem gewoon in elkaar.' Beeld BELGAIMAGE
'Op mijn 4de kleedde ik me als een meisje en plaste ik nog in bed. Toen ik naar school moest, dacht mijn moeder: Jezus, ze rammen hem gewoon in elkaar.'Beeld BELGAIMAGE

InterviewGraham Norton

Graham Norton: ‘Ik kies ervoor ongelukkig te zijn in mijn eentje. En ik ben niet eens ongelukkig’

Een paar weken terug bekroonde u in Humo’s Pop Poll ‘The Graham Norton Show’ nog als beste buitenlandse tv-programma. Een begrijpelijke keuze: Norton presenteert het veertiende seizoen van zijn populaire talkshow immers alsof het zijn eerste is. Radio maakt hij intussen niet langer voor de BBC, Norton verkaste onlangs naar Virgin Radio. De Ierse multimiljonair is op zijn 57ste dus nog lang niet van plan er de brui aan te geven, on the contrary: ‘Maar het is soms met dichtgeknepen billen, hoor. Ik ben op een leeftijd gekomen waarvan mensen denken: is er geen manier om van hem af te raken?’

We nemen plaats in een lege studio in Clerkenwell in Londen, op twintig minuutjes fietsen van zijn huis. First things first: zoals het een celebrity betaamt, heeft ook Graham Norton nu zijn eigen gin op de markt, als aanvulling op de wijnen die zijn naam dragen.

GRAHAM NORTON «Heb je hem al geproefd?»

– Zeker, en hij smaakt heerlijk. Net als jouw wijn overigens. Waar wordt die gin gedistilleerd?

NORTON «In West Cork, in Ierland, niet ver van waar ik ben opgegroeid. Ik heb er trouwens nog altijd een huis. Ik heb er vorig jaar vier maanden doorgebracht tijdens de lockdown, de langste periode sinds ik in 1983 uit Ierland ben vertrokken. Ik zie het als een soort gemeenschapsdienst. Ik bedoel, de distilleerderij stond er al, ik heb die niet gebouwd. Maar ze hebben nu extra mensen kunnen aanwerven.»

– Dus nu geef je iets terug?

NORTON «En ik pak het ook weer af. (Zwijgt even en barst dan in lachen uit) Ik buit ze uit, als een echte Ierse landlord.»

Graham Norton heeft er nooit een geheim van gemaakt dat hij er warmpjes bij zit. Bij de BBC is hij één van de best betaalde presentatoren: hij verdiende er vorig jaar 820.000 euro voor zijn tv-programma’s en zijn show op Radio 2. En voor ‘The Graham Norton Show’ mag hij apart factureren: daarvoor krijgt hij elk seizoen meer dan 3 miljoen euro uitbetaald door So Television, het productiehuis dat hij samen met Graham Stuart heeft opgericht in 2000, en dat ze in 2012 aan ITV Studios hebben verkocht voor 19 miljoen euro.

– Hoe heb jij de coronacrisis tot dusver beleefd?

NORTON «Het leek aanvankelijk heerlijk om niet overal aanwezig te moeten zijn, maar op den duur vond ik het toch vrij vervelend. En toen kreeg ik dat aanbod van Virgin Radio om het ochtendblok in het weekend te presenteren. Zonder corona was ik er misschien niet op ingegaan. Het gevoel dat ik gewild ben, flatteert me toch in dit stadium van mijn carrière. Ik word 58 in april, dus ik verwacht niet dat mensen er alles aan doen om me te houden. Wel dat ze zich afvragen: is er een manier waarop we van hem af kunnen raken?»

– Toch gek dat iemand met jouw staat van dienst zich daar zorgen over kan maken. Maar hoe voelt het om bijna 58 te zijn?

NORTON «Wel, ik zat gisteren in een taxi en ik dacht ergens aan, en plots schoot het door mijn hoofd dat ik over tien jaar 68 zal zijn. Tien jaar! Dat is helemaal niet meer zo ver weg, aaargh! Je mag er niet te veel over nadenken, of je bevriest van angst. Maar nu en dan werp je een blik op de klok en denk je: is het al zo laat?»

– Je hebt je dus al min of meer verzoend met het vooruitzicht dat je over een paar jaar 60 wordt?

NORTON «Mja... 40 worden vond ik echt verschrikkelijk. Tram 5 opstappen was dan weer best fijn.»

– Waarom was 40 worden zo erg?

NORTON «Ik wist niet hoe ik 40 moest zijn. Ik wist niet wie ik was, ik wist niet hoe ik me moest kleden. Er was iets gebeurd in mijn leven en ik voelde me gewoon niet lekker in mijn vel.»

– Je bent toen van Channel 4 overgestapt naar de BBC: de vuilbekkende presentator moest volwassen worden, nee?

NORTON «Ja, je hebt vast gelijk. Het werd ook een beetje onkies om als veertiger jonge, aantrekkelijke mensen te zitten uitvragen over hun seksleven. Ik werd die creepy oom, dus ik was eigenlijk wel blij dat ik daarmee kon ophouden.»

– Dus toen ben je van een creepy oom veranderd in…

NORTON «Een oom, gewoon een lieve oom. Ik heb de creep laten vallen.»

– Elke zaterdag- en zondagochtend presenteren, zal dat meevallen?

NORTON «Ik heb wel even over dat aanbod moeten nadenken, hoor. Maar het is ook niet zo dat ik het elke vrijdag- en zaterdagavond zo bont maak dat ik de volgende dag geen mens meer ben. Ik ben ook minder gebonden sinds Madge en Bailey zijn gestorven (zijn terriër en zijn labradoodle, die respectievelijk op kerstdag 2019 en vorige zomer zijn overleden, red.)»

– Denk je nog veel aan hen?

NORTON «Toen ik laatst de kerstboom versierde, maakte dat me een beetje… je weet wel. Ik weet niet waarom ik plots aan mijn honden moest denken. Ik kan me niet herinneren dat zij ongelofelijk veel van Kerstmis hielden. En ik hoorde ook overal getrippel en getik van nagels op de vloer en zo, toch een beetje griezelig. Maar de buren hebben ook een hond, dat is wel fijn.»

‘Ik ben minder gebonden sinds mijn honden zijn gestorven. Maar in de kerstperiode hoorde ik overal getrippel en getik van nagels op de vloer en zo, toch een beetje griezelig.’ Beeld BELGAIMAGE
‘Ik ben minder gebonden sinds mijn honden zijn gestorven. Maar in de kerstperiode hoorde ik overal getrippel en getik van nagels op de vloer en zo, toch een beetje griezelig.’Beeld BELGAIMAGE

GRINDR EN TINDER

Graham Norton heeft de voorbije jaren enkele relaties gehad, maar die hebben niet standgehouden. Sommigen hadden het lastig met zijn beroemdheid, en één van hen vertelde in de krant in geuren en kleuren over Nortons wijnconsumptie, iets waar hij overigens vrij open over is. In het kort: hij heeft een hele tijd veel gedronken, maar drinkt nu veel minder. Hij is niet van plan te stoppen met drinken, en al zeker niet om er tegen anderen over te preken.

– Wat iedereen zich intussen afvraagt: ben je single? Ben je aan het daten?

NORTON «Euh, dat staat nu op een erg laag pitje. Het is door corona ook niet het beste moment om andere mensen te ontmoeten. Ik heb in een podcast horen vertellen over mensen die op walking date gaan omdat ze elkaar binnenshuis niet mogen zien: dat klinkt toch vreselijk, vind je niet?»

– En voor corona uitbrak? Heb je toen dates gehad?

NORTON «Wel een paar, ja. Maar met al die apps en zo… Ik weet het toch niet.»

– Hoe is het om op datingapps te zitten?

NORTON «Ik zát erop – verleden tijd, graag. Tja, ze zijn wat ze zijn. Het was vooral vreemd dat ík erop zat. Het eindigde altijd met een bizarre match. Of toch in mijn geval, mijn vrienden hadden meer geluk.»

– Is dat niet de charme van datingapps? Je kunt op Grindr toch iemand leren kennen die helemaal anders is dan wat je gewend bent?

NORTON «Ho, maar ik zat niet op Grindr. Alleen op Tinder. Het ging er allemaal heel beschaafd en netjes aan toe. Ik hou ervan om mensen te ontmoeten, ik doe niets liever. Maar vaak weet ik al na tien minuten dat het niets wordt. En dan willen ze toch nog een tweede afspraakje, hè. Maar klink ik nu niet te brutaal?»

– Zijn je verwachtingen van een relatie veranderd?

NORTON «Het gekke is dat je minder kieskeurig mag zijn naarmate je ouder wordt, maar dat je wel kieskeuriger bént. En tegelijk wordt de vijver waarin je kunt vissen, almaar kleiner – vooral omdat je dat zelf wilt. Als je jong bent, is het net omgekeerd: je weet dat je kieskeurig zou kunnen zijn, maar je bent het niet. Dus dat is wel veranderd, denk ik. Maar ik kies ervoor ongelukkig te zijn in mijn eentje. Dat is eigenlijk de kern van de zaak. En nu ik erover nadenk: ik ben niet eens ongelukkig.»

ZELFDESTRUCTIEF

In zijn jeugd is Graham Norton minstens een dozijn keren verhuisd: zijn vader, die in 2003 is overleden, was een vertegenwoordiger van de Guinness-brouwerij. Doordat hij telkens in een nieuwe omgeving terechtkwam, leerde Graham zich uit de slag te trekken en kweekte hij een no-nonsense attitude.

NORTON «Toen ik op mijn 4de naar school moest, vertelde mijn moeder me dat ik gewoon iedereen moest negeren als ze me wilden pesten. Ik kleedde me als een meisje, zie je, en ik plaste nog in bed. Ze moet vast gedacht hebben: Jezus, ze rammen hem gewoon in elkaar. Maar haar raad bleek van goudwaarde. En toen ik ouder werd, leerde ik me te gedragen alsof er niet met mij te sollen viel.»

Graham Norton studeerde eerst Engels en Frans aan University College Cork en eindigde in een theaterschool in Londen. In 1989 werd hij overvallen in Kilburn en kreeg daarbij een messteek in de borst: hij verloor zoveel bloed dat hij er bijna het leven bij liet. Sindsdien heeft hij een houding van ‘Wat kan mij nog overkomen?’

– Volgens je Wikipediapagina ben je mentaal ingestort toen je in Cork studeerde.

NORTON «Was ik toen depressief? Zo zou ik het niet willen noemen. Dat zou ook van weinig respect getuigen tegenover mensen die dat wel zijn. Ik leefde gewoon erg teruggetrokken, en ik was ook wel zelfdestructief. Ik heb veel zitten huilen in mijn kamer. Misschien was ik gewoon erg ongelukkig.

»Vrienden zeggen me soms: ‘O, ik heb geen job, mijn vriendje heeft me net gedumpt en ik moet uitkijken naar een nieuwe flat… Ik ben zóóó depressief.’ Dan zeg ik: ‘Juist, je hebt gelijk! Doe er iets aan, zoek werk en een flat en je zult je al veel minder depressief voelen.’»

– Ik blijf het verbazend vinden dat je in al die jaren nog nooit een pak slaag hebt gekregen op Twitter.

NORTON «Nóg niet, dat wil ik toch even benadrukken (glimlacht). Ik blijf liever weg van sociale media. Als je daarop zit en je zit voortdurend de beer te sarren, zal die zich uiteindelijk tegen jou keren. En ik denk ook dat we het einde van die hele cancelcultuur beleven, waarbij politiek correct denkenden de anderen voortdurend de mond snoeren en afserveren. Steeds meer mensen komen daartegen in het verweer: ‘Hola, ik wéíger gecanceld te worden.’»

– Je bent altijd uitgesproken sceptisch geweest over Twitter.

NORTON «En geef mij eens ongelijk. Je weet dat ik het af en toe weleens over rechten voor andersgeaarden en transgenders heb. Ik kan er nog altijd niet bij hoeveel mensen door het lint gaan op Twitter zodra het daarover gaat. Maar het is een kleine en kwetsbare groep in onze samenleving. De hele zaak wordt zo opgeblazen, alsof er een leger transgenders voor de poorten van de stad staat. Nee, die mensen moet je vooral beschermen, in plaats van bang voor hen te zijn. En ja, ik weet dat ook zij weleens agressief durven te zijn, maar elke groep die ijvert voor gelijkheid en vooruitgang, zal dat alleen bereiken als er een voorhoede is die op zijn strepen staat. Zo verander je nu eenmaal dingen.»

– Jij bent wel een soort rol- model voor de hele gayscene geworden, en een uithangbord voor de buitenwereld.

NORTON «Dat ga ik niet ontkennen, maar ik heb toch vooral mezelf willen helpen (grijnst). Dat gezegd zijnde, kan ik me er alleen maar over verbazen hoezeer het leven voor homo’s is veranderd sinds ik in 1984 in Londen ben komen wonen. Het was toen overal aids wat de klok sloeg. Eigenlijk heb ik veel geluk gehad. Ik denk dat ik maar een paar vrienden heb verloren.

»Ik ben telkens weer gefascineerd als ik jonge homo’s hoor vertellen dat ze kinderen willen. Dan gaat het van: ‘Weet je wel hoeveel die kosten? Toch gek, hè, dat we binnenkort getrouwd zullen zijn en kinderen zullen hebben.’ Enzovoort... Ik ben wel blij dat ik niet zulke knopen moet doorhakken.»

– Heb je ooit kinderen gewild?

NORTON «Nee, wanneer zou ik die ook gehad kunnen hebben? Ik ken oudere mensen met kinderen en wens ze veel geluk, maar ik zou het niet kunnen. En toen ik jong was, wilde ik er zeker geen. Ze zouden ten dode opgeschreven geweest zijn.»

– En had je niet ooit willen trouwen?

NORTON «Euh… Luister eens, ik kan nog altijd trouwen als ik wil, hoor. Zeker wel, wat had je gedacht!»

– Je sluit het niet uit?

NORTON «Zeg nooit nooit. (Monkelt) Ik haat het om niet de waarheid te vertellen.»

– Ben je er ooit dicht bij geweest?

NORTON «Ik? Nee. Nee, dat niet. Ik ben wel mensen tegengekomen met wie ik de rest van mijn leven had willen delen, maar dat zagen zij even anders. (Grinnikt) Weet je, als je zoiets overweegt, moet je wel met z’n tweeën zijn. Dus nee, ik ben er nog niet dicht bij geweest.»

– Wat voor een trouwplechtigheid zou het zijn?

NORTON «Iets vrij sobers, hoor. En spaarzaam verlicht (lacht)

– Volgens mij zul je nog sneller een nieuwe hond hebben.

NORTON «Mja, maar ik vraag me af of ik niet beter een verwaarloosde hond uit het asiel zou halen. Dat zou misschien verstandiger zijn. Eigenlijk zou iedereen dat moeten doen... Maar puppy’s zijn zo leuk en lief!»

– Is dat niet zoals mensen die twijfelen of ze een baby zullen maken dan wel een ouder kindje adopteren?

NORTON (gespeeld verontwaardigd) «Dat heb ik niet gezegd! Iemand moet hier dringend het zwijgen opgelegd worden, en ik ben het niet! (lacht)»

‘The Graham Norton Show’, VTM 4, vrijdag 22 januari, 22.35

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234