Sam Bettens en zijn gezin in 'Groeten uit'.Beeld rv

televisie★★★☆☆

‘Groeten uit’: Terugkijkend naar de jaren '80 bleek Sam altijd al een jongetje

‘Groeten uit 1984,’ klonk het opeens. Het moest zijn dat George Orwell me, terwijl ik mijn Facebook-muur kwistig versierde met privégegevens, gadesloeg met een bak popcorn op de schoot. Óf dat VTM haar door An Lemmens aangezwengelde teletijdmachine nog eens had bovengehaald, natuurlijk.

Het bleek dat tweede te zijn: ‘Groeten uit’ stuurde Sam Bettens terug naar het midden van de eighties, toen een vegetariër nog gewoon moeilijk deed, ‘Agadoo’ van Black Lace straffeloos mocht doorgaan voor hitmuziek, en voetballers nog zonder inmenging van de VAR met hun ballen konden spelen - wat van Sam hoe dan ook nog niet kon worden gezegd. Want om de olifant in de kamer maar meteen op de slurf te trappen: in 1984 had Sam Bettens nog alle biologische kenmerken van een vrouw. 

‘Transgender’ was destijds hoogstens de ongelukkig gekozen naam van een transportfirma voor Indische muziekinstrumenten, en bij gebrek aan noemenswaardige alternatieven luisterde Sam dus maar naar de naam Sarah - ook wel omdat zijn ouders het gezond verstand hadden gehad om niet voor iets als Shania of Shawny te kiezen. Het was tenslotte 1984, en ook ‘slechte smaak’ werd toen nog niet als dusdanig benoemd.

‘Groeten uit’ drijft vooral op nostalgie, en dus werden we erop gewezen dat de eerste Apple-computer, ‘The Terminator’ met Arnold Schwarzenegger en ‘Purple Rain’ van Prince toen het levenslicht zagen. Maar goed: James Cooke óók, dus wat zegt dat? Een jaar dat vooral bekendstaat vanwege de herverkiezing van Ronald Reagan is geen jaar dat ik, zelfs met de ongelimiteerde medewerking van professor Barabas, snel zou bezoeken.  

Verder bleek Sam Bettens een goede centrale gast, die zich vrolijk overgaf aan herinneringen en outfits van vroeger - te weten: kostuums die met de hulp van enkele stokken ook als tent konden dienstdoen. Hij deed zelfs méér dan dat. Waar de meeste gasten van ‘Groeten uit’ hun jeugd gewillig herbeleven, leek Sam de zijne te willen herdefiniëren. ‘Wanneer ik naar deze foto’s kijk, zie ik een jongetje,’ glimlachte hij.

Alle dingen die hij een jaar of zesendertig geleden voelde maar niet kon zeggen, die hij wilde doen maar niet mocht - dit keer mocht het. En zo deed een verloren potje voetbal tegen een bende 12-jarigen zichtbaar deugd. In dit 1984 hing Sam als een goedaardige pater familias in de zetel, ongemoeid door de verwarrende hormonen die Annie Lennox en Martina Navratilova deden opborrelen. Had hij zin in een ‘pintje, Sam’, dan dronk hij een Stella. Dit was een troostend 1984. Wat is nostalgie anders dan een goedaardige tango tussen gemis en geluk?

Deze aflevering van ‘Groeten uit’ boekte op zijn allerminst een primeur voor jaren 80-mode, en was zomaar mooi om naar te kijken. 

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234